به بهانه خداحافظی آقای نابغه از دنیای فوتبال

به گزارش خبرآنلاین،خبر خداحافظی فرانک لمپارد شاید غم انگیز ترین خبر ممکن برای عاشقان فوتبال بود. لمپاردی که فارغ از هرگونه تعصب به تیم خاصی، همه هواداران فوتبال به او علاقه مند بودند. جنتلمن انگلیسی ها فوتبالش را از شرق لندن و باشگاه سابق پدرش یعنی وستهام آغاز کرد ۵ فصل را با چکش ها از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ سپری کرد یک سال هم به صورت قرضی برا سوانسی به میدان رفت. در مدتی که پیراهن وستهام را بر تن کرد ۱۸۷ بار برای این تیم به میدان رفت و موفق شد ۳۹ گل به ثمر برساند. عملکردش در وستهام به قدری جالب توجه بود که همشهری پر و سر صدای وستهام را مجاب کرد که او را به خدمت بگیرد. چلسی که با رومن آبرامویچ-مالک روس خود- به دنبال قدرت نمایی و جذب ستاره ها بود، دست روی جوان خوش تراش و جنگنده وستهام گذاشت و لمپارد در سال ۲۰۰۱ به عضویت تیم چلسی درآمد. چلسی ای که آن روزها نشانی از یک قدرت برتر در فوتبال انگلیس یا اروپا نداشت و شاید فرانک جوان هرگز تصور نمی کرد که با پیراهن آبی و در استادیوم استمفورد بریج به هرچه که بخواهد می تواند برسد. سه فصل از حضور فرانکی جمع آبی های لندن می گذشت تا این که آقای خاص سرمربی چلسی شد و این تیم در پایان فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۵ عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس را از آن خود کرد. اما در آن فصل رویایی همه چیز برای لمپارد فتح یک جام نبود. او در لیگ قهرمانان اروپا هم نمایش فوق العاده ای از خود به جا گذاشت و در بردهای تاریخی چلسی مقابل بارسلونا و بایرن مونیخ که به ترتیب در مراحل یک هشتم و یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان رقم خورد موفق شد به این دو غول فوتبال اروپا گل بزند. در بازی هفته آخر آن فصل مقابل بولتون که قهرمان لیگ جزیره را تعیین می کرد چلسی موفق شد که ۲-۰ میزبان خود را شکست دهد و بعد از دقیقا نیم قرن بار دیگر به عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس برسد. فکر می کنید دو گل چلسی را در آن بازی تاریخی چه کسی زد؟ دنبال پاسخی غیر از فرانک لمپارد نباشید.

همان سال او عنوان برترین بازیکن لیگ برتر را هم از آن خود کرد تا شایستگی هایش بیش از پیش بر همگان ثابت شود. لمپارد غیر از این قهرمانی ۲ بار دیگر هم با آبی های لندن لیگ برتر را فتح کرده است. ۴ اف ای کاپ، ۲ قهرمانی در جام اتحادیه انگلیس و همچنین یک قهرمانی در لیگ اروپا تحت هدایت رافا بنیتز از دیگر افتخارات لمپارد افسانه ای است. اما شاید درخشان ترین و زرین ترین جام و افتخار دوران فوتبالی فرانک لمپارد به ۲۰۱۱-۲۰۱۲ بر می گردد. فصلی که آن ها در کمال شگفتی با مربیگری دی متئو بنفیکا، ناپولی و بارسلونا را از پیش رو برداشتند و به فینال چمپیونز لیگ رسیدند. فینالی که باید در استادیوم آلیانز آره‌نا و در مقابل صاحب استادیوم یعنی بایرن مونیخ قرار می گرفتند. شگفتی آن شب تکمیل شد. میلیاردها نفر در سراسر جهان انگشت به دهان قهرمانی چلسی را تماشا کردند. قهرمانی ای که همه اهالی فوتبال متفق القول معتقد بودند حق آبی ها نبود اما کاپیتان تری و لمپارد در پایان ضیافت پنالتی ها مقابل مونیخی ها جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را بالای سر بردند. لمپارد در نهایت و پس از ۱۳ فصل پوشیدن پیراهن آبی چلسی از این تیم جدا شد. او در حالی چلسی را ترک کرد که با ۲۱۱ گل هم عنوان گلزن ترین هافبک تاریخ فوتبال را با خود یدک می کشید و هم بهترین گلزن تاریخ باشگاه چلسی بود. یک فصل(۲۰۱۴-۲۰۱۵) را در تیم منچسترسیتی سپری کرد و ۸ گل هم برای آبی پوشان شهر منچستر به ثمر رساند. نکته طعنه آمیز ماجرا این است که فرانکی در استادیوم اتحاد موفق شد دروازه تیم سابقش را باز کند. گلی که بدون تردید تلخ ترین گل دوران فوتبالی بازیکنی بود که ضریب هوشی اش ۱۵۲ است.

دو فصل هم حضور در لیگ MLS و پوشیدن پیراهن نیویورک سیتی. و تمام... فرانک لمپارد از عرصه فوتبال باشگاهی هم خداحافظی کرد. او پیش از این هم طعم تلخ خداحافظی را زمانی چشیده بود که شاید رویای قهرمانی با انگلیس را در جام جهانی ۲۰۱۴ در سر می پروراند اما در کمال ناباوری سه شیرها با دو باخت و یک مساوی عطای برزیل را به لقایش بخشیدند و به جزیره بازگشتند تا لمپارد آن جا از کشتی طوفان زده تیم ملی انگلیس پیاده شود. نسل طلایی انگلیسی ها شاید در فوتبال باشگاهی شان به هر چیزی که می خواستند رسیدند اما پیراهن سفید تیم ملی انگلیس هرگز روی خوشی به آن ها نشان نداد. دیوید بکام،استیون جرارد، ریو فردیناند، اشلی کول، پل اسکولز و دیگر بازیکنان مطرح انگلیسی در کنار لمپارد هرگز نتوانستند به موفقیتی در دوران حضورشان در تیم ملی برسند. لمپارد ۱۰۶ بار پیراهن تیم ملی را بر تن کرد و ۲۹ گل هم به ثمر رساند.

۲ فوریه ۲۰۱۷ روزی بود که پسر آقامنش و دوست داشتنی فوتبال انگلیس برای همیشه از مستطیل سبز کنار رفت تا طرفدارانش را در بهت و حیرت فرو برد. درست از جنس همان بهت و حیرتی که برای طرفداران او و تیم ملی انگلیس پس از گلش به آلمان در جام جهانی ۲۰۱۰ به جا ماند. گلی که همه دیدند گل بود به جز داور و کمک داور.