اگر"سلام بر ابراهیم ع" داریم،چراسلام بر مصطفی(ع)یا اسحاق(ع)یا حسن(ع)یاباقر(ع) نداریم؟
اعتماد نوشت:تعارضات سیاست‌های انتخاباتی اصولگرایان حد و مرزی ندارد و عجیب‌تر اینکه سکوت سنگینی نزد منتقدان داخلی آنان وجود دارد؛ همان سکوتی که ممکن است دستاویز توجیه آنان در آینده برای پرهیز از پذیرش مسوولیت خطاهای اصولگرایان در این انتخابات شود.
یکی از بدترین کارهای آنان مسکوت گذاشتن اشتباهات فاحش نامزدهای منسوب به آنان است؛ اشتباهاتی که نشان می‌دهد نامزدهای آنان درک درست و دقیقی از عدد و رقم و مسائل اقتصادی ندارند. اشتباه دیگرشان تمرکز شدید به تخریب حکومت و دولت است. آنان گمان می‌کنند با چنگ انداختن به صورت دولت، فقط رقیب را از پا درمی‌آورند ولی قدری تامل نمی‌کنند که اتهامات آنان، محدود به این دولت و حتی دولت‌های قبل نیز نمی‌شود و مجموعه بزرگی از نیروها را از اول انقلاب تاکنون در برمی‌گیرد. این کار آنان مثل پاشیدن اسید بر چهره‌ای است که حتی اگر کریه شود، اسیدپاش مجبور است تا آخر عمر با او زندگی کند!
اشتباه مهم‌تر دیگر آنان، منحصر کردن برنامه انتخاباتی به توزیع پولی است. آن هم پولی که وجود ندارد و وعده نجومی آنان برخلاف رقمش وعده توخالی است. بیشتر اصولگرایان می‌دانند که عملکرد نامزدهای آنان در انتخابات، تقلیل و انحصار مسائل کشور به این مطالبه مادی است. هنگامی که اصلی‌ترین درخواست و مساله کشور چنین چیزی شود، اثرات بعدی خواهد داشت که فضای عمومی و اجتماعی را تخریب خواهد کرد. همچنین آنان نمی‌توانند پاسخ دهند که چگونه پس از گذشت ٤ دهه از انقلاب کارمان به جایی رسیده که از تمام آن ارزش‌ها و آرمان‌ها و... فقط ذهن ما و جامعه و سیاستمداران به دریافت و پرداخت یارانه محدود شده است؟
ولی مهم‌تر از این ایرادات تناقضی است که در رفتار انتخاباتی و سیاست‌ها و شعارهای آنان وجود دارد؛ تناقضی که نمی‌توان آن را به سادگی حل کرد. در حالی که تمامی شعارهای اصولگرایان حول مسائل معیشتی و مادی مردم است و به طور طبیعی باید رفتار انتخاباتی آنان نیز متناسب با این شعار باشد. بنابراین نمی‌توان چندان از مسائل قدسی مایه گذاشت و آنان را برای رسیدن به این هدف هزینه کرد. مرتبط کردن امر قدسی به امر سیاسی، موجب قدسی شدن امر سیاسی نمی‌شود، بلکه برعکس امر قدسی را سیاست‌زده می‌کند. ماهیت دو موضوع قدسی و سیاسی به گونه‌ای است که قابل امتزاج نیستند. اینکه ستادی درست کنیم به نام ستاد مردمی سلام بر ابراهیم(ع) فقط به این دلیل که تشابه نام وجود دارد برازنده یک اهل سیاست و نیز فرد معتقد به مقدسات نیست. خرج کردن از مقدسات به این معناست که نامزد موردنظر قادر به اثبات توانایی‌های خود نیست. چقدر بی‌مزه و سوءاستفاده‌کارانه بود اگر دیگران نیز ستاد مردمی سلام بر مصطفی(ع) یا اسحاق(ع) یا حسن(ع) یا محمدباقر(ع) درست می‌کردند.
این تجربه ناخوشایند در سال ١٣٨٤ انجام شد و دو ایراد اساسی پیدا کرد. اول اینکه در جلب نظر مردم برای انتخاب شدن نامزد مورد نظرشان خواب امام زمان(ع) را دیدند! و توصیه‌های منسوب به آن حضرت را به خورد جامعه دادند و مقدسات و اعتقادات مردم به بازی گرفته شد. ولی اتفاق دوم هم مهم بود که همان فرد مورد نظر چنان رفتاری کرد که پس از چندی به او و مریدانش، گروه انحرافی لقب دادند! بنابراین سوءاستفاده از مقدسات نه تنها رفتار اخلاقی نیست، بله در نهایت به ضرر امر قدسی است و امر قدسی را بیش از پیش عرفی می‌کند و اگر امر قدسی عرفی شود، کارکرد آن منفی خواهد شد. زیرا امور قدسی کارکردی آرامبخش و تکیه‌گاه برای انسان دارد. با عرفی شدن آن این کارکرد زایل می‌شود. اطلاق عناوین قدسی به افراد عرفی، برای این افراد نیز خطرناک است، زیرا آنان را در وضعیت خودبینی قرار می‌دهد که خود را محور عالم و بشریت تلقی خواهند کرد و از همین زاویه دچار انحراف می‌شوند و خودشان نیز قربانی این توهمی می‌شوند که دیگران برای آنان ساخته‌اند. دیگران به خیال خودشان خواسته‌اند به آنان خدمت کنند، ولی بزرگ‌ترین ظلم را در حق آنان روا داشته‌اند.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
