توصیه یونسی به روحانی: نباید کاری کنید که نیروهای مسلح نگران شوند

اهم اظهارات وی را بخوانید؛

*اصلاح‌طلبان و حامیان دولت، راه و چاره دیگری برای حمایت ندارند. این یک واقعیت و ضرورت است که یک جریان سیاسی باید واقع‌بینانه عمل کند. اتفاقا آقای روحانی هم رییس‌جمهور واقع‌بینی است. بین اینکه ما دل‌مان چه می‌خواهد با اینکه در عمل چه اتفاقی رخ می‌دهد تفاوت بسیاری است. حسن روحانی به عنوان رییس قوه مجریه در داخل پیش از آنکه اعتماد را حفظ کند باید تعادل و امنیت را در جامعه برقرار کرده و حفظ کند.

*در دولت سابق سه قوه کشور مدام با هم درگیری داشتند. رییس دولت یا با مجلس درگیر بود یا با قوه قضاییه کشمکش داشت و در جایی این درگیری به جای بسیار بدی کشیده شد و سرانجام آقای احمدی‌نژاد قهر کرد و برخلاف قانون و نظر مقام معظم رهبری و مصلحت کشور خانه‌نشین شد و تخاصم بین قوا به حدی بالا گرفت که در مجلس اتفاقات تلخی رخ داد، فیلمی پخش شد و رییس مجلس هم آن تعبیر معروف «به سلامت» را برای بدرقه رییس دولت به کار گرفت. اما امروز ما با چنین مسائلی رو به رو نیستیم.

*به نظر من یکی از مهم‌ترین مسیرهایی که حسن روحانی باید در پیش بگیرد این است که اجازه ندهد در سطوح بالای سیاسی چنین دعواها و درگیری‌هایی بین دولت و دیگر قوا رخ دهد چرا که اینگونه دعواها می‌تواند آرامش جامعه را خدشه‌دار کند. جامعه ما امروز بیش از هر زمان نیاز به آرامش دارد. تشدید مخاصمات داخلی میان قوا خواست گروه‌های افراطی است. و روحانی در برقراری تعادل در جامعه موفق عمل کرده است.

*امروز دعواهای سیاسی میان یک اقلیت تندرو و اکثریت میانه رو خلاصه شده است. به نظر من آنچه که در جامعه جریان دارد خودش را در نتیجه انتخابات مجلس نشان داد. امروز مجلس متشکل است از یک فراکسیون قوی و تاثیرگذار اصلاح‌طلب و یک اکثریت اصولگرای میانه رو و یک اقلیت بسیار کوچک تندرو. من معتقدم اصلاح‌طلبان در فضای سیاسی امروز کشور باید با میانه‌رو‌ها و از جمله میانه‌روهای اصولگرا همکاری کنند.

*من معتقدم حسن روحانی در انتخابات سال آینده نه تنها موفق خواهد شد بلکه رای بیشتری از سال ٩٢ هم کسب خواهد کرد. در حقیقت در رقابت سال آینده اهرم حامیان دولت و طبقه‌ای که از روحانی حمایت می‌کند بسیار تاثیرگذارتر از اهرم‌های مخالفان روحانی است.

* مخالفان روحانی هم اهرم‌های دیگری دارند و شاید بخواهند به آنها فکر کنند اما چیزی که روشن است آنها اهرمی به اسم حمایت اجتماعی ندارند و همین موضوع شکست آنها را قطعی خواهد کرد. عاقلانه‌ترین کار این است که مخالفان دولت تلاش کنند با روحانی کنار بیایند و در فکر مطرح کردن یک نامزدی جدی برای رقابت نباشند، مثل سال ٨٠ و دور دوم آقای خاتمی که اصولگرایان به طور جدی وارد عرصه انتخابات نشدند زیرا به خوبی می‌دانستند که اهرم بدنه اجتماعی در دست خاتمی است و همین امر سبب شد تا خاتمی از دور اول خودش هم بیشتر رای بیاورد.

