شجاعی کیاسری: حدادعادل می‌خواست رئیس‌جمهور شود نه رئیس صداوسیما
نماینده ساری در مجالس هشتم و نهم با رد صلاحیت شورای نگهبان از ورود به مجلس دهم بازماند با این حال مخالف کسانی است که به آرای منتخبان دولت تعریض وارد می‌کنند.
به گزارش خبرآنلاین رمضان شجاعی، عصر چهارشنبه هفته گذشته مهمان کافه خبر بود. تمایلی نداشت که علت رد صلاحیتش را شرح دهد. فقط سر بسته گفت که بی ارتباط با مواضعش درباره آنچه که «صداوسیمای میلی سرافراز» خوانده بود، نبوده است. او که در مجلس نهم عضو فراکسیون رهروان ولایت بود، در تحلیلش از انتخابات مجلس دهم به ضعف اصولگرایان در شناخت فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی اشاره کرد و از تشتت و تفرقه زیاد در میان اصولگرایان و تعاریف افراطی و تفریطی‌شان از «اصولگرایی» سخن گفت که سبب شده مردم تکلیفشان با آنها روشن نباشد! نسخه‌ای هم که برای حل این عارضه پیچید، بازگشت جامعتین به سکانداری اصولگرایان بود.
از او به عنوان عضو شورای نظارت بر صداوسیما دعوت کرده بودیم. حضورش همزمان شد با استعفای سرافراز و انتصاب علی‌عسگری. مهمترین تفاوت سرافراز با ضرغامی از نگاه او در نوع برقراری ارتباطشان بود. چه آنکه او از ضرغامی به عنوان مدیری با روابط عمومی بالا یاد می‌کرد و در مقابل معتقد بود که سرافراز چندان اهل تعامل نبود. گزیده‌ای از سخنان وی که در تلویزیون دوره سرافراز ممنوع التصویر بود را اینجا بخوانید.
بخش سیاسی گفت و گو با او را در ادامه بخوانید و منتظر مشروح سخنانش درباره مدیریت صداوسیما در روزهای آینده باشید:
انتخابات مجلس دهم در دو مرحله برگزار شد و هر یک از دو طیف سیاسی کشور مدعی هستند که آنها پیروز انتخابات بوده‌اند. تحلیل شما از نتیجه این انتخابات چیست؟
من معتقدم که مردم به جا و درست تصمیم گیری می کنند. در این بازاری که با انبوهی از اطلاعات روبرو هستیم و منابع متعدد در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی لحظه به لحظه اخبار و اطلاعات را مخابره می‌کنند، نمی‌توان گفت که مردم بدون اطلاع تصمیم گرفتند و به گروهی رای داده‌اند. اصلا اینطور نیست. به نظر من رای مردم و انتخابشان با اطلاع کامل بوده است. تصمیم اخیر مردم می‌تواند جهت گیری فکری قوای سه گانه را در آینده تعیین کند.
شما معتقدید که رای مردم بر اساس آگاهی و شناخت بوده، پس چرا آرای مردم پایتخت جور دیگری تفسیر شد؟ چطور برخی آرای مردم تهران را آرای مفسدین معرفی کردند؟
باید به آنها که چنین تحلیل‌هایی ارائه دادند گفت که از نظر شما «مفسد» یعنی چی؟ آیا منظورشان این بوده که افراد مورد تایید شورای نگهبان، «مفسد» بوده‌اند! استدلال‌های چنین تحلیل‌هایی ضعیف و بی‌اساس بوده و نباید به آنها توجه کرد.
ولی برخی صاحبان این تحلیل‌ها بی مهابا حتی افراد مورد تایید شورای نگهبان را قبل از انتخابات اعضای «لیست انگلیسی» خطاب کردند.
این حرف هم برای به در کردن رقیب از صحنه انتخابات بود. گفتن این حرف‌ها بد اخلاقی انتخابات بود. البته در هر دوره‌ای متاسفانه شاهد چنین بداخلاقی‌هایی هستیم. ولی نکته مهم این است که مردم یکباره شگفتی آفریدند هم در میزان حضورشان در انتخابات و هم در نحوه انتخابشان.
