تجربه تلخ لیست امید که باعث «ردِ تحقیق تفحض از شهرداری» شد، تکرار می شود؟!

به گزارش «انتخاب» ، احمد دنیامالی، یکی از چهره های جنجالی شورای شهر تهران است. وی که در انتخابات گذشته شورای شهر تهران (دوره کنونی ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) در فهرست ائتلاف اصلاح طلبان حضور پیدا کرد و به مدد حضور در این فهرست، توانست به شورای شهر راه یابد، خیلی زود و شاید کمتر از چند روز، نخستین موضع خود در حمایت از قالیباف و برخلاف نظر جمعی جریان اصلاحات را نمایان کرد.

او در ۱۷ شهریور ۹۲ و درحالی که تنها دو هفته از آغاز به کار شورای شهر جدید می گذشت، برخلاف نظر جمعی جریان اصلاحات (که بر روی انتخاب محسن هاشمی به اجماع رسیده بودند)، در ماجرای انتخاب شهردار تهران، از قالیباف حمایت کرد و رای خود را در حمایت از او به صندوق شورای شهر ریخت و چنین شد که نام دنیامالی در کنار الهه راستگو، به عنوان مهمترین علت ادامه مدیریت قالیباف بر شهرداری تهران مطرح شد.

پس از این ماجرا، رابطه دنیامالی با شورای عالی اصلاح طلبان رو به تیرگی نهاد و بزرگان این جریان، حاضر به دیدار با او نشدند. او نیز، نظر خود در حمایت از شهرداری تهران، و همراهی با طیف اصلاح طلب در شورای شهر را علنی کرد، حامی تمام عیار قالیباف شد و تا جایی پیش رفت که ۱۱ آبان ۹۵ (یعنی ۵ ماه قبل) و در مورد ماجرای املاک نجومی، از قالیباف حمایتی تام و تمام کرد و گفت: دو ماه است که به مظلومیت قالیباف فکر می‌کنم!

دنیامالی نه حتی اسفند ۹۵، بلکه ترجیح داد تغییر رنگ مجدد خود را اردیبهشت ٩٦ (یعنی ٣ هفته مانده تا انتخابات) استارت بزند و به اصلاح طلبان گرایش پیدا کند و جالب آنکه توسط برخی رسانه های اصلاح طلب و اعتدالگرا نیز حمایت و تبلیغ می شود! او که به خاطر ماجرای املاک نجومی، ۵ ماه قبل به «مظلومیت قالیباف، دوماه تمام فکر می کرده»، حالا به اصلاح طلبان و لیست آنان احتیاج پیدا کرده و در نشست برنامه‌ریزی ستادهای‌مشترک دو کاندیدای اصلاح‌طلب شورای شهر همراه با آقای مسجدجامعی گفته است: نقش آقای مسجدجامعی در پیشبرد موضوعات اجتماعی و فرهنگی شهر در این دوره غیرقابل انکار است.

وی همچنین گفته «در چارچوب جریان اصلاحات حرکت میکنم»

گرچه پس از ماجرای جنجالی الهه راستگو در انتخاب شهردار تهران در سال ۹۲، خود او نیز ارتباط با خود با اصلاح طلبان را قطع کرد و این روزها نیز، تمایلی برای حضور در لیست اصلاحات ندارد، اما «اعتماد به نفس» دنیامالی جای تقدیر دارد؛ چر که چون اویی با چنان سوابقی، همچنان اصرار به حضور در این لیست دارد، خود از هنرهاییست که نایاب است! این خصیصه ی جناب دنیا مالی درست مانند رییس ایشان ، جناب قالیباف است که «دوماه تمام به مظلومیت ایشان، آنهم در ماجرای املاک نجومی فکر می کرده است»! قالیباف نیز چون دنیامالی، این روزها برای سومین بار ممتد، رنگ عوض کرده و سیاستی جدید برای رای آوری اتخاذ کرده است!

با این حال، بعید به نظر می رسد، جریان اصلاحات چنین خبط و خطای استراتژیک و خلاف عقلی کند و او را بار دیگر در لیست قرار دهد، اما این روزها اخباری به گوش می رسد که برخی منتفذین جریان اصلاحات، به جد تلاشند تا او را به لیست اصلاحات بازگردانند! اگر چنین اتفاقی بیافتد، طبعا باید فاتحه مقبولیت جریان اصلاحات را خواند!

حضور در احزاب، حتی در گمنام و بی اثرترین حزب، مهمترین نمره برای ورود به لیست!

از سوی دیگر، به جز دنیا مالی این روزها شنیده می شود که برخی چهره های دیگر، که صرفا فعالیت حزبی داشته و از سخنوری یا اظهارنظر در مورد مسائل کشور، طفره می رفته اند، بسیار به لیست اصلاح طلبان نزدیکند!

