غیر اصلاح طلبان سر سفره اصلاحات؟
روزنامه آرمان نوشت؛
امروز دیگر اصلاحات در قالب یک گروه سیاسی که رقیب اصولگرایان است تعریف نمی‌شود و چند زمانی است که اصلاحات در معنای وسیع‌تری تعریف می‌شود. شاید برخی تصور کنند که منظور از گسترش اصلاحات، گرویدن افراد زیادی به این جریان است که البته این معنا هم به نوعی صحیح است اما در این گزارش منظور از گسترش اصلاحات تفاوت زیادی با معنای عام آن دارد. همگان واقف هستند که رسالت اصلی اصلاح‌گری بود و امام خمینی هم بر اصلاحات تاکید داشتند چنانکه بنیانگذار انقلاب اسلامی قائل به شکستن موانع موجود بر سر راه پیشرفت کشور بود یا اینکه اسلام مردم سالار، آزادی گرا و پیشرفت طلب آنچه بود که امام بدان اعتقاد داشت. با همراهی مردم بود که حرکت اصلاحی امام خمینی پیروز و سرمشقی برای سایر انقلاب ها شد و مهم‌تر از همه اسلام مورد تاکید در حرکت اصلاح‌گرای امام خمینی اسلام فرا زمانی و فرا مکانی است. بنابراین اصلاحات تنها به گروه سیاسی اطلاق نمی‌شود و تعریفی وسیع‌تر دارد که البته بعد سیاسی آن بخش کوچکی از کل تعریف اصلاحات معنا می‌شود. با تحولات سیاسی که در کشور صورت گرفت، این تعریف عام از اصلاح‌طلبی هم به تدریج کمرنگ شده است و بابی جدید در تقسیم بندی‌های سیاسی گشوده شده است.
آغاز کمرنگ شدن معنای اصلاحات
انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۲ نمونه بارز برهم خوردن تعریف سیاسی از جناحین است چنانکه تا قبل از آن انتخابات حسن روحانی به عنوان یک چهره اصولگرا شناخته می‌شد که باید مورد حمایت جامعتین می‌بود اما اصلاح‌طلبان و جمع کوچکی از اصولگرایان میانه‌رو به حمایت از او پرداخته و او را به عنوان کاندیدای اصلی خود معرفی کردند که در نهایت پیروز و راهی پاستور شد. البته نباید فراموش شود که انصراف عارف از رقابت با روحانی نشانه برنامه‌ریزی اصلاح‌طلبان برای خلق فضای سیاسی جدید در کشور بود که در ۷ اسفند ۹۴ این فضا تثبیت و به رسمیت شناخته شد. ارائه لیست ۳۰نفره امید که متشکل از کاندیداهای اصلاح‌طلب و حامیان دولت بود، انحصار جناحی را شکست که تا به امروز اراده‌ای برای بازگشت به قبل مشاهده نشده است و گویی ائتلاف میان اصلاحات و اصولگرایان میانه‌رو به رسمیت شناخته شده است، چنانکه صادق زیباکلام دراین زمینه به «آرمان» می‌گوید: « ائتلاف اصلاح‌طلبان با اصولگرایان میانه‌رو، مساله تاکتیکی نبود که تنها در دوران انتخابات به دنبال آن باشیم. درحقیقت ائتلاف و همکاری میان اصولگرایان معتدل و میانه‌رو از اول دولت یازدهم شروع شد، کلید خورد و هرچقدر از زمان روی کارآمدن دولت روحانی می‌گذرد، متوجه می‌شویم که همکاری میان اصولگرایان معتدل، میانه‌رو و اصلاح‌طلبان رو به فزونی است»، از سوی دیگر مرتضی حاجی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب این موضوع را درباره انتخابات مجلس و موفقیت دو طیف اصلاح‌طلب و میانه‌روی اصولگرا تشریح می‌کند و می‌گوید: « یک نماینده نمی‌تواند صرفا تابع تشکیلات خود