فاطمه هاشمی:پدرم و روحانی شبیه نیستند

بخشهایی از مصاحبه را می خوانید:

گمان می‌کنید در جریان اصولگرا لیدری وجود دارد که داعیه‌دار پرچم اعتدال باشد؟
خیر وجود ندارد. در اصلاح‌طلبان هم چنین لیدری نداریم و بیشتر تفکر اعتدالی را در آقای هاشمی‌رفسنجانی می‌بینم با گوش دادن به سخنرانی‌ها و خاطراتش می‌توان در تمام مراحل زندگی‌اش اعتدال را به عینه و وضوح مشاهده کرد. در انتخابات اخیر هم همه حول محور ایشان حرکت کردند.
یعنی معتقدید گفتمان اعتدال خودش یک جریان سیاسی جدا است؟
خودش یک جریان سیاسی و مذهبی است و از ابتدای انقلاب هم شاهد این رویه بودیم. اگر واقعا بر این اساس نگاه کنیم دین هم تاکید بر اعتدال دارد و همیشه مخالف تندروی بوده است.
این گفتمان تا چه اندازه در پیاده‌سازی اعتدال در سطح جامعه موفق بوده است؟
اگر بخواهیم ٣٧ سال انقلاب را در نظر بگیریم در حدود ٣٠ الی ٤٠ درصد موفق بوده و با دیدن اعضای کابینه دولت سازندگی، روند اعتدال مشاهده می‌شد و البته در سطح زندگی مردم هم تا حدودی این رویه با توجه به موقعیت بعد از جنگ و مشکلات و بحران‌هایی که وجود داشت، دیده می‌شد و همین تفکراتی که خودش را الان نشان می‌دهد آن موقع هم بود منتها در آن زمان فضای مجازی و خبری بدین شکل وجود نداشت و کمتر انعکاس پیدا می‌کرد.
نمی خواهم اسم ببرم اما همین جریان اصلاح‌طلب به عنوان نمونه مخالف دستگاه ویدیو بود و در حمله به سفارت امریکا هم مواضع اصلاح‌طلبان دیده می‌شد این‌طور نبود که این جریان از ابتدا میانه‌رو باشند. اینها جا عوض می‌کنند تفکر عوض نمی‌کنند اما اعتدالیون از ابتدا تاکنون ثابت هستند و ماندند.
تئوریسین‌های هر دو جریان بر این باورند که مرزبندی جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا در اولویت دادن به مفاهیم است؛ جریان اصولگرا به مبانی ارزشی و حاکمیتی نسبت به حقوق مردم اهمیت بیشتری می‌دهد و جریان اصلاح‌طلب آزادی‌های تصریح شده در قانون اساسی و حقوق مردم را در اولویت قرار می‌دهد برای جریان اعتدال کدام یک در اولویت قرار دارد؟
باید گفت که در دولت آقای خاتمی هم شاهد تندروی‌های زیاد بودیم. اصلاح‌طلبان هم زمانی که سر کار آمدند این گونه نبودند نمی‌خواهم از افراد نام ببرم... اما در همان روزهای ابتدایی شکل‌گیری انقلاب، آغاز تندروی‌ها را در جریان چپ آن زمان و اصلاح‌طلبان امروزی شاهد بودیم. چپ‌ها خیلی تندروتراز اصولگراها بودند. اگر امروز چپ می‌گوید مذاکره با امریکا، در آن زمان اعتقادی خلاف این را داشت، حتی اصولگراها بیشتر مذاکره با این کشور را مطرح می‌کردند.
منظور این هست که برخی از افراد حاضر در طیف اصولگرا بیشتر دنبال مباحث ارزشی هستند اما لایه‌هایی از اصلاح‌طلبان شعار مردم و اولویت قرار دادن آنها را در برنامه دارند.
شعار هم در یک مقطعی دادند و قبلش این گونه نبود و از نظر من در اجرایی شدن اولویت‌های‌شان موفق هم نبودند. موفقیت را یک طیفی دارند و نمی‌توان موفقیت یا عدم‌موفقیت را صد در صد دانست اما اصلاح‌طلبان به آن چیزی که می‌خواستند نرسیدند. در نهایت اتفاقی که در دولت اصلاحات افتاد منجر به این شد که اصولگراهای تندرو بر سر کار آمدند. اگر موفق بودند نباید شاهد روی کار آمدن اصولگرایان تندرو می‌بودیم.
فکر نمی‌کنید اصلاح‌طلبان در آن زمان موانع زیادی بر سر راه داشتند؟
البته گاهی اوقات اصلاح‌طلبان هم موانع ایجاد می‌کردند. نمی‌خواهم اسم ببرم. دیگر نباید به گذشته کار داشته باشیم، اکنون اتفاق خوبی که افتاده این است که معتدلین هر دو جریان برسر کار آمدند و نباید دیگر به فکر انشقاق این دو بود و وحدت و اتحاد را باید بیشتر از هرموضوعی سرلوحه کار قرار دهیم.

شما حسن روحانی را شبیه‌ترین سیاستمدار به هاشمی‌رفسنجانی می‌دانید؟
از هیچ نظری ایشان شبیه به آیت‌الله هاشمی نیستند. عده‌ای از این نظر شبیه می‌گویند که تفکراتی که ایشان برای سازندگی و اعتدال دارد به آقای هاشمی نزدیک است اما خیلی تفاوت‌های زیادی با همدیگر دارند. صبری که پدر در برابر همه‌چیز دارد هیچ شخصی ندارد. در میان همه هجمه‌ها و تخریب‌هایی که در دوران انقلاب علیه او ایجاد می‌شد هیچ‌وقت از تریبون‌های در اختیار برای دفاع از خود استفاده نکرد. اما مسوولان اصلا تحمل نقد و تخریب‌ها را ندارند و از تریبون‌های رسمی به دفاع از خود می‌پردازند. مثلا ایشان صد درصد معتقد است که مهدی به ناحق زندان است اما موضع‌گیری پدر را می‌بینید؟! ایشان می‌گوید که باید قانونی عمل کرد.

تا به حال پیش آمده که نظر مخالفی با پدر داشته باشید و بدون توجه به این مخالفت عمل کنید؟ یا شما عملکردی از خود نشان دهید که موج رسانه‌ای علیه این خانواده و شخص آیت‌الله به راه بیندازند؟ پدر با فرزندان برخوردی نمی‌کنند؟
بله. البته من خودم در تمام کارهایم با ایشان مشورت می‌کنم. اگر خیلی پافشاری در موضوعی داشته باشیم، می‌گویند خب انجام دهید. اگر هم مخالف نظر ایشان عمل کنیم، اعتراض نمی‌کنند. به خاطر روحیات فردی و شخصیتی‌شان برخورد که اصلا نمی‌کنند. اما تذکر می‌دهند که اگر این کار را نمی‌کردید بهتر بود.