فرو کش کردن اعتراض ها در کشمیر

به گزارش ایرنا،به گفته مقامات امنیتی دراین مناطق همچنان نیروهای امنیتی و پلیس از برگزاری هر نوع اجتماعی جلوگیری می کنند.

براساس این گزارش ،قوانین مربوط به منع رفت و آمد در شش منطقه دیگر کشمیر، همچنان به قوت خود باقی است.
آغاز فعالیت مراکز آموزشی و مدارس کشمیر که قرار بود چند روز پیش، فعالیت آموزشی را از سربگیرد، برای دومین بار فعالیت خود را چند روز به عقب انداخت .
'نظیر احمد'، یک فعال اجتماعی در کشمیر گفت: تعدادی از خانواده ها به علت ادامه خشونت ها نگران فرستادن فرزندان خود به مدارس هستند.
رهبران جدایی طلب که هدایت اعتراض ها و تجمع ها را به عهده دارند برای تامین نیازهای مردم با پایان اعتصاب اعلام کردند این اعتراض ها از فردا بار دیگر آغاز می شود.
شبکه های تلویزیونی و روزنامه های کشمیر نیز در روزهای اخیر در اعتراض به ممنوع شدن اطلاع رسانی از حوادث کشمیر ،دست از کار کشیدند.
'محبوبه مفتی' سروزیر ایالت جامو و کشمیر روز گذشته اعلام کرد که فعالیت روزنامه ها ممنوع نشده است .
براساس گزارش های رسمی ،در حوادث ۱۳ روزه گذشته ۴۵ نفر از معترضان کشته و بیش از سه هزار و ۱۰۰ نفر نیز مجروح شده اند.
درگیری بین پلیس و معترضان به قتل 'برهان مظفر وانی' رهبر حزب المجاهدین کشمیر از شنبه هفته گذشته بعد از تشییع جنازه برهان وانی آغاز و همچنان ادامه دارد.
نیروهای امنیتی هند روز جمعه هفته گذشته با دریافت اطلاعاتی در خصوص حضور'وانی 'در نمازجمعه منطقه 'انانتاگ' در ایالت جامو و کشمیر باحضور در منطقه ،وی و دوهمراهش را به قتل رساندند.
پلیس هند با شروع اعتراض ها از شنبه هفته گذشته ممنوعیت رفت و آمد و تجمع را در شهرهای سرینگر،پولواما، انانتیگ،شوپیان ،کوپوارا و کولگان به مرحله اجرا گذاشت.
بیش از سه هزار نیروی کمکی نظامی با افزایش اعتراض ها با اعزام به کشمیر در نقاط مختلف این ایالت مستقر شده اند..
از آغاز اعتراض ها در ۱۳ روز گذشته اینترنت و تلفن در کشمیر قطع و از چند روز گذشته نیز دولت محلی انتشار خبر اعتراض ها در رسانه ها و روزنامه ها را ممنوع کرد.
کشمیر تنها ایالت هند با اکثریت مسلمان است و درگیری میان شبه نظامیان کشمیری و نیروهای امنیتی هند از سال ۱۹۸۹ تاکنون ۶۸ هزار کشته برجا گذاشته است .
بخشی از خاک کشمیر در خاک هند و بخش دیگر در خاک پاکستان است ولی هر دو کشور ادعای مالکیت بر کل کشمیر را دارند و همین موضوع یکی از علل اصلی مناقشه دیرینه میان دهلی نو و اسلام آباد از زمان استقلال پاکستان از سال ۱۹۴۷ از هند است