نه، هدف وسیله را توجیه نمی‌ کند

مهدی ه‍ژبری،در خبرآنلاین نوشت: یک مربی در آستانه دیداری حساس، دو بازیکنی که یکی از آنها مهره ثابت و محوری‌اش است و دیگری هم تعویض اولش محسوب می‌شود را کنار می‌گذارد و این از نگاه خیلی‌ها که می‌گویند مربی گاهی اوقات باید به خاطر منافع تیمش نبیند، نشنود و خودش را به ندانستن بزند، عقلانی نیست. خیلی‌ها می‌گویند برانکو می‌توانست بعد از بازی با الوحده، با خاطیان تیمش برخورد کند اما در نقطه مقابل این نگرش دم‌دستی، یک نگاه حرفه‌ای وجود دارد که می‌گوید هیچ چیز حتی نتیجه‌ای که به دست می‌آید و روی کاغذ ثبت می‌شود به اندازه نظم تیم و قدرت سرمربی مهم نیست و پیروان این نظریه، قطعاً حالا برانکو را تحسین می‌کنند که حتی در شرایط سخت، اصول مربیگری را فدا نکرد و مقابل بی‌نظمی دو بازیکن ایستاد. اما آیا واقعاً رامین رضاییان و علیپور به خاطر نظم اخراج شده‌اند؟ آیا پای گرایش رامین به کی‌روش و دلخوری‌های قبلی برانکو از رضاییان در این تصمیم وسط نیست؟ اگر پاسخ این دو سؤال منفی باشد، باید تمام و کمال حق را به برانکو داد. او به عنوان نفر اول کادر فنی پرسپولیس و مسئول مستقیم هر آنچه این تیم به دست می‌آورد و از دست می‌دهد، باید در چنین بزنگاه‌هایی به شاگردانش که اغلب‌شان هم مشهور، ملی‌پوش و مدعی هستند، ثابت کند با کسی شوخی ندارد، حتی در لیگ قهرمانان آسیا و در آستانه بازی با تیمی که با تمام وجود دوست دارد مقابلش برنده باشد. به هدف رسیدن خوب است اما نه به هر وسیله و با پذیرش هر بی‌نظمی و تنش و شرایطی!