جلوگیری از نامزدی احمدی نژاد در انتخابات به سود کیست؟

البته که او مثل هر شهروندی می‌توانست نامزد شود، ولی وقتی که قصد گرفتن اجازه و تأیید این حضور را از نظام دارد، باید متوجه می‌شد که نگاه مجموعه حاکمیت ایران به او و عملکردش منفی‌تر از آن است که به تصورش بگنجد. نه تنها ساختار رسمی، بلکه روحانیت قم و علمای سایر مناطق نیز نگاه سراسر منفی به عملکرد او دارند.

قاطبه نخبگان و فعالان فرهنگی و سیاسی و اقتصادی تازه سه سال است که نفس راحتی می‌کشند. نظام تازه شش ماه است که از سیاه‌چاله تحریم‌هایی که آن دولت برای مردم ایجاد کرده بود رها شده است، و البته هنوز هم رهایی نیافته است، تازه ابتدای رهایی از این وضع است. مردم و جامعه ایران حداقل یک دهه زمان می‌خواهند که ایران را به جایگاه پیش از ١٣٨٤ برگردانند. بنابراین طبیعت سیاست و عقلانیت سیاسی اقتضا می‌کرد که اجازه ندهد دوباره جامعه دوقطبی شود. جامعه ایران تازه از شنیدن برخی اظهارات و ادبیات سخیف آسوده شده بود.
جلوگیری رسمی از حضور وی در انتخابات نه به نفع نامزدهای دیگر، بلکه به نفع جامعه و انقلاب است. خسارت‌های آن دو قطبی شدن سیاسی که بر اثر حضور او در انتخابات ایجاد شده بود، بسیار سنگین و در کوتاه‌مدت غیرقابل جبران است. اگر از همین امروز جلوی این کار گرفته نمی‌شد، به طور قطع تنش میان جناح‌های اصول‌گرا و نیز میان قم و تهران و نیز در عرصه خارجی کشور تشدید می‌شد. تنش برای جامعه ایران مثل زهر است، بویژه تنش‌هایی که غیرقابل کنترل باشند.