اینجا محل نگهداری افراد بیخانمان است
همشهری محله نوشت:
از دور که نگاه میکنید محوطهای را میبینید که دور تا دورش با حصاری از برگهای سبز پوشیده شده است. این حصار پوشیده از برگهای سبز مرکز «بهاران» نام دارد. اغلب اهالی میدان شهید آیتالله سعیدی نام این مرکز را شنیدهاند و جسته و گریخته میدانند که در آن افراد معتادی که ترک کردهاند؛ نگهداری میشوند؛ ولی نمیدانند در اینجا چه میگذرد؟ گزارش از این مرکز مدتها در دایره ممنوعه قرار داشت. امروز در سبز رنگ آن برای نخستین بار به همت «صادق بابایی»، مدیر مرکز خدمات اجتماعی شهرداری و با همکاری معاونت اجتماعی و فرهنگی شهرداری منطقه باز میشود. گزارش زیر درباره آنچه که در مرکز بهاران میگذرد است.
پدر و مادری که از غصه اعتیاد پسر مردند
نگاهش از میان میلههای آهنی پنجره آسایشگاه عبور میکند. نور آفتاب بهصورتش میخورد. داخل تاریک است. هیچ صدایی شنیده نمیشود غیر از صدای پرندگان و باد ملایمی که از پنجره به داخل میآید. «عباس مشرقی» یکی از مددجویان مرکز است. صورتش را از پنجره بر میگرداند. از میان نردههای آهنی تختهای ۲ طبقه آسایشگاه تصاویر شبیه یک فیلم بلند هجوم میآورند. تصویر روزی که برای نخستین بار به مرکز بهاران آمد. وقتی برای نخستین بار سرش را زیر دوش حمام مرکز برد. میخواست همه آن روزهای مصرف مواد، اعتیاد، کارتنخوابی، خماری و... پاک شوند. ولی تصاویر همه این ۲۰ سال مصرف مواد شبیه پتکی آهنین روی سرش کوبیدند. تصویر پدر و مادر پیرش که از غصه اعتیاد او از دنیا رفتند. تصویر زیر پلها خوابیدنها، التماسهایش برای یک گرم شیشه، زهرا دختر معتادی که جلوی چشمانش جان باخت... انگار یک قرن طول کشید تا با خودش بجنگد.
خانوادهام را از دست دادم
سرش را میان دستهایش میگیرد. نامش «مهدی صبری» است. قد بلندی دارد. کمی مضطرب است. مدام این پا و آن پا میکند. مددیارش میگوید: «مهدی دچار بیقراری شدید است. یکجابند نمیشود. او حدود ۱۵ سال به مواد اعتیاد داشته است و اکنون ۵ ماه میشود که پاک است.» از مهدی میپرسم: چرا به مرکز بهاران آمدی؟ میگوید: «عزمم را جزم کردم که خوب شوم.» میپرسم: اینجا روزها چگونه میگذرد؟ میگوید: «روزها حوصلهام سر میرود.کاری نیست که انجام بدهم. در کمپ که بودیم به ما گفتند در مرکز بهاران شغل میدهند؛ مرخصی میدهند؛ شناسنامه میدهند؛ وام میدهند؛ و... ولی خبری نیست. به ما وعده و وعید دادند.» یاد حرفهای مددیار میافتم؛ مددجویان تا زمانی که کامل خوب نشدند امکان مرخصی ندارند. چون ممکن است دوباره به شرایط قبلی برگردند. میپرسم: میتوانم عکس بگیرم؟ میگوید: «من که کسی را ندارم. عکس بگیرید. خانوادهام را بعد از اعتیاد از دست دادم.»
اینجا آرامش دارم
روی نیمکت لم داده و انگار سالهاست که اینجا آرام نشسته است. گویا در دنیا هیچکاری ندارد. زمان برای علی فکوری متوقف شده است. میگوید: «۱۸ سال به مواد مختلف مانند شیشه اعتیاد داشتم. حدود ۷ ماه است که پاک هستم.» از او میپرسم چرا به مرکز بهاران آمده است؟ با غرور خاصی میگوید: «برای خودم اهداف بلندی دارم. میخواهم در آینده ثروتمند شوم.» او خانوادهاش را در سانحه تصادف رانندگی از دست داده است. چند روز بعد از آنکه به مرکز آمد؛ دو نفر از پسرهای فامیل با او تماس گرفتند. اکنون تقریباً هر هفته به ملاقاتش میآیند. علی اینجا آرامش دارد. او میگوید: «پشت این دیوار سبز، زندگی با آرامش میگذرد.»
