بادامچیان:اجازه بدهیم که همه آزادانه حرف خود را بزنند

هفته‌نامه تماشاگران امروز با اسدالله بادامچیان گفت‌وگویی را ترتیب داده است. بادامچیان عضو شاخص تشکلِ قدیمیِ موتلفه اسلامی در این گفت‌وگو احتمال «سوءاستفاده از آزادی» را دلیلی بر برخی از تحدیدهای در نظر گرفته شده می­‌داند و اینطور می‌گوید که «پیشگیری» لازم است.

بادامچیان که یکی از گزینه­‌های اصلی موتلفه­‌ای‌ها برای حضور در انتخابات دوازدهمین دوره ریاست­‌جمهوری است، همچنین در بخش پایانی گفت‌وگو در واکنش به این مساله که «چرا موتلفه در فضای اصولگرایی جدی گرفته نمی­‌شود»، این طور اظهار کرد که وقتی سرِ بچه دعوا می­‌شود، این مادر است که کوتاه می­‌آید، نه دایه.

چکیده‌ای از این گفت‌وگو را با هم می‌خوانیم:

- نباید کاری کنیم که نظام جمهوری اسلامی ایران شکسته شود. اگر شکسته شود، بعد از آن دیکتاتوری خواهد بود.

- بعد کودتای ۲۸ مرداد همه قلم‌ها شکسته شد و کسانی که بیشتر از همه ضربه خوردند، مذهبی‌هایی همچون فدائیان اسلام، نبرد ملت و همچنین توده‌ای‌ها بودند که به اعدام‌ها منجر شد.

- اگر در یک نظام آزادی وجود داشته باشد و کسانی قدر آن را ندانند، طبعاٌ در جامعه بازتاب‌های منفی پیدا خواهد کرد. آن زمان است که این مخالفت‌ها تبدیل به تعصب دو طرفه خواهد شد؛ همچنان که الان شاهد هستیم.

- باید قدر آزادی را بدانیم. اجازه بدهیم که همه آزادانه حرف خود را بزنند.

- اگر در تاریخ تمدن ایران مشاهده کنید، می‌بینید که در تمام کتیبه‌های باستانی ما، یک زن را هدیه نمی‌دهند. آیا در کتیبه داریوش، یک زن، جزء آن هدایا هست؟ نیست اما در اهرام مصر هست. هر جا را که مشاهده می‌کنید، یک زن یا مرد برهنه نیست.

- مقام معظم رهبری در سخنرانی‌شان می‌فرمایند، شما ممکن است که من را قبول نداشته باشید اما از صندوق استفاده کنید و رأی خود را بدهید. هیچ رهبری در دنیا این‌گونه صحبت نمی‌کند.

- در انتخابات میدان باز است که همه بیایند. بعدش تلویزیون رسمی هر کشوری حق دارد که نظر معاندین و دشمنان آن نظام را در هر بخشی که هست نشان ندهد.

- آقای مهندس بازرگان نخست‌وزیر دولت موقت وقتی که آمد رأی بدهد، از ایشان که پرسیدند به چه چیزی رأی می‌دهید، گفت، به جمهوری دمکراتیک اسلامی رأی می‌دهد. امام فرموده بود که جمهوری اسلامی، نه یک کلام اضافه و نه یک کلام کم. ولی رئیس دولت موقت گفت که با نهایت آزادی به جمهوری دمکراتیک اسلامی رأی می‌دهد.

- باید فضا باز بشود. به همین علت در این سال‌ها انواع و اقسام نشریات وجود دارد. موافق، مخالف، تندرو، کندرو، از این طرف و آن طرف. از هر طرف وجود دارد. لیبرال‌ها هم هستند. این باعث می‌شود که بعضی‌ها فکر کنند که اگر ما با بعضی از روزنامه‌های اصلاح‌طلب که مخالف هستیم، نگذاریم اینها حرف بزنند. این اشتباه است. اتفاقاً باید میدان بدهیم، که خوب حرف بزنند. می‌بینید که حرف می‌زنند و نتیجه این می‌شود که مردم آرام‌‌آرام متوجه می‌شوند که کدام‌یک از این تشکل‌ها و احزاب درست می‌گویند. البته طول می‌کشد، هزینه هم دارد. چه از طرف شما که معتقد هستید، روی کار آمدن آقای احمدی‌نژاد هزینه داشته است و همچنین از طرف دوستان آقای احمدی‌نژاد که معتقد هستند، روی کار آمدن آقایان خاتمی و روحانی هزینه داشته است.

- من معتقد هستم که از آقای بازرگان تا آقای روحانی که در این کشور خدمت کرده‌اند، نکات مثبت و منفی آنها هم زیاد است.

- در هر جایی که بی‌عدالتی باشد، قطعاً ما (موتلفه) به اعتراض بلند می‌شویم. آقای عسگراولادی در هیأت نظارت بر مطبوعات بود. می‌توانید بپرسید که آیا عادل‌ترین و منصف‌ترین بود یا خیر؟ عسگراولادی یک‌ فرد انقلابی بود. آیا شما روزنامه‌نگاران همه همین‌طور هستید؟

- ما فقط حرف نمی‌زنیم بلکه علاج می‌کنیم و به دنبال این هستیم که این کار حل بشود. الان که می‌خواهیم نامزد موتلفه را برای انتخابات ریاست‌جمهوری معرفی کنیم، برای حل این مشکلات است.

- اصل مسکن مهر را اشتباه می‌دانیم.

