نگاهی به کارنامه عبدالرضا رحمانی‌فضلی
شرق نوشت:
٢٠ساله بود که انقلاب شد، همان سال‌ها به عضویت سپاه پاسداران درآمد. آن‌طور که خودش می‌گوید، انقلاب و عضویت در سپاه مقدمه‌ای برای ورود او به عالم سیاست شد و اگر انقلاب نمی‌شد، پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه فردوسی، دبیر جغرافیا می‌شد و نهایتا هم مدرک کارشناسی ارشد را در این رشته می‌گرفت و همان دبیر باقی می‌ماند؛ اما انقلاب پلی شد برای ورودش به عالم سیاست و تصدی کرسی‌های ارشد مدیریتی.
بهانه:
رحمانی‌فضلی کجا می‌رود؟
چهارسالی می‌شود که در کابینه دولت یازدهم بر صندلی وزارت کشور نشسته است؛ اما در خبرهای غیررسمی که این روزها به گوش می‌رسد نامش در فهرست مدیرانی است که باید از صندلی وزارت خداحافظی کنند.
به‌تازگی و در پی بروز برخی بی‌نظمی‌ها در مسیر اخذ رأی مردم در انتخابات ٢٩ اردیبهشت ٩٦، وزارتخانه زیرمجموعه، مورد نقد رئیس‌جمهوری منتخب و حامیان دولت واقع شده است و به همین دلیل هم احتمال ابقای او را در در وزارت کشور کم کرده است. آن‌طور که از گمانه‌زنی‌ها هویداست، او در دولت دوم روحانی هم صاحب کرسی خواهد شد و اگر عنوان وزارت کشور به او نرسد، سمتی به او سپرده خواهد شد. البته او جزء گزینه‌هایی است که گفته می‌شود ممکن است به عنوان ریاست سازمان صداوسیما منصوب شود. در کنار همه گمانه‌زنی‌ها رفاقت و همراهی ٢١ساله او با علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، برگ برنده او در عالم سیاست است. او از سال ٧٥ به جرگه یاران علی لاریجانی پیوست.
شناسنامه:
صادره از شیروان
٥٨ سال پیش در شیروان - یکی از شهرهای خراسان شمالی- به دنیا آمد. ١٧ سال داشت که در رشته جغرافیا در دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شد. بعدها مدرک کارشناسی ارشدش را در جغرافیای سیاسی و دکترای جغرافیا گرایش برنامه‌ریزی انسانی از دانشگاه تربیت مدرس گرفت. از زندگی خصوصی او اطلاعات دقیقی در دست نیست. جز اینکه چهار فرزند دارد؛ سه دختر و یک پسر. بی‌کاری سه دختر فوق‌لیسانسش در سال گذشته مدت‌ها تیتر اخبار بود.
کارنامه:
منصوب لاریجانی
با تأسیس سپاه پاسداران در سال ٥٨ او پاسدار شد و در همان خراسان شمالی مشغول بود. او تا سال ٧٠ در سمت‌هایی مانند معاون آموزش و پژوهش دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی، مؤسس و رئیس دوره شبانه دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی در مشهد بود تا اینکه در سال ٧١ در انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی از شیروان کاندیدا شد و توانست رأی مردم را به دست آورد.
او تا سال ٧٥ نماینده شیروان بود و همین حضور مقدمه آشنایی‌اش با علی لاریجانی شد، به همین دلیل هم وقتی سال ٧٥ دوره نمایندگی‌اش در پارلمان پایان یافت، او در حلقه اولیه مدیران لاریجانی به صداوسیما رفت و جزء معدود چهره‌های خراسانی بود که در دهه ٧٠ به جمع منصوبین اغلب مازنی علی لاریجانی پیوست.
معاونت برنامه‌ریزی، معاونت امور مجلس و استان‌ها، معاونت سیاسی سازمان صداوسیما، نماینده سازمان در شورای عالی انقلاب فرهنگی و نماینده سازمان در ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و نماینده صداوسیما در شورای هماهنگی پروژه شهرهای سالم و رئیس حوزه خبر اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های آسیا و اقیانوسیه ABU، از جمله سمت‌هایی بود که او در سازمان صداوسیما تجربه کرد و آخرین سمتش هم قائم‌مقامی ریاست سازمان صداوسیما بود.
پس از انتخابات نهمین دوره ریاست‌جمهوری، وقتی لاریجانی در سال ٨٤ پس از ١٠ سال حضور در صداوسیما به شورای عالی امنیت ملی کوچ کرد و عهده‌دار سکان مذاکرات پرونده هسته‌ای ایران در آن سال‌ها شد، رحمانی‌فضلی هم با او همراه شد و در سمت مشاور دبیر شورا مددرسان لاریجانی شد.
حدود سه سال بعد هم وقتی علی لاریجانی در انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی از قم راهی بهارستان شد و توانست سکان‌داری مجلس را در دست بگیرد، رحمانی‌فضلی باز هم در کنار لاریجانی هویدا شد و به جای محمدرضا رحیمی بر صندلی ریاست دیوان محاسبات کشور نشست.
