تحلیل اعتماد از وضعیت انتخاباتی اصولگراها
روزنامه اعتماد نوشت:نه مدیران اصولگرا و نه گفتمان سیاسی آنان همچون دهه ٨٠ برای هواداران، حامیان و نسل جوانش قدرت اقنا‌ع‌کنندگی ندارند و آنها نمی‌توانند با منطق تصمیم‌گیری‌ها و چرایی و چگونگی رفتارهای سیاسی هیات‌مدیره اصولگرایی ارتباط بگیرند.
بر این اساس نسل دوم اصولگرا و به روز‌تر این جریان که ضریب اعتدالگرایی و درک اجتماعی‌اش از تحولات مدرن‌تر از برندها و شاخص‌های این جناح است، مدت مدیدی است که دم از نوسازی و بازسازی اصولگرا می‌زند و خواهان واگذاری فرمان ماشین مدیریت جریان اصولگرایی شده و این درخواست، البته همواره با نه بزرگ بزرگان اصولگرایی همراه شده است.
از همین رو نسل دوم اصولگرایی ناامید از تغییرخواهی پدران سیاسی خویش و با رصد جاماندگی اجتماعی گفتمان اصولگرایی، آرزوها و مطالبات‌شان را در دیگر گفتمان‌ها همچون اعتدالگرایی و اصلاح‌طلبی جست‌وجو می‌کنند ونسبت به نظم نمادین و نظم زبانی و گفتمانی دیگران متمایل می‌شوند.
شاهد مثال این اتفاق حرف‌های اصلاح‌طلبانه- اعتدالگرایانه‌ای است که هر از چند گاهی از سوی برخی از بازیگران سیاسی اصولگرا شنیده می‌شود. حالا این پرسش مطرح می‌شود که اصولگرایان با رنج‌های امروز خود، شانسی برای بازگشت به سن قدرت با کسب رای ملت در سال ٩٦ دارند یا خیر؟آیا اصولگرایان که در همه سال‌های گذشته از دو قطبی‌های درون جناحی به چند قطبی‌های رنگ‌و‌وارنگ رسیده‌اند، می‌توانند از بن‌بست واگرایی و تضاد دیدگاه و تجادل ادعا خارج شوند و به یک کاندیدای واحد برسند؟ اصولگرایان چگونه می‌توانند نیروهای سیاسی انقلابی خود را وادار کنند تا دست از مطالبات‌شان بردارند و در زمینی بازی کنند که آنها می‌خواهند مهندسی‌اش کنند؟ آیا همه مشکل راستگرایان با پیدا کردن یک رجل سیاسی شناسنامه‌دار در تراز ملی حل می‌شود یا آنکه برای تغییر دلزدگی مردم از مدیریت اصولگرایانه نیاز به اقدامات دیگری دارند؟ آیا مفروض بر آنکه هیات‌مدیره اصولگرایی بتواند از بن‌بست فقدان تصمیم و تدبیر خارج شود و بتواند کاندیدای نهایی خود را بیابد با چه مدل، شعار، گفتمان و کارنامه‌ای باید امیدوار به کسب جلب‌نظر شهروندانی باشند که بسیاری از دردسرهای امروز زندگی‌شان
را یادگاری دولت گذشته می‌دانند و رضایتی نسبی از عملکرد دولت اعتدال دارند؟
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
