اصولگرایان چه متفرق و چه متحد، باز هم از روحانی شکست خوردند

به گزارش خبرآنلاین، روحانی در انتخابات روز گذشته ۲۳۵۴۹۶۱۶ رای کسب کرده بود اما مجموع آرای رئیسی و میرسلیم ۱۶۲۶۴۶۶۴ رای بود. به عبارت دیگر او ۷ میلیون و ۲۸۴ هزار و ۹۵۲۲ رای بیش از رقبایش کسب کرد که معادل تفاوت ۳۰ درصدی آرای نامزد پیروز در برابر رقبای اصولگرایش است.

اما در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم که روحانی ۱۸۶۱۶۳۲۹ رای به دست آورده بود، مجموع آرای رقبای اصولگرایش (قالیباف، جلیلی و ولایتی) ۱۲۵۱۴۹۹۶ رای بود. این ارقام گویای تفاضل رای ۶میلیون و ۹۸ هزار و ۳۳۳ نفری به نفع روحانی است که رشد ۳۲ درصدی نسبت به رقبایش را نشان می داد.

اما اگر آرای نامزدهای اصولگرا در این دو دوره را با هم مقایسه کنیم گویای آن است که روحانی به عنوان نامزد پیروز در هر دو انتخابات یک بار با ۳۲ درصد اختلاف رای و بار دیگر با ۳۰ درصد اختلاف از اصولگرایان پیشی گرفته است. این در حالی است که تاکتیک انتخاباتی اصولگرایان در این دو انتخابات متفاوت بود. آنها در انتخابات سال ۹۲ متفرق وارد عرصه شدند و با سه نامزد متفاوت به رقابت با روحانی پرداختند اما در سال جاری تنها با دو نامزد به این رقابت آمدند. به دیگر سخن آنکه اصولگرایان که در سال ۹۲ مدعی بودند به دلیل نداشتن نامزد واحد شکست‌ خورده اند با ۳۲ درصد اختلاف رای از نامزد پیروز عقب بودند. اما در سال ۹۶ روحانی در شرایطی که اصولگرایان نامزد واحد داشتند باز با ۳۰ درصد اختلاف رای نسبت به آنها پیروز شد.

به این ترتیب می توان گفت نامزدهای اصولگرا چه متفرق و چه متحد، باز هم از روحانی شکست خوردند و نتوانستند گوی رقابت را از او بربایند. از این رو نمی‎توان "اجماع" را کیمیای پیروزی آنها برشمرد و این ادعا که اصولگرایان با نامزد واحد می‎توانند پیروز رقابت‎ها باشند، رنگ می‎بازد.

نمودار زیر گویای تفاوت رای روحانی به عنوان نامزد پیروز در دو انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ و ۹۶ نسبت به نامزدهای اصولگرا است. (سیدمحمد غرضی و سیدمصطفی میرسلیم در این دو انتخابات بنا بر اظهارات خودشان نامزد مستقل محسوب شده و در این مقایسه نقشی ندارند. البته آرای محدود این دو نامزد، تفاوت معنی داری در مقایسه ذیل ایجاد نمی‎کند.)