افتخار رشد سوداگری را نمی‌خواهم
شرق نوشت؛
«از ویرانه‌های سیاست‌های واقعا ناکارآمد بخش مسکن دولت گذشته آواربرداری کردیم»؛ «یک‌میلیون‌و ٦٥٠ هزار مسکن خالی در ایران است و یک‌میلیون واحد مسکونی خالی، یعنی حداقل صد میلیارد دلار عدم بهره‌وری اقتصادی در کشور»؛ «١٩ میلیون نفر در ایران در وضعیت بدمسکنی هستند» و... . اینها را وزیر راه‌وشهرسازی گفته است. عباس آخوندی که دل پری از وضعیت مدیریت شهری تهران دارد، این روزها در گفت‌وگوهایش به مدیریت شهر تهران انتقادهایی جدی می‌کند.
وزیر راه‌وشهرسازی درباره بخش مسکن گفت: هر کسی که در این دوره وزیر مسکن می‌شد دو کار می‌توانست انجام دهد؛ یک کار اینکه به همان سیاست عوام‌فریبانه قبلی ادامه دهد و ملتی را گرفتار کند و دیگر اینکه صادقانه با مردم صحبت کند. البته هزینه صداقت در این زمینه برای سیاست‌مدار بسیار بسیار سنگین است.
از سیاست‌های بخش مسکن آواربرداری کردیم
عباس آخوندی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: در این دوره یک مأموریت بزرگ داشتیم و آن آواربرداری از سیاست‌های واقعا ناکارآمد بخش مسکن بود که بسیار سخت بود و بسیار هم طول می‌کشد. مهم این نیست که فقط آمار بدهیم چند واحد ساخته شده، بلکه مهم این است که بگوییم چند واحد برای متقاضی واقعی ساخته شده است؛ یعنی عرضه و تقاضا کجا با هم ملاقات کرده‌اند. آخوندی با اشاره به وجود ۶۵۰ هزار واحد مسکونی خالی در سال ۱۳۸۵ گفت: در سال ۱۳۹۰ تعداد خانه‌های خالی به یک‌میلیون‌و ۶۳۰ هزار واحد رسیده؛ یعنی در پنج سال، یک میلیون واحد اضافه شده است. ممکن است واحدهای بیشتری به مجموعه موجود مسکن کشور اضافه شده باشد، ولی فقط در بخش خانه‌های خالی یک میلیون واحد افزایش یافته است. آیا این از نظر اقتصادی کار درستی است؟ ممکن است کسانی که این کار را انجام دادند، بتوانند مرتب آمار بدهند که خانه ساخته شد. ولی خانه و مستغلاتی که برای سوداگری بسازند با خانه‌ای که برای تقاضای مصرفی مسکن ساخته شود، خیلی متفاوت است.
وجود ۱۰۰ میلیارد دلار خانه خالی در ایران
وی با بیان اینکه خانه‌های خالی بیشتر در کلان‌شهرها قرار دارد، افزود: اگر میانگین مساحت خانه‌ها در ایران را ۱۳۰ متر فرض کنیم و هر مترمربع از خانه‌های خالی را کمتر از سه میلیون تومان در نظر بگیریم، قیمت هر واحد مسکونی، چیزی حدود۴۰۰ میلیون تومان، یعنی کمی بیشتر از صد هزار دلار می‌شود. پس یک میلیون واحد مسکونی خالی، یعنی حداقل صد میلیارد دلار عدم بهره‌وری اقتصادی در ایران. در این شرایط، آیا از من انتظار دارید تعداد واحدهای خالی را در یک دوره پنج‌ساله از یک میلیون به دو میلیون واحد برسانم؟ آیا این می‌تواند برای من افتخارآمیز باشد که تعداد واحدهای خالی را یک‌میلیون افزایش دادم؟ این چه افتخاری است؟ وزیر راه‌وشهرسازی به وجود بیش از ۴۰۰ هزار واحد مسکونی خالی در تهران اشاره و عنوان کرد: بیش از دو میلیون مسکن‌مهر هم به ظاهر برای طبقات کم‌درآمد ساخته شد. اگر این سیاست‌ها درست بود، به‌قاعده پس از این همه سرمایه‌گذاری باید شاهد کاهش تعداد مردمی که دچار بدمسکنی در بافت‌های میان‌شهری و حاشیه‌ای هستند می‌بودیم؛ اما چرا همچنان ۱۹میلیون نفر در وضعیت بدمسکن در ایران هستند؟ چرا با وجود ده‌ها هزار میلیارد تومان
هزینه در مسکن مهر مشکل همچنان باقی است؟ یک دلیل مهم وجود دارد و آن این است که عرضه و سرمایه‌گذاری در جایی انجام شده که با تقاضای واقعی درست ارتباط برقرار نمی‌کند. در واقع نه خانه‌های لوکس و نه مسکن مهر، در دو سوی سیاست‌گذاری بخش مسکن، مشکل مردم را حل نکرده‌اند.
