مخالفان مسلح، آرام نمی‌نشینند
راه نجات سوریه توجه به آرای مردم سوریه و گفتگوی سوری- سوری برای تعیین سرنوشت آینده این کشور است و نه اقدامات نظامی و دمیدن به جنگهای نیابتی. در غیر اینصورت سوریه به سمت تجزیه پیش میرود! روسیه و آمریکا هم نباید دچار این توهم شوند که بدون کمک و در نظر گرفتن منافع کشورهای ذینفع در ماجرای سوریه میتوانند به عائله پایان دهند.
به گزارش ایلنا توافق آمریکا و روسیه در زمینه آتش بس در سوریه که هم مسبوق به سابقه است و هم مسبوق به شکست در حالی شکل گرفت که تحرکات و پیشروی‌های ارتش سوریه مناسب و موفقیت‌‌آمیز بود. اگرچه تمامی طرفهای درگیر در این سناریوی خونین (اعم از عناصر میدانی و سیاسی) از بحران سوریه خسته شده‌اند و یک حالت فرسایشی بر این پرونده حاکم شده است، اما چون هنوز پروژه سرزمین سوخته سوریه هنوز تکمیل نشده آمریکائیها چراغ بدست به دنبال یک نیروی قابل تکیه در سوریه هستند تا شاید بتوانند غول را به شیشه بازگردانند! راه نجات سوریه توجه به آرای مردم سوریه و گفتگوی سوری- سوری برای تعیین سرنوشت آینده این کشور است و نه اقدامات نظامی و دمیدن به جنگهای نیابتی. در غیر اینصورت سوریه به سمت تجزیه پیش میرود! روسیه و آمریکا هم نباید دچار این توهم شوند که بدون کمک و در نظر گرفتن منافع کشورهای ذینفع در ماجرای سوریه میتوانند به عائله پایان دهند.
«نصرت‌الله تاجیک» سفیر سابق ایران در اردن در تشریح اهداف نشست ۲۱ سپتامبر که قرار است در نیویورک برگزار شود، در گفت‌وگو با ایلنا اظهار کرد: بدون شک آن‌چیزی که به عنوان محور اصلی و یک مساله مهم در خصوص نشست صلح سوریه که قرار است ۲۱ سپتامبر در نیویورک برگزار شود باید مد نظر قرار بگیرد، توافقی است که چند روز قبل میان روسیه و آمریکا به امضاء رسیده است. باید توجه داشت که متن این توافق همچنان محرمانه است و تنها چند بُعد آن به بیرون درز کرده است که البته در مراحل کوتاه، میان و بلند مدت قرار است تا اجرایی شود. در این بین اختیاراتی هم به نماینده سازمان ملل (برای کمک رسانی به مردم جنگ زده سوریه) داده شده است.
وی ادامه داد: کشورهای اروپایی هم از این توافق استقبال کرده‌اند ولی ممکن است این توافق به سرنوشت آتش‌بس فوریه دچار شود. در زمان گذشته نیروهای وابسته به دولت‌ها و کشورهای دیگر اصرار داشتند تا به تنهایی بتوانند در زمین سوریه اقدام کنند و در حالت فعلی مدل نگرش آنها همانند قبل است اما در برخی از اهداف و روش‌ها اختلاف‌نظر دارند. چراکه در بحث تفکیک گروه‌ها و نیروها در توافق‌نامه مذکور ابهام‌هایی وجود دارد.
مساله اصلی این است که چرا این توافق آن هم در اوضاع میدانی فعلی صورت گرفت؟ در حالت فعلی تحرکات و پیشروی‌های ارتش سوریه مناسب و موفقیت‌‌آمیز بود اما در حقیقت باید این موضوع را قبول کرد که تمامی طرفین درگیر در این سناریوی خونین (اعم از عناصر میدانی و سیاسی) از بحران سوریه خسته شده‌اند و یک حالت فرسایشی بر این پرونده حاکم شده است. از سوی دیگر، وضعیت سیاسی و بازیگران دخیل در این مساله به علاوه ابعاد میدانی و گسترش نیروهای عمل‌کننده با پرچم‌ها و اسامی مختلف، آینده سوریه و این چنین توافقهائی را تیره و تار کرده است.
این تحلیلگر مسائل منطقه در پاسخ به این پرسش که آیا حضور پررنگ روسیه و آمریکا به عنوان تصمیم‌گیرنده و هدایت کننده اصلی این پرونده موجب به حاشیه کشیده شدن کشورهای منطقه‌ای در پرونده سوریه می‌شود یا خیر، گفت: در بحران‌های منطقه‌ای، زمانی که چالش‌ها افزایش پیدا می‌کنند و اوضاع و احوال فرسایشی می‌شود، طرفین نمی‌توانند بر یکدیگر فائق شوند و در آنجاست که قدرت‌های سطح اول وارد پرونده می‌شوند. در حالت فعلی هم چنین حالتی در سوریه به وجود آمده است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: باید بگوییم محورهایی که قرار است در تاریخ ۲۱ سپتامبر در نیویورک مطرح شود، مشخص نیست اما آنچه که مشخص خواهد بود، این است که باید دید تا روز برگزاری نشست وزارتی نیویورک چه فعل و انفعالاتی در حوزه سیاسی و محور میدانی در سوریه و به خصوص پس از آتش‌بس رخ خواهد داد. ضمن این‌که گروه‌های مسلح در این بین آرام نخواهند نشست و قطعاً تحرکاتی را صورت می‌دهند.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