باشد، با این حال اصل بر فعالیت جمعی و مشترک است؛ و این به معنی نقض حق تصمیم‌گیری نماینده نیست. فراموش نکنیم مفهوم یک مجلس اصلاح‌طلب با مجلسی از اصلاح‌طلبان متفاوت است. معتقدیم اگر خواسته اصلاح‌طلبان در مجلس تحقق پیدا کند، مفیدتر از آن است که همه نمایندگان اصلاح‌طلب باشند.» او به خوبی دلیل نیاز به تعامل اصلاح‌طلبان و میانهروها را تشریح می‌کند و می‌گوید:« هدف همه ما باید توسعه اصلاحات درکشور باشد، مجلس دهم این توانایی را دارد که این هدف را دنبال کند. اگر اصلاحات به دست گروه‌هایی غیر از اصلاح‌طلبان هم انجام شود، نه تنها جای نگرانی وجود ندارد، بلکه بسیار مبارک است.» بنابراین هر دو گروه معتقد به تداوم همراهی با یکدیگر هستند و این هزینه را پذیرفته‌اند که بسیاری از موفقیتها صرفا به نام اصلاح‌طلبی یا اصولگرایی میانه‌رو نباشد بلکه تلفیقی از دو طیف عنوان شود. مرتضی حاجی هم درباره ادامه همکاری اصلاح‌طلبان و حامیان دولت گفت: «عقل حکم می‌کند برای جلوگیری از نفوذ تندروها همکاری‌ها ادامه داشته باشد، البته دامنه این همکاری‌ها برای انتخابات مجلس و ریاست‌جمهوری فرق می‌کند. در انتخابات مجلس کاندیداها زیاد هستند و امکان تفاهم وجود دارد اما در انتخابات ریاست‌جمهوری در نهایت یک نفر انتخاب می‌شود. تعامل در انتخابات شوراها بیشتر است، هر چیز می‌تواند تاثیرگذار باشد.» در نهایت با پذیرش اصل همکاری اصلاح‌طلبان و اصولگرایان میانه‌رو باید افتتاح تعریف جدید از سیاست را اعلام کرد.
اصولگرایان سنتی و تندرو چه می‌شوند؟
اما در این میان با تلفیق اصلاح‌طلبان و اصولگرایان میانه‌رو تکلیف اصولگرایان سنتی و تندرو که اهل همگرایی با جریان دیگر نیستند چه می‌شود که در پاسخ به این سوال باید اذعان داشت طیف سنتی مسیر خود را کند کرده و از ارائه لیست جداگانه برای انتخاباتها خودداری می‌کند یعنی احتمال دارد یا باتندروها یا با ائتلافی‌ها لیست مشترک دهد. تکلیف تندروها هم که مشخص است و بر هم زدن برنامه‌های طیف های دیگر را برای خودتکلیف می‌دانند. زیباکلام درباره آثار ائتلاف اصلاح‌طلبان و میانهروها به «آرمان» می‌گوید: « همکاری اصلاح‌طلبان و اصولگرایان میانه‌رو، موجب شده که شکاف و فاصله میان اصولگرایان معتدل و میانه‌رو، جبهه پایداری، اصولگرایان تندرو و همچنین جریانات آمریکا ستیز و غرب ستیز به ویژه در اصولگرایی بیشتر و بیشتر شود.» و مرتضی حاجی هم می‌گوید: « عقل حکم می‌کند برای جلوگیری از نفوذ تندروها همکاری‌ها ادامه داشته باشد، البته دامنه این همکاری‌ها برای انتخابات مجلس و ریاست‌جمهوری فرق می‌کند. در انتخابات مجلس کاندیداها زیاد هستند و امکان تفاهم وجود دارد اما در انتخابات ریاست‌جمهوری در نهایت یک نفر انتخاب می‌شود. تعامل در انتخابات شوراها بیشتر است، هر چیز می‌تواند تاثیرگذار باشد.» در نهایت این ائتلاف اصلاح‌طلبان و میانهروها حالا حالاها پایان ندارد و آنها مترصد کسب پیروزی‌های بعدی هستند.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
