روایتی از مشی «خاکستری» باهنر

بهترین اعتراف را در مورد خودش شاید هفت سال پیش کرده بود. در روزهای ناآرام ٨٨ و در نهمین روز از شهریور همان سال که محمود احمدی‌نژاد کابینه‌اش را معرفی کرده بود. اینکه به عنوان مخالف کلی کابینه از پله‌های جایگاه سخنران مجلس بالا برود شاید به فکر کسی خطور نمی‌کرد. همانجا بود که گفت: « در آیین‌نامه داخلی مجلس آمده است که یا باید مخالف بود یا موافق. سخت است به عنوان مخالف سخن بگویم، اما اگر خاکستری در آیین‌نامه بود من هم به عنوان خاکستری صحبت می‌کردم.» این تکلیف همه سال‌های محمدرضا باهنر در پارلمانی بود که سال گذشته ترجیح داد دیگر در آن نماند. «خاکستری بازی کردن »خاصیت محمدرضا باهنری است که خوب می‌دانسته در کدام شرایط مخالف باشد و در کدام شرایط موافق. رابطه ویژه‌اش با علی لاریجانی در مجلس نهم اما شکل دیگری به خود گرفت. اگر در مجلس هشتم به علی لاریجانی بسیار نزدیک بود که مخالفان لاریجانی در فراکسیون اصولگرایان برای رویارویی با او شهاب‌الدین صدر را کاندیدای نایب‌رییسی مجلس کنند کار در مجلس نهم به جایی رسید که حامیان لاریجانی به دنبال کنار گذاشتن او بودند. باهنر این سال‌ها هرچند که علقه خاصی به کار تشکیلاتی داشته است و در تلاش بوده تا همواره اصولگرایان را زیر یک سقف جمع کند اما ویژگی‌های جالبی دارد که در میان کمتر سیاستمدار اصولگرایی دیده می‌شود. اصلاح‌طلبان خوب می‌دانند که شاید از معدود چهره‌های حزبی اصولگرایان همین باهنر است؛باهنری که می‌دانند سال‌ها در پارلمان بوده و بیرون از پارلمان هم همواره دنبال کار سیاسی حزبی بوده است. حالا همین باهنر که شاید در تمام این سه سال روی کار آمدن دولت حسن روحانی رابطه‌اش با علی لاریجانی شکل جدیدی به خود گرفته است، از ویژگی‌های ممتاز او می‌گوید. رابطه علی لاریجانی و محمدرضا باهنر تا همین چند سال پیش یک نقطه مشترک داشت. نقطه‌ای که «مخالفت با احمدی‌نژاد» نام داشت. انتخابات ریاست‌جمهوری که برگزار شد این نقطه مشترک دیگر معنی نداشت. علی لاریجانی اما از همان روزهای ابتدایی شروع کار حسن روحانی بنا را بر همراهی گذاشت.

همراهی‌هایی که در عرصه کابینه و برجام اوج خود را نشان داد. همین همراهی‌ها در کنار سایر مواضع او شاید به مذاق خیلی از اصولگرایان از جمله محمدرضا باهنر خوش نیامد. روابط آقای رییس و آقای نایب‌رییس دیگر به گرمی گذشته نبود.این گرم نبودن درست آنجایی مشخص شد که محمدرضا باهنر در انتخابات ثبت نام نکرد و علی لاریجانی به این مساله توجهی نشان نداد. کمی آن طرف‌تر اما کاظم جلالی که در این سه سال از او همواره به عنوان گزینه نایب‌رییسی مجلس یاد می‌شد به محض ثبت نام نکردن در انتخابات با واکنش صریح علی لاریجانی و اصرار او مواجه شد. محمدرضا باهنر اما هیچ‌وقت به این تغییر روابطش با لاریجانی اشاره نکرد و به رسم سبک همیشگی‌اش تلاش کرد تا آن را کمرنگ هم جلوه دهد. علی لاریجانی اما حالا بازی را که بسیاری از اصولگرایان و حتی شاید خود باهنر برای او «باخته» می‌دانستند «برده» است. بردی که شاید هیچ کدام از اصولگرایان تصورش را نمی‌کردند .پیش‌بینی هم نمی‌کردند که گزینه‌های‌شان به مجلس راه نیابند. خیلی از اصولگرایان از برد لاریجانی حالا باخبر هستند. حتی آنهایی که سال‌های مجلس نهم را تلاش کردند تا از هر طریق او را از صندلی ریاست برای مجلس بعدی پایین بکشند و حتی خودشان دیگر در این
مجلس نیستند. حالا اصولگرایان در انتخاب میان بد و بدتر قرار دارند. خیلی‌هاشان تمایل آنچنانی به ادامه ریاست لاریجانی در مجلس دهم نداشتند اما برد حداکثری اصلاح‌طلبان این‌بار آنها را برآن داشته است تا برای نخستین بار در این سال‌های اخیر از وحدت نکردن دوری کنند و گزینه اصلی‌شان علی لاریجانی باشد. دیروز محمدرضا باهنر هم از ظرفیت‌های علی لاریجانی گفت. او را میانه‌رو دانست که طبیعی است از طرف کندروها و تندروها با ضربه مواجه شود. از خدمات علی لاریجانی به دولت در عرصه کابینه و برجام گفت تا به سبک همیشگی‌اش هم به نعل زده باشد و هم به میخ. تعاریفی که بدون شک انتظار آن فقط از خود محمدرضا باهنر می‌رفت.
محمدرضا باهنر در این مورد گفت: من در طول حضورم در مجلس در خدمت بسیاری از روسای مجالس بودم که طبیعتا هر کدام نقاط ضعف و قوتی دارند اما در مجموع فکر می‌کنم آقای لاریجانی در دو دوره گذشته که ریاست مجلس را بر عهده داشتند اقتدار خوبی را از خود نشان دادند. به گزارش ایسنا، وی افزود: عملکرد آقای لاریجانی بر ریاست مجلس عملکرد موفقی در سطح کلان کشور بود و باعث شد موقعیت قوه مقننه در اداره امور کشور خصوصا در مساله برجام، هماهنگی با دولت و رصد کردن برخی اشکالات دولت موقعیت ممتازی باشد و مجموعا‌ ایشان جزو رییس مجالسی است که نمره خوبی در بحث ریاست دارد. نایب‌رییس مجلس با اشاره به نقش ویژه علی لاریجانی در روند بررسی و تصویب برنامه‌های توسعه، انتخاب کابینه یازدهم و موضوع برجام، اضافه کرد: طبیعتا کسی که حد وسط قرار می‌گیرد هم از سوی تندروها و هم از سوی کندروها مورد نقد قرار می‌گیرد اما مهم این است که بتواند رهبری‌اش را به درستی انجام دهد و آقای لاریجانی در این زمینه موفق عمل کرده است. وی در پایان با اشاره به گرایش برخی اصلاح‌طلبان به ریاست علی لاریجانی در مجلس دهم نیز تصریح کرد: «البته این موضوع بستگی به نحوه تصمیم‌گیری نمایندگان مجلس دهم خواهد داشت، اما من فکر می‌کنم اکثرا ‌ایشان را مدیر لایقی برای اداره مجلس و مایه عزت مجلس می‌دانند.»