اگرچه اکثریت نمایندگان راه یافته به مجلس دهم را مستقلینی تشکیل می‌دهند که تعیین گرایششان کفه اکثریت را به نفع یکی از دو جناح اصلاح طلب و اصولگرا سنگین می‌کند، اما به نظر می‌رسد که سلیقه مردم در این دوره نسبت به سه دوره پیشین انتخابات مجلس تغییر کرده است. چرا که در سه دوره گذشته اکثریت قاطع کرسی‌های مجلس به اصولگرایان می‌رسید. علت تغییر سلیقه سیاسی مردم را چه می‌دانید؟
به نظرم عملکرد نماینده‌ها در تغییر سلیقه مردم موثر بوده است. این را هم بگویم که مردم هم واقعا، خیلی تمایزی میان اصلاح طلب و اصولگرا قائل نیستند و عملکردها و نوع رفتار و برخوردها را می‌بینند و رای می دهند. این همیشه در انتخابت کشور ما شگفتی ساز بوده و هست و بعدها هم ممکن است اتفاق دیگری بیفتد. کما اینکه کسی فکر نمی‌کرد کسی مثل احمدی‌نژاد در ایران رای بیاورد! در مورد آقای روحانی هم کمتر کسی فکر می‌کرد که او رای بیاورد. اینها نشان می‌دهد که مردم بر اساس شعارها و رفتارها تصمصم می‌گیرند و رای می‌دهند.
درحالی شما می‌گویید کمتر کسی فکر می‌کرد احمدی‌نژاد رئیس جمهور شود که هنوز هم برخی به بازگشت او امیدوارند!
احتمال بازگشت احمدی نژاد دور از ذهن نیست. او در نحوه عملکردش به گونه‌ای عمل کرده که عده‌ای خواهان اداره کشور به شکل احمدی نژادی هستند! البته طرفدارانی هم دارد. ولی نوعا دولت‌ها در ایران دو دوره‌ای بوده‌اند و نمی‌شود تصور کرد که دولت آقای روحانی در دور بعد ادامه نیابد. چرا که معمولا روسای جمهور در دوره اول حضورشان در این سمت برنامه‌هایشان را پایه ریزی می‌کنند و به ثمر نشستن آنها را در دور دوم شاهدند.
ولی برخی بر طبل یک دوره‌ای بودن دولت آقای روحانی می‌کوبند و معتقدند که بی سرانجامی برجام و مشکلات اقتصادی، تمایل مردم به او را کمرنگ کرده است.
این حرف‌ها صرفا حدس و گمان است! منتقدان دولت که نمی‌خواهند دستاوردهای دولت را بپذیرند با ارائه چنین تحلیل‌هایی می‌خواهند خودشان را موجه جلوه دهند. نباید مسحور تبلیغات آنها شد. اصلا چو فردا شود، فکر فردا کنیم.
صاحبان این تحلیل از کسانی هستند که به بازگشت احمدی‌نژاد دل بسته‌اند و معتقدند در دوگانه احمدی‌نژاد-روحانی، او پیروز خواهد شد. اما مخالفان این تحلیل بر این باورند که اصلا احمدی‌نژاد دیگر شانس تایید صلاحیت ندارد. نظر شما چیست؟
برای سنجش صحت هر یک از این دو ادعا، باید نظر شورای نگهبان را درباره احمدی‌نژاد ملاک دانست. من نمی‌دانم نظر شورای نگهبان درباره احمدی‌نزاد چیست و آیا واقعا ۱۱ روز عدم تمکین رئیس‌جمهور از رهبری، برخی مسائل مالی و ... را در بررسی صلاحیت او لحاظ می کند یا نه؟ تا این مشخص نشود من نمی‌توانم نظری بدهم.
تا پیش از انتخابات مجلس دهم، چهره‌های سرشناس اصولگرا معتقد بودند که همچنان این طیف سیاسی پیروز رقابت‌ها خواهد بود. اما نتیجه انتخابات در کلان‌شهرهایی چون تهران و تبریز و شیراز، نشان می‌دهد که تحلیل آنها دور از واقعیت بوده. به نظرتان چرا تحلیل اصولگرایان از فضای عمومی و واقعی جامعه دور بود؟
به نظرم فضاهای مجازی و شبکه‌های اجتماعی در تغیر آرای مردم خیلی نقش داشت. با عقل محاسباتی و سیاسی نمی توان چنین فضاهای اجتماعی را تحلیل کرد. به نظرم بزرگان اصولگرا که همچنان این طیف را پیروز می‌پنداشتند تصوری از برد و ضریب نفوذ فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نداشتند و نمی‌دانستند که این فضاها جامعه را به سمتی می‌برد که چنین اتفاقاتی می‌افتد.
اتفاقا تفاوت تبلیغات دو جناح هم در همین بود. در حالی لیست امید در تهران پیروز شد که در و دیوار پایتخت در یک هفته مانده به انتخابات با پوسترهای ائتلاف اصولگرایان زرد شده بود.