- یکی از خبرنگاران از من پرسید که حقوق من چقدر است؟ گفتم خیلی غیر متعارف است. گفت چرا؟ گفتم چون اصلاً حقوقی دریافت نمی‌کنم. من به مدت سی‌وهفت سال است که در این کشور کارمند نشده‌ام. من یک آب باریکه را از زمان پدر خود دارم که از آن زندگی می‌گذرانم. خانه من هم در جنوب شهر تهران است. حقوق مجلس خود را برای حق مردم می‌دهم.

- ما به بی‌عدالتی اعتراض داریم؛ به دنبال راه علاج هم هستیم و مشکل در حال حاضر قوه قضائیه مسئله شبکه غربی است.

- ذهنیت افرادی که با روحانی هستند، متفاوت است. مثلاً آقای نهاوندیان، طیب‌نیا، رحمانی فضلی، با آقای محمد شریعتمداری و جهانگیری کاملاً متفاوت هستند. دارای دو نوع ذهنیت هستند.

- اشتباه بزرگ این هست که کارمندان مالیات نمی‌دهند. اشتباه بزرگ این است که از کارمندان مالیات دریافت می‌کنند. کارمندان یک ریال مالیات نمی‌دهند بلکه دولت از قِبَل آنها مالیات پرداخت می‌کند.

- نگاه موتلفه نگاه آقای جلیلی نیست. نگاه ما، نگاه این تیپ هم نیست. نه از این طرف او را یک فتح‌الفتوح می‌دانیم. و نه یک قرارداد ترکمانچای می‌دانیم.

- آقای احمدی‌نژاد در سال آخر دوره ریاست‌جمهوری خودش به مشهد رفت و به آقا گفت اینها مذاکره می‌خواهند، مذاکره کنیم. آقا گفتند بعضی‌ها آمده‌اند و می‌گویند مذاکره که من با مذاکره مخالف نیستم اما خوشبین هم نیستم. به همین علت بحث‌های زیادی انجام شد تا این که دولت جدید آمد. ذهنیت عمومی این بود که اگر مذاکره بشود، غربی‌ها خیلی عقلایی رفتار خواهند کرد. تحریم‌ها برداشته و مسائل حل خواهد شد. رهبری، مخالف ذهنیت عمومی عمل نکرد. آقای روحانی هم بهترین کسی بود که رفت مذاکره کرد. تصور آقای روحانی هم این بود که صد روزه کارها حل خواهد شد و آنها عقلایی رفتار خواهند کرد اما متوجه شدند که آنها سلطه‌ای جهانی عمل می‌کنند.

- ما نیازمند یک سیاست جدید هستیم؛ نه سیاستی که بگوید، برجام همین الان کاملاً تمام شود و آن را پاره کنیم. این که آنها این را بگویند و ما هم این را بگوییم، اشتباه است. و نه سیاستی که تسلیم برجامی باشیم که آنها می‌خواهند آن را پاره کنند. پس بنابر این نیازمند یک سیاست جدیدیم.

- آقا فرمودند که اینها زحمت خود را کشیده‌اند. اجر آنها هم با خدا خواهد بود اما این که آیا همین سیاستی را که تا دیروز داشته‌اند را می‌توانند، ادامه دهند؟ اگر به مصلحت ما هست، ادامه بدهند اما اگر به مصلحت ما نیست، پس سیاست جدید را انتخاب کنیم.

- یک زمانی است که ما به انتخابات عمومی می‌رسیم و مردم می‌خواهند که یک اصلاحاتی در کشور پدید بیاید. من نظر خودم را اعلام می‌کنم که جناب آقای ناطق با همه بزرگواری‌هایشان این دوره رأی نمی‌آورد. چون جامعه یک چهره جدید می‌خواهد ولی وقتی که مجموعه جمع ما نمی‌پذیرد و این را باور ندارد و فکر می‌کنند که آقای ناطق صد در‌صد رأی می‌آورد. در آنجا شما چه می‌کنید؟ من این را همان موقع هم نوشتم.

- (سال ۷۶) من نوشته‌ام که جامعه یک تحول می‌خواهد و این را شخصیتی همچون آقای ناطق ندارند و دلیل هم داشتیم که ایشان رأی نمی‌آورند اما نمی‌توانستیم که این را بیرون بگوییم. این را قبل از این که آقای خاتمی به صحنه بیایند، نوشتیم ولی وقتی که مجموعه یک جمع می‌رود یا ما باید با مجموعه و خط‌مان باشیم یا خیر.

- توده مردم گاهی چیزهایی را می‌خواهند که با مبادی و ارزش‌ها سازگار نیستند. مانند بنی‌صدر که برای شما مثال زدم. آیا توده مردم طرف بنی‌صدر نرفت؟ و هشتاد درصد هم رأی آورد. آیا ما باید برویم و بنی‌صدر را معرفی کنیم یا خیر؟ حوصله کنیم. شکست بخوریم ولی بعد از مدتی مردم متوجه بشوند که حق با ما هست و نه با بنی‌صدر. اگر می‌خواهیم مردم را به یک انتخاب آزاد و آگاهانه برسانیم و خودمان چیزی را بر آنها تحمیل نکنیم، باید با همین روش به جلو رویم.

- شکست سی بر صفر برای من قابل پیش‌بینی بود. اسناد آن را هم دارم. در همان جلسه شورای ائتلاف اصولگرایان به آقایان عرض کردم.