نقش‌آفرینی او در دیوان محاسبات کشور سرچشمه نقد منتقدان دولت دهم بود و کارشناسان سیاسی- اقتصادی کشور با استناد به گزارش‌های دیوان، نقدهایشان علیه دولت‌های محمود احمدی‌نژاد را مستند می‌کردند و راه دررویی برای سفسطه‌کاری‌های دولتمردان مهرورز باقی نمی‌گذاشتند. اختلافات علی لاریجانی با محمود احمدی‌نژاد که عیان شد، رحمانی‌فضلی تمام‌قد در کنار لاریجانی ایستاد و به‌واسطه جایگاه نظارتی‌اش در دیوان محاسبات، مکرر به اقدامات خارج از قانون دولت دهم خرده گرفت و خواستار قانون‌مداری و پاسخ‌گویی مدیران احمدی‌نژاد به قانون‌گریزی‌ها شد.
او قریب به پنج سال در دیوان محاسبات کشور بود تا اینکه در سال ٩٢ با روی‌کارآمدن دولت حسن روحانی وارد کابینه دولت یازدهم شده و وزیر کشور شد.
این در حالی بود که برخی مشاوران رئیس‌جمهوری از علی یونسی به‌عنوان گزینه اصلی برای وزارت کشور نام می‌بردند.
به‌این‌ترتیب بود که در پی ورودش به پاستور سمت‌های دیگری مانند جانشین فرمانده کل قوا در نیروی انتظامی، رئیس شورای امنیت کشور و دبیر کل ستاد مبارزه با مواد مخدر به رزومه اجرائی او اضافه شد. رسیدن رحمانی‌فضلی به وزارت برای او پرحاشیه و خبرساز بود؛ مثلا وقتی در مقام وزیر کشور قصد اثاث‌کشی به منزل جدیدی کرد، متوجه وجود مجموعه‌ای از دستگاه‌های شنود و استراق سمع در خانه‌اش شد. دیگر حاشیه خبرساز زمان وزارتش هم این بود که در کمتر از یک سال از نشستنش بر کرسی وزارت طرح سؤال از او در مجلس به جریان افتاد و او به دلیل آنچه «بی‌تفاوتی نسبت به پدیده بانوان ساپورت‌پوش» نامیده شد، از مجلس اصولگرا کارت زرد گرفت؛ اما خبر‌سازترین موضوع در زمان وزارتش به غائله تابستان دو سال پیش شیراز برمیگردد، آن روزها که محمد احمدی، استاندار فارس، به دنبال حمله به خودروی علی مطهری در شیراز استعفا داد و وزیر کشور محمد‌علی افشانی را به جایش منصوب کرد. پس از این انتصاب نمایندگان فارس در اعتراض به معرفی گزینه جدید استانداری به صورت هماهنگ استعفا دادند و گفتند که رحمانی‌فضلی با آنها مشورت نکرده است. نمایندگان چنان خشمگین بودند که طرح استیضاح
وزیر کشور را به مجلس تقدیم کردند. البته وزیر کشور هم کوتاه نیامد و اعلام کرد انتصاب استاندار تنها در حیطه اختیارات وزیر کشور است و درنهایت هیئت دولت با معرفی گزینه رحمانی‌فضلی به‌عنوان استاندار موافقت کرد و رحمانی‌فضلی به دلیل وساطت نمایندگان استان فارس در خبرگان رهبری از استیضاح جست.
در بررسی کارنامه مدیریتی رحمانی‌فضلی نزدیکی وی با علی لاریجانی پررنگ است.
تنها زمانی که او نظری مخالف لاریجانی داشته که به رسانه‌ها کشیده شده است، به زمان وزارتش بر سر طرح آمران به معروف و ناهیان از منکر برمیگردد که در پاییز ۱۳۹۳ در دستور کار مجلس بود. رحمانی‌فضلی آن روزها در نامه‌ای که به علی لاریجانی نوشت، تداخل کار دستگاه‌های اجرائی مربوطه را متذکر و خواستار بررسی بیشتر روی این طرح شد که این درخواست تجدید نظر، با مخالفت لاریجانی روبه‌رو شد.
مواضع:
بنده با گشت ارشاد کاملا موافقم؛ اما با بی‌انضباطی، هرج‌ومرج و سوءاستفاده و برخوردهای نامناسب کاملا مخالفم./ باشگاه خبرنگاران جوان، آذر ٩٥.
من از نظر فکری و سوابق سیاسی قطعا گرایش و تمایلم به اصولگرایی است؛ اما اصولگرایی نه به معنای عضویت در یک حزب سیاسی یا دارودسته خاصی، ولی تفکر و بینشم اصولگرایی است/ برنامه تلویزیونی دست‌خط، آذر ٩٥.
مردم امروز در خانه بی‌کارانی دارند؛ خود من سه بی‌کار فوق‌لیسانس در خانه دارم؛ بنابراین باید موضوع اقتصاد مقاومتی را دغدغه جان خود کنیم تا شرمنده مردم نشویم./ تسنیم، خرداد ٩٥.
باید به اراده مردم توجه کنیم و اراده مردم بر هرچه واقع شد، همه باید سر تسلیم فرود آوریم تا پس از انتخابات رقابت‌ها برکنار و رفاقت‌ها جاری شود./ فارس، اردیبهشت ٩٦.
ما خودمان از آقای آملی و منبرهای علما یاد گرفتیم که اصل بر برائت است. ما نمی‌توانیم همه را مجرم بدانیم؛ مگر اینکه عکسش ثابت شود. / ایسنا، شهریور ٩٤.
برای انتخاب استاندار شاخص‌هایی مانند قبول برنامه‌های دولت، مشی اعتدال، تجربه و کار جمعی را مدنظر قرار داده‌ایم./ مهر، شهریور ٩٤.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