بر این اساس، شنیده شده در هیاهوی انتخابات ریاست جمهوری، بخشی از اصلاح طلبان، با توجه به کاهش توجه جامعه نسبت به چگونگی بسته شدن لیست، به راحتی درصدد اعمال سلیقه و نگاههای شخصی در لیست آتی هستند! نگاههای شخصی که بعضاً ناشی از انتفاع شخصی یا دیونی است که بر ضمه و گردن برخی افراد است و باعث فشار برای ورود چهره های نامطمئن، برای ورود به لیست شده است!

جا دارد، بزرگان اصلاحات این ماجراها را جدی بگیرند تا بار دیگر، اتفاق لیست امید (که انتقادات جدی به بسیاری از چهره های آن هست) تکرار نشود! ضعف بزرگ لیست امید که تنها یکی از شاخص های آن، رای نیاوردن تحقیق و تفحص از شهرداری تهران بود که باعث تقدیر ویژه قالیباف از مجلس شد!

بدون تردید این اتفاق می تواند محبوبیت و اقبال مردمی اصلاحات و حتی بزرگان آن را در زیرترس قرار دهد و نتیجتاً مردم را نسبت به امید ایحاد شده و لیست ارائه شده از سوی اصلاح طلبان، دلسرد و بی توجه کند تا بار دیگر با کم کفایتی و نگاه شبه باندی، فرصت شورای شهر را مانند شورای اول، به باندبازی سیاسی تقلیل دهند.

سوابق چهره های موثر نادیده گرفته شد؟

با وجودیکه اعضای شورای سیاستگذاری جبهه اصلاحات، طی هفته های اخیر مرتباً "سابقه محوری" و تخصص گرایی را تنها مسیر حضور کاندیداها در لیست می خواندند، اخبار رسیده به خبرنگار »انتخاب» حکایت از ان دارد که حزب محوری و دخالت برخی دیدگاههای خاص، لیست اتی شورای شهر را دچار تحول کرده و احتمال کم توجهی مردم به آن را افزایش داده است.

اخبار رسیده به «انتخاب»، حکایت از آن دارد که بیش از ٨٠٠ رزومه به شورای اصلاح طلبان ارسال شده و ١٠٠ نفر نیز توسط هیاتی که وظیفه نمره دهی به انان را داشته اند، انتخاب شده اند. گرچه شاخص ها و معیارهای عجیب و خلق الساعه، تاثیری مهم در حذف چهره های شاخص داشته است ، اما نکته حائز اهمیت تر آن است که در مرحله بعدی، شورای سیاستگذاری با کنار گذاشتن بررسی های هیات نمره دهی و همینطور افرادی با سوابق موثر، از احزاب خواسته فرد مورد حمایت خود را به شورا اعلام کنند تا در لیست ٢١ نفره حضور پیدا کنند!

درواقع رزومه های ارسالی، ولو انکه سوابق مهمی در آن باشد، فدای افرادی شده اند که احیاناً عضو احزاب هستند و مستمراً، در برابر چشمان برخی از بزرگان اصلاحات دیده شده و گزارش کار داده اند!

این درحالیست که بجز آنکه این اتفاق ظلم به افرادیست که سوابق خوبی دارند و موفق شده اند به جمع ١٠٠ نفر برسند، این سوال را مطرح می کند که چرا احزابی که از اساس، هیچ شباهتی به حزب ندارند، هیچ تاثیری در کار اصلاحات و تاثیرات آن نداشته و ندارند و تنها سالی یکبار (در بهترین حالت ممکن) دور هم جمع می شوند، تا این اندازه محور لیست قرار گرفته است؟! اساساً احزابی که یکشبه ایجاد شده اند و هیچ تاثیری در فضای سیاسی - فرهنگی کشور ندارند و حتی کنگره ی به اصطلاح سالیانه ی آنان نیز برگزار نمی شود و افراد عضو آن، سابق جدی ای ندارند، چگونه می شود که به محور لیست جهش پیدا کنند؟ مگر نه آنکه حضوری افرادی چون الله راستگو دنیا مالی، دقیقا براساس همین حزب گرایی حضرات بوده است؟! آیا آقایان درصدد تکرار اتفاق تلخ ۹۲ در شوراها هستند یا علاقمندند شورای اول تکرار شود؟!

بی توجهی به جوانان و زنان؟

از سوی دیگر، با وجودی که مرتباً این اظهارنظر از سوی سخنگویان جریان اصلاحات شنیده می شد که جوانان و زنان، نقشی جدی در لیست آتی دارند و حداقل ۵۰ درصد لیست را تشکیل می دهند، شنیده ها حکایت از آن دارد که این سهمیه درحال کم و کمتر شدن است و برخی نیز در تلاشند، معیارها و شاخص های جوانی را عوض کرده و سنین ۴۰ تا ۵۰ سال را نیز در دایره جوانان قرار دهند!

در عین حال، حضور چهره های شاخص جریان اصلاحات که سالهای سال، تجربه مدیریت دارند ، از نکات قابل توجه است. اا جای این پرسش مطرح است که اساساً جریان اصلاحات و اعتدال، نیاز به پوست اندازی و استفاده از زنان و جوانان ندارد و قرار است باتجربه های این دو جریان، تا آخرین روز زندگی، به اندوختن تجربه ادامه دهند؟!