ظرفیت ۱۰۰ نفر، مددجو ۷ نفر
بیش از یکسال پیش بود که به علت تعداد قابل توجه معتادان کارتنخواب در شهر، مدیریت شهری برای کاهش آسیبهای اجتماعی و توسعه امنیت روانی شهر، طرحی راهاندازی کرد که در آن معتادان کارتنخواب توسط نیروی انتظامی جمعآوری و پس از سمزدایی در کمپهای ترک اعتیاد (که دوره معمول آن ۲۸ روز بود) به کمک مددکار اجتماعی و در صورت تمایل مددجو به مرکزی به نام بهاران برای حرفهآموزی و توانمندسازی معتادان معرفی شدند. مدت اقامت معتادان در این مرکز بین ۶ ماه الی یک سال است. قرار شد هر منطقه ۲ مرکز بهاران داشته باشد. در حال حاضر منطقه ما یک مرکز بهاران در محدوده میدان شهید آیتالله سعیدی دارد که در زمینی حدود ۲۵۰۰مترمربع واقع شده است. این مرکز در اسفند سال گذشته با ظرفیت صد نفر پذیرش مددجو شروع به کار کرد. در حال حاضر ۷ نفر مددجوی مرد در آن مستقر هستند.
حجتالاسلام خسرو زارعی، روحانی مرکز: پرداختن به مسائل مذهبی در گرو امنیت فکری
هنوز آنطور که دلش میخواهد نمازخانه و کتابخانه مرکز پر از جمعیت نیست. هنوز خیلی راه مانده که مددجویان از دنیا به آخرت برسند. حجتالاسلام خسرو زارعی معتقد است برای ثوابش به بهاران آمده است. او میگوید: «کار من در مرکز این است که مددجویان را با مسائل مذهبی آشنا کنم. ما در اینجا نمازجماعت بر پا میکنیم. مراسم زیارت عاشورا داریم؛ ولی هیچکدام از این مراسم اجباری نیست. چون معتقد هستیم که مددجویان باید با خلوص نیت در این مراسم شرکت کنند.» او ادامه میدهد: «بسیاری از آنها سواد و آگاهی مذهبی ندارند. اغلب برای مشکلات زندگیشان دچار دغدغه فکری هستند. بسیاری احساس بلاتکلیفی دارند. هنوز در پی بهبودی، شغل، آینده، خانواده و... هستند و تا زمانی که از این مسائل خیالشان راحت نشود تا زمانی که امنیت فکری نداشته باشند؛ نمیتوانند به مسائل مذهبی فکر کنند.»
نکته
مرکز بهاران منطقه برای تحقق اهداف خود نیازمند حمایتهای مردمی، خیّران، شورایاران و... است. این کمکها میتواند شامل کمکهای نقدی، فراهم کردن مددکار، روانپزشک، ایجاد شغل، تهیه لباس، کتابهای روانشناسی و ادبیات و... وسایل ورزشی، تأمین هزینه سفر زیارتی و... برای مددجویان باشد.
خیّران برای کمک و کسب اطلاعات بیشتر میتوانند به نشانی میدان شهید آیتالله سعیدی، خیابان آل آقا، جنب امامزاده چهل تن، مجتمع مهارتآموزی بهاران، مراجعه یا با شماره ۳۳۷۲۱۸۱۸ تماس بگیرند.
پاسخ مسئول: بهزودی امکانات جدید در بهاران آماده میشود
در حال حاضر «احمد نعیمی خالدی» مسئولیت مرکز را برعهده دارد. او طرح بهاران را طرح نوپایی میداند که حدود ۳ ماه است در منطقه راهاندازی شده است و با وجود نقاط قوت هنوز دارای کاستیهایی است. به علاوه به علت نوپا و ناشناس بودن، هنوز ظرفیت آن را دارد که تعداد زیادتری مددجو بپذیرد.
احمد نعیمی خالدی میگوید «در حال حاضر مرکز بهاران منطقه یکی از مجهزترین مراکز بهاران در تهران است.» او ادامه میدهد: برای تکمیل طرح نیازمند همکاری و همدلی نهادهایی مانند بهزیستی، ستاد مبارزه با موادمخدر، وزارت کشور و... هستیم.
او میافزاید: مددکاران اجتماعی کمپها، در مرحله سمزدایی با توجه به فشار روحی که روی معتادان بوده، وعده هایی از طرف مرکز بهاران دادند که برخی غیرواقعی است. از جمله دادن وام، حقوق و... .بهاران یک مرکز بهبود و توانمندسازی برای معتادانی است که پاک شده اند. البته قرار است بهزودی خدماتی مانند کارآفرینی، دریافت شناسنامه، امکان ملاقات مددجویان با خانوادهها و برخورداری از مددکار خانواده، فعال شدن تورهای تفریحی و... برای بالا بردن روحیه مددجویان و رفع دغدغه فکری آنها در مرکز آماده شود.»
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.