روحانی در سازمان ملل ریسک نکرد

سیاست رایانه نیست که با تصمیم صفر و یکی کار کند. سیاست ابتکار عمل و حاوی تصمیمات به موقع سیاستمدار و ریسک‌هایی است که می‌پذیرد بعضی از ریسک‌ها ممکن است جواب مثبت دهد و باعث تحول و خرکت و پیشبرد امور در آن زمینه شود. آنچه که مهم است ریشه یابی و توجه به عواملی است که ریسک پذیری مدیران در جامعه را کاهش داده است. وظیفه و نقش منتقد نظارت بر فعالیتها و اقدامات دولت و انتقاد است. اما مدیران دولتی به دلیل تسلط بر منابع نیز نباید خیلی زود در مقابل نقدها منفعل شوند. دولت یازدهم باید با نشاط تا اخرین لحظات از تغییر و ابتکار عمل نهراسد و بر اقتدارش بر اساس قولهائی که در زمان انتخابات داده و حمایتی که از طرفدارانش گرفته تکیه و به دنبال اجرا و اصلاح سیاستهایش باشد. تزلزل و رکود و کاهش اعتماد به نفس در دولت به ضرر کشور و حکومت است.

زهره دیانی : دکتر نصرت‌الله تاجیک سفیر سابق ایران در اردن معتقد است: سفر امسال روحانی به نیویورک تحت تاثیر عوامل داخلی بود. او می‌گوید: شاید ترس آقای روحانی از فشارهای داخلی موجب شد او در نیویرک محتاط عمل کند و یا به دلیل اینکه اشکالاتی که محافظه‌کاران از ایشان می‌گیرند موجب شده ایشان ریسک نکند.
* باتوجه به اینکه آقای روحانی در دولت یازدهم آخرین سخنرانی خود را در سازمان ملل ایراد کردند این سخنرانی نسبت به سخنرانی‌های سالهای گذشته ایشان چطور بود؟
من معتقدم سخنرانی امسال آقای روحانی در سازمان ملل قدرت و قوت سالهای گذشته را نداشت. احساس بنده به عنوان یک ناظر خارجی این است که از دو جهت سخنرانی ایشان خیلی مطلوب نبوده است؛ ۱-از جهت مقایسه با سالهای گذشته، ۲- مشکلاتی که در منطقه و کشور وجود دارد. درواقع موضوع دوم ایجاب می‌کرد سخنرانی ایران از انسجام بیشتری برخوردار باشد یا بهتر تنظیم شود. البته محورهای انتخاب شده در سخنرانی ایشان درست بود اما متاسفانه تنظیم و ارائه آن خیلی مطلوب نبود. من معتقدم باید مشکلاتی که عربستان برای منطقه فراهم کرده یا سیاست غیرشفاف آمریکا و مشکلاتی که برای منطقه ایجاد کرده را مقداری شفاف تر با افکارعمومی دنیا مطرح می‌شد و به رسانه‌ها انتقال می‌یافت تا ریشه‌ای به مسائل خاورمیانه پرداخته شود. آقای روحانی در یک دوره حضورش در سازمان ملل مسئله دنیای عاری از خشونت را مطرح کرد که انعکاس خیلی خوبی داشت اما متاسفانه در این اجلاس هیچگونه طرح و مسئله‌ای درخصوص منطقه یا دنیا ارائه نشد. مجموعه این مسائل موجب می‌شود که من این سخنرانی را با قدرت و قوت سالهای قبل نبینم.
* قبول دارید آقای روحانی امسال در سازمان ملل محتاط عمل کردند؟
بله. من هم چنین اعتقادی دارم. البته نمی‌دانم ترس آقای روحانی از فشارهای داخلی علت این مسئله بوده و یا اینکه اشکالاتی که محافظه‌کاران از ایشان می‌گیرند موجب شده ایشان ریسک نکند. به هرحال فکر می‌کنم باید مسائل سیاست خارجی را با منطق و با قدرت به افکارعمومی دنیا ارائه بدهیم تا این احساس وجود نداشته باشد که ایران خودش به افکاری که ارائه می‌دهد دچار شک و شبهه است لذا من هم معتقدم آقای روحانی علی رغم تمام مشکلات داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی که دارد می‌توانست خیلی صریح ترمسائل را با افکار عمومی دنیا طرح کند.
* این احتیاط عمل کردن آقای روحانی را چقدر به انتخابات ۹۶ ارتباط می‌دهید؟
ما دستگاه نیت خوانی نداریم. من فکر می‌کنم هر فردی در موقعیت ایشان ممکن است تحفظاتی داشته باشد. درهرحال مخاطبین هر فرد حقیقی یا حقوقی یک جامعه هدفی هستند . یکی از ضعف‌های سخنرانی آقای روحانی است که بعضی از سخنان ایشان به درد مجمع سازمان ملل نمی‌خورد و شاید بیشتر مصرف داخلی داشت. قطعا این دوگانگی و تناقضات مورد توجه آگاهان سیاسی قرار می‌گیرد. ازاین رو من فکر می‌کنم همان احتیاطی که شما اشاره کردی ایشان داشتند که این مسئله یا ناشی از فشارهای داخلی است و یااینکه به دلیل افکاری است که درباره آینده در ذهن ایشان است. من از بیرون که نگاه می‌کنم احتیاط را تاحدی در سخنرانی ایشان احساس می‌کنم.