همینطور است. همین نشان داد که قدرت و ضریب نفوذ فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی بیش از شکل و شیوه سنتی تبلیغات است. فضای تبلیغ و انتخابات مدرن و جدید شده و اصلاح طلب ها این فضا را درک کردند. برای همین هم در تهران و اکثر شهرها با استفاده از فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نتیجه گرفتند.
فارغ از زمینه نفوذ این شبکه‌ها به نظرتان اشتباهات اصولگراها در ۱۲ سالی که سه دوره مجلس را در اختیار داشتند و ۸ سالی که دولت دستشان بود، چه مواردی بوده که بر عدم رای مردم به آنها تاثیر داشته است؟
اصولگراها به شدت دچار تفرقه و تشتت شده‌اند و دیگر مبانی یکسان و هدف مشترک ندارند. برای همین است که نوعا همدیگر را تخریب می‌کنند و به هم فضا نمی‌دهند. در تبیین اصولگرایی افراط و تفریط دارند و در عملکردشان هم همینطور. اساسا تکلیفشان با مردم روشن نیست. برای مردم شفاف نیست که اصلا در این جریان چه کسانی هستند؟ همه خودشان را اصولگرا می‌دانند و همه با هم تعارض دارند! در چنین وضعیتی است که شخصیت های سردمدار اصولگرا، تحت حمایت اصلاح طلبان هستند و چهره‌های اصلاح طلب هم گاهی در زمره اصولگرایان قرار می‌گیرند!
اشاره‌تان به حضور چهره‌هایی مثل آقایان مطهری و جلالی در لیست امید است؟
فقط که اینها نیستند. در سطح کشور خیلی از چهره‌هایی که اصولگرا بودنشان بر همه آشکار است، به دلیل تشتت در میان اصولگرایان به جای آنکه در لیست اصولگراها باشند، در لیست اصلاح طلبان ظاهر شدند. مثلا آقای لاریجانی. حتی کلان تر از انتخابات مجلس که نگاه کنید هم همینطور است. مگر آقای ناطق نوری اصولگرا نیست؟ کسی در اصولگرا بودن ایشان شک دارد؟ اما انقدر تعارض میان اصولگراها زیاد شده و انقدر در تعریف اصولگرایی افراط و تفریط شده که این روزها آقای ناطق بیشتر مورد حمایت اصلاح طلبان است تا اصولگراها.
ولی عکسش صادق نیست. کدام اصلاح طلبی است که مورد حمایت اصولگراهاست؟
چرا برای این هم نمونه‌هایی هست. مثل آقای حسین مظفر. مگر او وزیر دولت اصلاحات نبود؟ اما حالا در انتخابات مجلس در لیست اصولگراهاست! این یعنی در زمین هم، بازی کردن که وقتی با تخریب کردن هم همراه می‌شود دیگر نمی توان به هدف و استراتژی مشترک رسید.
علتش چیست؟ جای خالی لیدرهای اصولگرایان؟
بله دقیقا. وقتی دیگر لیدرهای اثرگذار اصولگرا همچون آیت الله مهدوی کنی و مرحوم عسگراولادی حضور ندارند، فضا به این سمت پیش رفت. وقتی چهره هایی مثل این آقایان حضور داشتند، اختلافات را حل می کردند و مرجع حل اختلاف بودند. اما با رفتن آنها شیخوخیت هم از میان اصولگرایان رفت.
البته مدت‌ها پیش مرجعیت شیخوخیت از میان اصولگرایان رخت بربست. همان زمانی که شورای هماهنگی نیروهای انقلاب به ریاست آقای ناطق نوری نتوانست در انتخابات ریاست جمهوری ۸۴، میان اصولگراها اجماع ایجاد کند.
آن مساله به خاطر آن بود که برخی آقای ناطق را به عنوان اصولگرا قبول نداشتند. احمدی‌نژاد آقای ناطق نوری، را اصولگرا نمی دانست و حاضر به پذیرش نظر آن شورا نبود و بازی را به هم زد.
اتفاقا همین نو اصولگرایان هستند که در انتخابات‌های بعدی هم به قول شما بازی را به هم زدند. چه رایحه خوش خدمت و چه جبهه پایداری که در دو انتخابات مجالس هشتم و نهم، مانع از آن شدند که لیست واحدی از سوی اصولگرایان ارائه شود.
اما چهره‌هایی مثل دو مرحوم مهدی‌کنی و عسگراولادی، می‌توانستند به لیستی برسند که در آن هم از موتلفه حضور داشته باشد و هم از جمعیت رهپویان. اتفاقی که پس از درگذشت آنها تکرار نشد.