*به نظر من بد نیست که روحانی نگرانی‌های عقلای اصولگرا را مورد توجه قرار دهد و سعی کند در برخی مسائل نظرات آنها را نیز تامین کند، که البته ایشان در بسیاری موارد به این نگرانی هم توجه دارند. آنها هم نگرانی‌های بین‌المللی و اقتصادی دارند که تا یک حدی نگرانی‌های‌شان قابل درک است. دولت باید به آنها اطمینان دهد که به خواسته‌های آنها بی‌توجه نیست.

*به هیچ عنوان به صلاح کشور نیست فضای انتخاباتی سال آینده به سمت دو قطبی شدن برود. انتخابات باید در کمال آرامش و دور از جنجال و تخریب و بی‌اخلاقی برگزار شود و خدایی نکرده با روش بگم بگم‌های آقای احمدی‌نژاد فضا را دو قطبی نکنیم و مردم را مقابل یکدیگر قرار ندهیم. در واقع تقابل و تخاصم در سطح جامعه به صلاح کشور نیست.

*در دور دوم آقای خاتمی هم برخی دوست داشتند و تلاش کردند تا آقای خاتمی رد صلاحیت شوند ولی رهبر معظم انقلاب مانع شدند. بسیاری از اصولگرایان هم در سال ٨٨ تمایل داشتند آقای احمدی‌نژاد وارد عرصه انتخابات نشود. حتی آقای هاشمی هم در دور دوم خود برخی مخالفانی داشت که مایل بودند او تک‌دوره‌ای شود. به نظر من این استراتژی است که رهبری تا امروز داشته است و اجازه نمی‌دهند تا به دلایل واهی و زیر فشار، رییس‌جمهوری در دور دوم خود از رقابت در میدان انتخابات باز بماند و استراتژی درستی هم بوده و برای همه هم عمل شده است، هم اصولگرایان و هم اصلاح‌طلبان. من معتقدم این روش ادامه خواهد داشت.
* روحانی نباید سیاستی را در پیش بگیرد که بخش‌هایی از حاکمیت و نیروهای مسلح نگران شوند. این ملاحظات هم نقطه قوت روحانی است و شاید از منظر کسانی، نقطه ضعف او. توجه به این ملاحظات، ممکن است یک مقدار از آرای او را کاهش دهد، اما از سوی دیگر به طرف مقابل نشان می‌دهد که دولت با توجه به منافع و امنیت ملی، همواره جانب اعتدال را رعایت می‌کند ولو به قیمت اینکه بخشی از پایگاه اجتماعی‌اش را از دست بدهد. اما این پایگاه اجتماعی که به خاطر ملاحظه‌کاری‌اش ممکن است از دست برود، آنقدر نیست که موقعیت او را در انتخابات آینده متزلزل کند زیرا جریان حامی روحانی این قابلیت را دارد که مردم را برای حمایت از او بسیج کند.
* اگر پس از برجام به دولت اجازه داده می‌شد تا طرح آشتی ملی یا برجام ٢ را پیش ببرد بسیاری از موانع توسعه و پیشرفت از سر راه کشور کنار می‌رفت. پس از برجام اگر آشتی ملی در کشور انجام می‌شد بی‌شک،با وجود همه موانع طبیعی که پس از رفع هر تحریم بین‌المللی وجود دارد، اقتصاد به سرعت رونق می‌گرفت. امروز دلیل اینکه برجام تاثیرات خود را نشان نمی‌دهد این است که عده‌ای به خاطر دعواهای سیاسی سنگ اندازی‌هایی می‌کنند تا بگویند دولت روحانی موفق نبوده است. اگر آشتی ملی در کشور رخ می‌داد این مسائل حل می‌شد و به نفع همه مردم و نظام بود و تنها کسانی ناراحت بودند که نان‌شان در این دعواهای سیاسی است. آشتی ملی چیزی بود که دولت به دنبالش بود تا فضای پسا برجام را برای توسعه کشور کامل کند که متاسفانه تا این زمان نشده است.