* یکی از مسائلی که در سه سال اخیر رسانه‌ها و سیاسیون زیاد به آن می‌پرداختند موضوع دست دادن روسای جمهوری ایران و آمریکا بود امسال اینطور نبود این مسئله هم به دلیل همان احتیاط انتخاباتی آقای روحانی بود به عبارت دیگر چون ایشان می‌دانست اینکار ممکن است برای تایید صلاحیتش مشکل ایجاد کند ترجیح داد این اتفاق نیفتد؟
این مسئله ممکن است باشد اما باید یک نکته را عرض کنم . در سیاست تصمیم صفر و یک نیست. سیاست رایانه و کامپیوتر نیست که اینگونه عمل کند. سیاست حاوی تصمیمات به موقع سیاستمدار و ریسک‌هایی است که می‌پذیرد بعضی از ریسک‌ها ممکن است جواب مثبت دهد ولی بعضی ریسک‌ها جواب مثبت ندهد. این فرمایش شما کاملا درست است. وقتی تصمیم علنی مسئولین نظام و کشور این است که آمریکا قابل اعتماد نیست طبیعتا این مسئله ریسک پذیری از مدیران بعدی را می‌گیرد البته من نمی‌گویم آقای روحانی کار خوبی کرد یا کاربدی کرد. بحث قضاوت ارزشی موضوع دیگری است اما آنچه در سیاست در ذهن ماست این است که تا ریسک نکنی نمی‌توانی بَرندگی و بُرندگی داشته باشی شما هم باید تصمیمی که می‌گیری هم شما را برنده کند و هم بُرندگی برای جلو بردن کارها داشته باش. اجرای این دو مقوله نیاز به ریسک سیاستمدار دارد.
* رفتار آقای روحانی در سازمان تحلیل‌هایی به دنبال داشت که شاید در میان تحلیل‌ها حامیان ایشان نارضایتی‌هایی داشتند این مسئله چقدر در تغییر رای بدنه اجتماعی آقای روحانی در انتخابات ۹۶تاثیرگذار است؟
برخی از اقدامات ایشان مثل ملاقات‌هایی که در سازمان ملل داشتند نسبتا خوب بوده است. الان بدنه اجتماعی اصلاح‌طلبان مشکلشان مسائل سازمان ملل نیست. از جهت مردم اگر نگاه کنیم مشکل مردم اقتصاد و معیشت است. بدنه اجتماعی هم ممکن است یکسری خواسته‌های دیگری داشته باشند مثلا اگر نخبگان را در نظر بگیریم بیشتر حقوق شهروندی و قول‌هایی که ایشان داده‌اند، هستند. مجموعه این مسائل مقداری متفاوت است با آنچه که آقای روحانی در نیویورک انجام داد. بحث نیویورک بیشتر بحث تریبونی است که ما با دنیا داریم برخورد می‌کنیم و مسائلمان را بیان می‌کنیم. لذا من فکر می‌کنم چون امسال آقای روحانی خیلی قوی در سازمان ملل ظاهر نشد شاید به مشکلات قبلی ما افزوده شود. هنوز به موضوع حضور آقای روحانی در نیوریوک ریشه‌ای پرداخته نشده است و روز گذشته هم فقط رسانه‌ها سخنرانی آقای روحانی را تایید یا تکذیب کرده بودند و خیلی بحث را درخصوص این سفر نشکافند شاید باید دو روز صبر کنیم تا بازخورد این سفر را در بدنه اجتماعی آقای روحانی ببینیم. البته من احساس می‌کنم مقداری نیروهای داخلی موافق ایشان هم منتقد عملکرد آقای روحانی در نیویورک باشند.
* اگر آقای روحانی در انتخابات ۹۶ دوباره رئیس‌جمهور شوند فکر می‌کنید رفتارشان در سازمان ملل با امسال تفاوت داشته باشد؟
بله، من فکر می‌کنم فرق خواهد کرد. البته اینکه مواضع ایشان چگونه باشد به خیلی از عوامل بستگی دارد. چگونگی حل مشکلات داخلی تا سال آینده،چگونگی روند منطقه و مسائل سوریه وعربستان چراکه ما در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که ممکن است هر لحظه درآن اتفاقی رخ دهد. این اتفاق می‌تواند یا به نفع ما باشد یا به زیان ما. قطعا این اتفاقات می‌تواند مواضع آقای روحانی یا هر رئیس‌جمهوری دیگری را در سازمان تقویت کند یا بالعکس. من فکر می‌کنم آقای روحانی فی‌نفسه اعتماد بیشتری در سال آینده به دست خواهد آورد.