بله لیست این دروه ائتلاف اصولگرایان برای انتخابات مجلس به سمت همین نیروهای جدید در این طیف سیاسی، نزدیکی بیشتری داشت. این می‌تواند نشان از آن باشد که نو اصولگرایان در غیاب چهره های وزین اصولگرا، سکاندار جریان اصولگرایی شده‌اند؟
نه اصلا. اینها که شما به آنها نو اصولگرایان می گویید ظرفیت سکانداری جریان اصولگرا را ندارند. ما نیازمند مرجعیت و شیخوخیتی همسان کننده در جریان اصولگرایی هستیم.
مثلا چه کسانی؟
مثلا چهره های کلیدی در جامعتین مثل آیات الله یزدی، موحدی کرمانی و مصباح یزدی.
ولی اینها در این دور از انتخابات نتوانستند اجماع ایجاد کنند.
همانطور که گفتم، در این دوره برآورد درستی از فضا وجود نداشت.
الان که در آخرین روزههای مجلس نهم هستیم، عملکرد مجلس نهم را در چهار سال گذشته چطور ارزیابی می کنید؟
به نظرم این مجلس کارنامه قابل قبولی دارد. چون هم بحث سیاست خارجی را به خوبی پیگیری کرد که مورد تشویق رهبری قرار گرفت و هم مناسبات و نیازهای کشور را خوب شناخت. معتقدم ما کمبود قانون نداریم که بگوییم دولت به دلیل نبود قانون، لنگ مانده است. اما این مجلس در بحث نظارت، خیلی قوی نبود.
کجاها می‌توانست در امر نظارت قوی‌تر باشد؟
در بحث جدی گرفتن واگذاری‌ها به بخش خصوصی براساس اصل ۴۴ باید نظارت قوی‌تری اعمال می‌شد. چون نوعا واگذاری‌ها خصولتی شده و به جای واگذاری به بخش خصوصی، به دستگاه‌های نیمه دولتی داده شده‌اند. مثلا سازمان تامین اجتماعی، سهم اداره مخابرات را خریده و یا بانک‌های دولتی، کارخانه‌ها را خریده‌اند. واگذاری به بخش خصوصی، یعنی اینکه کار بیفتد دست مردم و سرمایه گذاران بخش خصوصی، نه بخش‌های دیگری از بدنه دولت!
همین الان هم بخش خصوصی به دولت اعتراض دارد که هیات‌های بزرگ اقتصادی تجاری خارجی که به ایران می‌آیند باید با بخش خصوصی قرارداد ببندند نه بخش دولتی.
مهمترین اولویت مجلس دهم از نظر شما چیست؟
تحقق اقتصاد مقاومتی، افزایش زمینه تولید داخلی و اهتمام به بخش صنعت و کشاورزی و تاکید جدی‌تر بر نظارت.
پیش بینی‌تان از ترکیب هیات رئیسه مجلس مجلس دهم چیست؟
قطعا آقای لاریجانی رئیس است و حتی اگر با آقای عارف رقابت کند هم ۱۵۰ تا ۱۶۰ رای برای ریاست دارد. اگر هم عارف با او رقابت نکند، رای ۹۰ درصدی در مجلس بعد می‌آورد.
گزینه‌های نواب رئیس در مجلس بعد چه کسانی خواهند بود؟
کسانی همچون آقایان بروجردی، جلالی، تاج گردون، مطهری و حاجی بابایی مطرح هستند.
به عنوان آخرین سوال، یک خاطره ماندگار در ذهنتان از دوره نمایندگی تعریف می‌کنید.
در پایان دوره ریاست آقای ضرغامی بر صداوسیما، موضوع جانشینان احتمالی وی مطرح بود. خبرنگاری در این باره از من سوال کرد و من گفتم که آقای حدادعادل یکی از گزینه‌ها هستند. چند روز بعد ایشان مرا صدا کردند. روی میزشان هم مشتی گل یاس بود. به من گفتند امروز چه روزی است؟ گفتم ۱۷ شهریور. گفت پس بیا این گل مال تو. گفتم منظورتان را نفهمیدم؟! با خنده گفت «در این روز مردم به نیروهای نظامی گل هدیه دادند که معروف شد به روز پیروز گل بر گلوله. من هم به توپخانه تو گل هدیه می‌کنم! من می‌خواهم در این کشور رئیس جمهور شوم، بعد تو می‌گویی من می‌خواهم رئیس صداوسیما شوم؟ درست است که اینطوری مرا از عرش به فرش بیاوری؟»
بعد هم اضافه کرد در این مملکت هر وقت که قرار بوده رئیس صداوسیما عوض شود، گفته شده که من یکی از گزینه‌ها هستم و هیچ وقت هم این پیش بینی محقق نشده.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