تورم‌های ۵۰درصدی بعد از اجرای مسکن مهر
آخوندی، پیشگیری از رشد سوداگری در بخش مسکن را از اقدامات دوره خود عنوان کرد و گفت: اگر آن سیاست‌های تولید دو‌میلیون‌و ۲۰۰ هزار مسکن مهر و حجم عظیم مسکن لوکس در تهران سیاست‌هایی اصولی بود، به‌قاعده باید قیمت مسکن پایین می‌آمد، اما شاهد تورم‌های بالای ۵۰ درصد در بخش مسکن بودیم؛ بنابراین اشتباهات بسیار بزرگی رخ داده است. هرکسی که در این دوره وزیر مسکن می‌شد دو کار می‌توانست انجام دهد؛ یک کار اینکه به همان سیاست عوام‌فریبانه ادامه دهد و ملتی را گرفتار کند و دیگر اینکه صادقانه با مردم صحبت کند. البته هزینه صداقت در این زمینه برای سیاست‌مدار بسیار بسیار سنگین است.
١٠ سال دیگر یک تهران به تهران فعلی اضافه می‌شد
وزیر راه‌وشهرسازی ادامه داد: سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ تعداد پروانه‌های صادر‌شده در تهران ۷۶۰ هزار واحد مسکونی بوده است. این تعداد برای اسکان جمعیتی بیش از دو‌میلیون‌و ٥٠٠ هزار نفر کفایت می‌کند. این به آن مفهوم است که اگر جمعیت تهران را فقط در شب در نظر بگیرید، ظرفیت ایجاد‌شده امکان اسکان بیش از ۳۰ درصد از کل جمعیت تهران را دربر داشت. بخش اعظم این پروانه‌ها برای واحدهایی است که عمدتا با هدف سوداگری در مناطق یک، دو، ۲۲ و پنج با هدف فروش تراکم انجام شده که خواستند پول مدیریت شهری را تأمین کنند. اگر این‌طور پیش می‌رفتیم، در ۱۰ سال یک تهران به اندازه تهران ساخته شده بود. آیا این روند قابل تداوم بود؟ این حجم از سوداگری محصول سوء‌استفاده سوداگران از امکان شهرفروشی‌ای که شهرداری فراهم آورده بود و همچنین دسترسی به تسهیلات بانکی از راه ارتباط بود. قطعا بخش درخور توجهی از منابع تسهیلات معوقه بانک‌ها در همین ساختمان‌های خالی است که تنها برای سوداگری و استفاده از سودهای بادآورده در بازار تولید شده‌اند. ازاین‌رو است که من معتقدم اصلی‌ترین ضرورت، ساماندهی سکونت‌گاه‌ها در ایران، بازخوانی زندگی مدرن و حاکمیت قانون در ایران است.
وقتی به این روند نگاه کنیم، می‌بینیم تنها اتفاقی که در این روند رخ می‌دهد این است که تهران غیرقابل سکونت شود. در واقع تهران فقط جولانگاه سوداگران ملک باشد.
منطقه ۲۲ منطقه فاجعه مدیریت شهری است
آخوندی با اشاره به ساخت‌وسازهای بی‌رویه و بلندمرتبه در منطقه ۲۲ تهران گفت: منطقه ۲۲ منطقه فاجعه توسعه مدیریت شهری ایران است و همین یک جمله برای این منطقه کفایت می‌کند. در این منطقه نه طرح تفصیلی رعایت شد نه طرح جامع. آنچه رعایت شده، نظرات خودسرانه مدیریت شهری بوده است. اصلا در طرح تفصیلی چنین چیزهایی که آنجا اجرا شد نداشتیم. ما در طرح تفصیلی ساختمان ۳۰ طبقه به بالا نداشتیم اما در منطقه ۲۲ این کار را انجام دادند.
نمی‌خواهم افتخار رشد سوداگری به نام من ثبت شود
او با طرح این سؤال که در این شرایط وظیفه سیاست‌گذار چیست، اظهار کرد: آیا وظیفه سیاست‌گذار متوقف‌کردن این روند و جولان سوداگران است یا برای اینکه ثابت کند خیلی خوب کار می‌کند، کمک به افزایش تعداد مسکن لوکس است؛ تا به‌عنوان مثال، تعداد این واحدها از صد هزار به ۱۱۰هزار واحد افزایش یابد؟ من هیچ‌وقت نمی‌خواهم افتخار این رشد سوداگری به نام من ثبت شود. اصلا این افتخار نیست. این یک ضایعه بزرگ برای شهر تهران است و هم‌اکنون آنچه در کلان‌شهرها رخ داده، رکود بخش سوداگری است.
وام مسکن در دولت یازدهم هشت برابر شد
آخوندی گفت: در حوزه مسکن باید به دو شاخص قیمت و قدرت خرید مردم توجه شود که درخصوص قیمت باید گفت در چهار سال گذشته میزان رشد قیمت مسکن در کل کشور نسبت به تورم عمومی به‌شدت کمتر بوده است. او افزود: نکته دیگر بحث قدرت خرید مسکن است. در این زمینه هم میزان تسهیلاتی که در ابتدای دولت به بخش مسکن پرداخت می‌شد ۲۰میلیون تومان بود که هم‌اکنون به ۸۰میلیون تومان رسیده و به زوجین ۱۶۰میلیون تومان پرداخت می‌شود. این قدرت خرید با آنچه قبلا وجود داشت، قابل مقایسه نیست.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
