چرااحمدی‌نژاد بدنبال رابطه باآمریکا بود؟

به گزارش نامه نیوز، مصطفی رضاحسینی نماینده اسبق مجلس که سخنگوی طراحان سوال از محمود احمدی‌نژاد هم بود در گفت‌وگویی به علاقه احمدی نژاد و مشایی برای برفرار رابطه با آمریکا می‌گوید و این چننی روایت می‌کند که :«گویا در یکی از سفرهای آقای احمدی‌نژاد و تیمش به آمریکا و سازمان ملل، یک شب از شب‌های سفر، مشایی، متکی را صدا می‌کند و به او می‌گوید: «بروید و زمینه مذاکره پشت پرده با سران آمریکایی را تدارک ببینید تا نشستی داشته باشیم». آنجا متکی با تعجب به مشایی می‌گوید:«این کار در اختیار بنده نیست، این اتفاق باید با نظر بزرگان کشور صورت گیرد، آیا در جریان و موافق این کار هستند؟» مشایی آنجا با لحن تندی می‌گوید این حرف‌ها چیست که می‌زنید و شما بروید این کار را انجام دهید، در حقیقت این کار به فرد دیگری ارتباط ندارد. آقای متکی این کار را نکردند، موضوع را انتقال دادند و کلید اختلاف از اینجا زده شد تا جایی که اقدام به عزل، نقطه جوش اختلاف بود که البته از احمدی‌نژاد این کارها بعید نبود.»

این سخنان نشان می‌دهد که رئیس دولت‌های نهم و دهم برخلاف صحبت‌های که در سفرهای استانی و یا مجامع جهانی انجام می‌داد علاقه فراوانی به رابطه برقرار کردن با آمریکا داشت. او به خاطر اینکه دوست داشت تمام اتفاقتی که برای بار اول در ایران می‌افتد به نام وی ثبت شود تلاش کرد تا رابطه با آمریکا نیز به نام او و دولتش تمام شود.

احمدی نژاد در دوران ریاست جمهوری‌اش بسیار تلاش کرد تا به مردم القا کند که او آغاز کننده اصلا رنسانس‌ها در ایران بوده است. احمدی‌نژاد و مشایی بدون توجه به زیر ساخت‌ها دیپلماسی به دنبال رابطه با آمریکا بودند. آنها تصور می‌کردند که رابطه با آمریکا مانند رابطه با کشورهای آسیایی و یا برخی کشورهای اروپایی است.

اگر می‌بینید امروز آمریکا با ایران مذاکره می‌کند به خاطر حضور افرادی مانند روحانی و ظریف است که جهان آنها را به نام دیپلماسی می‌شناسند. این دو با رعایت سلسله مراتب سیاسی خارجی پای میز مذاکره با آمریکا گذاشتند اما احمدی نژادی‌های می‌خواستند یک شب ره صدساله را بروند.

امروز شاید احمدی نژاد دوست داشت او جای روحانی بود و می‌توانست با آمریکا پشت یک میز بنشیند و مسئله هسته‌ای را به فرجام برساند. احمدی نژاد اما تصور می‌کرد رابطه در سیاست خارجی مانند رابطه با قوای داخلی در ایران است. این نگاه او زمینه تحریم‌های گوناگون را برای جمهوری اسلامی فراهم کرد.

تنهایی ایران در عرصه بین الملل در هشت سال ریاست احمدی نژاد بیانگر همین سیاست‌های غلط احمدی نژاد در عرصه سیاست خارجی بود.احمدی نژاد دوست داشت نفر اول تمام اتفاقات ایران باشد اما او تبدیل به یک بازنده بزرگ سیاسی در داخل و خارج شد.