جسارت افشای راز

اتابک نادری بازیگر

من در نمایش «تالاب هشیلان» نقش یوسف را بازی می‌کنم و نمی‌دانم دیدگاهی که نسبت به بازیگری دارم چقدر صحیح است اما بنا به عقیده‌ام بازیگر باید تجربه کسب کند. نمی‌توان گفت ۲۰ سال سابقه بازیگری دارم و به همان سابقه اتکا کنم، زیرا نقش جدید بازی نو می‌طلبد. تجربه و انتخاب نقش پس از ۲۰ سال سابقه، برای من تازگی روز اول را دارد. پس از سال‌ها بازیگری مشتاق بازی کردن نقش‌هایی هستم که تاکنون بازی نکرده‌ام، اگر نمایش «دپدات»، «من خیال تو نیستم»، «مغازه خودکشی»، «بازرس» و حتی نمایش کنونی و نمایشی را که آبان‌ماه بازی خواهم کرد، بررسی کنید متوجه تفاوت کاراکتر در نمایش‌ها خواهید شد.به اعتقاد من فضای کاری متفاوت نیازمند بازی متفاوتی است. کم و زیاد بودن نقش به ویژه در صحنه تئاتر برایم مهم نیست زیرا بنا به دیدگاهم بازیگر زمانی که قدم روی صحنه می‌گذارد سلطان صحنه است و باید حضورش را به تماشاگر نشان دهد. همان‌طور که در نمایش «ابوبکر محمدی، فاطمه محمدی» تنها پنج دقیقه روی صحنه حضور داشتم اما ابعاد بازی برایم بسیار جذاب بود. در این نمایش شاهد عدم‌بخشش از سوی کاراکتر یوسف در رابطه با اتفاقی که رخ داده، هستیم که این مساله به دلیل بی‌اطلاعی‌اش در این زمینه است. همچنین این معضل با افکار سنتی که از بدو تولد با آن پرورش یافته مغایرت دارد. یوسف حس افراد خیانت‌دیده را دارد زیرا مساله اصلی از او کتمان شده است. او کاراکتر بد داستان نیست بلکه آدم منطقی اجتماع کنونی است.