ماموریت سخت
دنیایاقتصاد : سرانجام همانطور که انتظار میرفت یحیی گلمحمدی رسما بهعنوان سرمربی جدید پرسپولیس و جانشین گابریل کالدرون معرفی شد و از دیروز کارش را با سرخپوشان شروع کرد. درست از زمانی که جدایی سرمربی آرژانتینی قطعی شد، همه میدانستند که گزینه اول مدیران باشگاه برای پر کردن جای خالی او، گلمحمدی است. یحیی سابقه بازی و مربیگری در پرسپولیس را داشته و بیش از سایر گزینههای ایرانی بین هواداران این تیم محبوب است. ابتدای فصل و بعد از جدایی برانکو ایوانکوویچ هم ایرج عرب بهعنوان مدیرعامل وقت پرسپولیس تلاش زیادی برای عقد قرارداد با گلمحمدی به خرج داد، اما مالک باشگاه شهرخودرو مشهد حاضر نشد رضایتنامه سرمربی تیمش را برای قرمزهای پایتخت صادر کند. به این ترتیب کار به انتخاب کالدرون کشید و مسائل بعد از آن پیش آمد. در برهه فعلی هم همان مشکل پابرجا بود و فرهاد حمیدوای اجازه جدایی گلمحمدی را نمیداد، اما نهایتا با اصرار باشگاه پرسپولیس، در نظر گرفته شدن مبلغی چشمگیر بهعنوان پول رضایتنامه و نیز مداخله برخی مسوولان دولتی، مالک شهرخودرو به این جدایی تن داد. در این مورد شایعه شده که غیر از وزارت ورزش، از سوی وزارت صنعت هم رایزنیهایی با مالک شهرخودرو صورت گرفته است؛ یکی دیگر از ابعاد مدیریت بحثبرانگیز دولتی در فوتبال ایران که البته آتش کریخوانیهای نوجوانانه را هم داغتر میکند. به هر حال یحیی دوباره پرسپولیسی شد و حالا روی نیمکتی خواهد نشست که همیشه آرزویش را داشت.
شباهتها و تفاوتها
یحیی گلمحمدی پیش از این یک دوره دیگر هم در نیمفصل دوم لیگ دوازدهم هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت که بین آن دوره و مقطع فعلی شباهتها و تفاوتهایی وجود دارد. یحیی در آن زمان هم تیمی دیگر را ترک کرد و به پرسپولیس آمد. گلمحمدی در آغاز لیگ دوازدهم سرمربی صبا قم بود، اما با وجود نتایج خوبی که کسب کرده بود بهعنوان دستیار مانوئل ژوزه سر از پرسپولیس در آورد و بین دو نیمفصل به جای مرد پرتغالی سرمربی این تیم شد. از قضا آن سال هم پرسپولیس مثل همین حالا تیم پرستارهای در اختیار داشت و نفراتی همچون جلال حسینی، محسن بنگر، مهرداد پولادی، مهدی مهدویکیا، علی کریمی، محمد نوری، رضا حقیقی، جواد کاظمیان، غلامرضا رضایی، محمد قاضی و کریم انصاریفرد را در اختیار داشت. با این وجود یک تفاوت عمده بین این دو دوره وجود دارد. گذشته از اینکه گلمحمدی حالا مربی باتجربهتری شده، نکته اینجاست که او در آن زمان جای یک مربی ناموفق و نامحبوب را گرفته بود. مانوئل ژوزه که درگیری با علی کریمی و اخراج شماره هشت محبوب سرخها را از سر گذرانده بود، در نتیجهگیری هم موفق عمل نکرد و نهایتا پایگاه مطلوبی بین هواداران به دست نیاورد. به همین دلیل هم یحیی هر طور نتیجه میگرفت، کسی از او انتقاد نمیکرد. او روی نیمکت قرمزها ۱۰ پیروزی، ۱۰ تساوی و دو شکست را تجربه کرد، اما هرگز گوشه رینگ نرفت؛ مگر به خاطر رفتار نامناسبش با مهدی مهدویکیا و البته شکست تلخ در فینال جام حذفی برابر سپاهان. امروز اما یحیی جای گابریل کالدرونی را میگیرد که آمار و ارقام او را امتیازگیرترین مربی تاریخ لیگ برتر معرفی میکنند؛ کسی که تیم را بعد از ۱۶ هفته با سه امتیاز اختلاف بر صدر جدول ردهبندی نشانده و به نیمهنهایی جام حذفی برده است. بنابراین هرگونه لغزشی که از تیم یحیی سر بزند، برای او به شدت گران تمام خواهد شد، مخصوصا از این جهت که بخشی از افکار عمومی هنوز در مورد دلایل جدایی کالدرون متقاعد نشدهاند.
بیم و امید
یحیی گلمحمدی را خیلی از هواداران به خاطر فوتبال خوب، هجومی و تاکتیکی تیمهایش دوست دارند و امیدوارند او در پرسپولیس هم چنین نمایشهایی داشته باشد، اما این مربی بین مخاطبان جدیتر فوتبال منتقدانی هم دارد؛ کسانی که گلمحمدی را بیشتر برای کار با تیمهای متوسط مناسب میبینند. یحیی بیش از یک دهه سابقه مربیگری دارد، اما هرگز نتوانسته تیمهایش را قهرمان یا نایبقهرمان کند. البته او دو بار جام حذفی را برده، اما سابقه کارش در تیمهای بزرگ صرفا به دو مقطع کوتاه در پرسپولیس و تراکتورسازی محدود میشود که هیچ کدام هم موفقیتآمیز نبوده است. به هر حال مدافع اسبق سرخها بار سنگینی بلند کرده و مخصوصا با توجه به برنامه بسیار فشرده تیم در بهمنماه، به زودی روزهای دشواری را تجربه خواهد کرد؛ ایامی که شاید تکلیف فوتبال ایران با قوارههای واقعی و استانداردهای مربیگری «یحیی گلمحمدی» را برای همیشه روشن کند.