سیاست‌های مهاجرتی
سیاست‌های مهاجرتی عبارت است از قوانین، اقدامات و اعمالی که از سوی دولت‌های ملی اجرا می‌شود تا بر سه مقوله میزان، منشا و ترکیب جریان‌های مهاجرت تاثیر بگذارد. «میزان» اشاره به این دارد که هدف کاهش یا افزایش جریان مهاجرت یا نگه داشتن آن در یک سطح معین است. منظور از «منشأ» سیاست‌هایی است که هدفش تغییر ترکیب جریان‌های مهاجرت براساس کشور یا منطقه مبدا است و منظور از «ترکیب» مهاجران همان افزایش یا کاهش دسته خاصی از مهاجران بدون توجه به ملیتشان است.
امروزه سیاست‌های مهاجرتی تبدیل به یکی از مهم‌ترین مباحث در بسیاری کشورها شده است. چه در آمریکا که رئیس‌جمهور آن مهاجرت را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شعارهای انتخاباتی خود برگزید و پس از ورود به کاخ سفید بخش زیادی از انرژی خود را معطوف به این مساله کرده است. چه در آلمان که بسیاری از مخالفان، مرکل را بابت تصمیمات گرفته‌شده صدر اعظم در سال ۲۰۱۵ مورد هجمه قرار می‌دهند. چه در فرانسه که افکار عمومی ناامنی‌های سال‌های اخیر را به مهاجرت ارتباط می‌دهند و چه در بسیاری کشورهای دیگر نظیر انگلستان، کانادا، استرالیا و غیره. براساس آخرین آمار منتشرشده از سوی سازمان ملل در سال ۲۰۱۷، تخمین زده می‌شود که ۲۵۸ میلیون نفر در کشوری غیر از آنجا که متولد شده‌اند، زندگی می‌کنند که نسبت به سال ۲۰۰۰، افزایشی ۴۹ درصدی را نشان می‌دهد. نرخی قابل‌ملاحظه که می‌تواند آثار مثبت یا منفی مختلفی بر زندگی شهروندان آن کشور ایجاد کند. باشگاه اقتصاددانان در پرونده امروز خود به بررسی سیاست‌های مهاجرتی و نیز زندگی مهاجران در موطن دومشان پرداخته است.
امیر جهانی
