پالمیرا؛ میراث بشری که دیگر نیست!
«پالمیرا» شهری در استان حمص سوریه است که در عربی «تدمر» نامیده می‌شود؛ شهری که قدمتش به هزاره دوم قبل از میلاد می رسد، از آن زمان تا به حال بین حکومت‌های مختلف دست به دست شده، هر کسی چیزی از شهر کم کرده، یا چیزهایی به آن افزوده. حالا اما دور دیگری در تاریخ این شهر باستانی اغاز شده؛ دوره‌های سقوط در دست داعش و آزادی توسطش جنگجویان پارتیزان، بعد دوباره سقوط، تا جایی که چیزی از این میراث بشری باقی نماند.
به گزارش ایسنا پالمیرا که در امتداد جاده ابریشم قرار داشت، زمانی شهری بود که تمام مستعمرات امپراتوری روم از طریق آن اداره می‌شد. برای قرن‌ها پالمیرا محل برخورد فرهنگ‌های شرق و غرب بود، مردم با هر دین و آیینی در این شهر به صورت قبیله‌ای زندگی می‌کردند، خدایان شهر ترکیبی از خدایان اعراب و خدایان محلی بودند، معماری خاص این شهر هم که در معبدها و بازمانده مکان‌های مقدس آن دیده می‌شود حاصل همین تداخل فرهنگ‌های شرقی و غربی در شهر بود.
در قرن سوم میلادی شهر در اوج شکوفایی‌اش بود، پس از این که در برابر حمله شاپور اول مقاومت کرد، امپراطوری مستقلی در آن شکل گرفت که بر سوریه امروزی و بخش‌هایی از شمال مصر مسلط بود، عمر این امپراطوری آن‌قدرها طولانی نشد، در ۲۷۰ میلادی امپراتور روم به شهر حمله کرد و آن را به کلی از بین برد. در سال‌های بعد شاه تازه‌ی شهر تلاش کرد که شهر را در همان ابعداد قبلی‌اش بازسازی کند.
پالمیرا مدتی در اختیار امپراطوری مسیحی بیزانس بود و پس از سقوط این امپراطوری، به دست ترکان مسلمان افتاد. در قرن چهارم میلادی مردم شهر مسیحی شدند، در نیمه دوم هزاره اما، پس از این که زبان مردم پالمیرا و یونان به عربی تغییر کرد، دین مردم هم به اسلام تغییر کرد.
بیشتر آثار هنری باقی‌مانده در این شهر که در فاصله ۲۰۰ کیلومتری از دمشق قرار دارد، رنگ و بوی یونانی دارند، با این حال عده‌ای از باستان‌شناسان معتقدند که آثار هنری بازمانده در این شهر در واقع تحت تاثیر هنر اشکانیان ساخته شده‌اند، شیوه‌های رزم این شهر هم متاثر از امپراطوری پارسیان بوده است، اما از آنجا که پالمیرا در دوران‌های مهم تاریخی‌اش کتابخانه یا دانشگاه نداشته، در طول تاریخ اهمیتی مشابه شهرهایی مثل انطاکیه و ادسا به دست نیاورده است. از آثار باستانی شهر بسیاری چیزها از جمله مجسمه و سرستون‌ها به موزه‌های اروپایی رفته تا نشانی از روزگار ادغام شرق و غرب در خاورمیانه باشد اما بناها را نمی‌شود به این راحتی جابه‌جا کرد؛ در نتیجه چیزهایی از تاریخ چند هزار ساله این شهر در سوریه باقی ماند: ساختمان مجلس، بخش بزرگی از حمام دیوکلسین ( نام یکی از پادشاهان مهم شهر)، محفل یا محل همایش‌های شهر، ساختمان دادگاه، دیوار نگاری‌های محفل شهر، معبد بل، معبد بالشمین، معبد نبو، معبد ال‌لات، و معبد بل‌هامون، ردیف ستون‌های سنگی، مزار های معابد، بنای چهار دروازه و بخشی از دیوارهای عظیم دور شهر.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
