روایت تهمینه منزوی از خاطرات کودکی‌اش
تهمینه منزوی که نمایشگاهی از آثار جدید خود درباره بناهای سنتی ویران شده برپا کرده است درباره این آثار گفت: «من در یک خانه بسیار قدیمی بزرگ شده بودم همیشه نقش نگارهای زیبای آن خانه و شخصیت آن در ناخودآگاه‌ام تاثیرات زیادی داشت و به صورت غریزی به تصاویری که در ذهنم نقش مى‌بست قوت مى‌داد.»
به گزارش خبرآنلاین، تهمینه منزوی، عکاس اجتماعی است که پیش از این در پروژه های متعدد خود به موضوعاتی از قبیل کنش‌های اجتماعی، نسل جوان و مسائل مرتبط با زنان پرداخته است.
او که آثارش علاوه بر ایران در موزه های بزرگ جهان از جمله موزه هنر مدرن پاریس و موزه ادبیات گرجستان و نمایشگاه‌های پرشماری در فرانسه، ایتالیا، بریتانیا، سوییس، آمریکا، کره جنوبی، استرالیا و آلمان به نمایش درآمده در سال ۱۳۹۰ توانست برای مجموعه های باغ انگوری و عروسک کوکی جایزه شید را از آن خود کند.
منزوی در تازه ترین پروژه خود به سراغ بناهای سنتی که بر اثر تکامل جامعه دچار تخریب و ویرانگی شده اند رفته است و از آن با عنوان سفر به ویرانه ها نام می برد.
منزوی درباره چگونگی شکل گیری ایده ابتدایی این پروژه به خبرآنلاین گفت: «ایده اولیه این مجموعه زمانی که در افغانستان بودم شکل گرفت. قصری را دیدم که در زمان طالبان بمباران شده بود و چند فریم آنجا عکاسی کردم و بعد از برگشت، در تهران تصمیم گرفتم این مجموعه را شروع کنم.»
او افزود: «البته من در یک خانه بسیار قدیمی بزرگ شده بودم همیشه نقش نگارهای زیبای آن خانه و شخصیت آن در ناخودآگاه ام تاثیرات زیادی داشت و به صورت غریزی به تصاویری که در ذهنم نقش مى بست قوت مى داد.»
این هنرمند در توضیح انسان هایی که در عمق عکس ها حضور دارند و به نوعی زندگی را به یاد مخاطب می آورند گفت: «این انسانها همان آدم های محلی در اطراف آن عمارت ها یا مکان ها هستند. آنها بهتر مى توانند در آن مکان جای بگیرند و در آن محیط حل شوند تا آدم‌هایی که از محیط بیرون گذاشته شوند. بیشتر آنها رهگذرهایی بودند که من ازشان خواهش کردم در عکس ها حضور داشته باشند. حضور این انسان ها تاکید بر عنصری است که در زمان سفر کرده و الان به دست ما رسیده و در بعضی از عکس ها دنبال جای خالی حضور انسانی بودم.»
منزوی درباره شهرها و کشورهایی که این عکس ها را درآن ها به ثبت رسانده گفت: «دو عکس در افغانستان شهر کابل است و به همراه یک ویدیو، باقی عکس ها در ایران و شهر هایی از جمله اصفهان ، کاشان، گلپایگان، شیراز و چند شهر جنوب ایران گرفته شده است.»
وقتی به عکس ها نگاه می کنیم شاهد عنصری آن هستیم که زندگی و امید را یادآوری می کند، این عکاس درباره این صحت این نگاه توضیح داد: «زمانی که این پروژه را کار مى کردم کمتر امید و زندگی را بهش توجه مى کردم یا اصلا نمى دیدیم. خیلی دنبال انتقال پیام نبودم ، احساسات یا تصویر های ذهنی ام را ثبت مى کردم و سعی در گفتن داستان یک خطی در هر تصویر داشتم.»
او درباره بناهای سنتی که بر اثر پیشرفت جامعه به فراموشی سپرده می شوند و به ویرانه هایی تبدیل می شوند بیان کرد: «به نظر من همین مکان های متروکه با معماری های زیبا در عین متروکه بودنشان پر از زیبایی هستند و متاسفانه این متروکه های زیبا در دهه های آینده یا تبدیل به زمین صافی مى شوند یا برج.»
منزوی درباره گسترش این نمایشگاه که حدود ۵۰ عکس در آن به تماشا گذاشته شده اند و برپایی آن در کشورها یا شهرهای دیگر گفت: «قبل تر در چند نمایشگاه انفرادی در آلمان و اتریش این آثار عرضه شده اند و در ماه آینده در فرانسه نمایشگاهی از این آثار برپا می شود.»
او در پایان درباره پروژه آینده خود گفت: «به چند موضوع فکر کردم و از قبل کمى عکاسی شده اما زمان مى برد.»
نمایشگاه عکس های تهمینه منزوی روز گذشته افتتاح شد و کتاب این آثار هم که توسط نشر نظر به چاپ رسیده است رونمایی شد، این نمایشگاه تا ۱۷ مهر میزبان علاقه‌مندان خواهد بود.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
