روایت المانیتور از عصبانیت جناح مخالف روحانی

حسن روحانی رئیس جمهوری ایران از زمان حضور در قدرت در آگوست سال ۲۰۱۳ ، سیاست خارجی جدیدی را که در تضاد کامل با سلفش محمود احمدی نژاد بود آغاز کرد.

به گزارش نامه نیوز، سیاست تنش زدایی و تعامل سازنده روحانی به سرعت مورد استقبال جامعه بین المللی قرار گرفت. علاوه بر کشورهای آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین، کشورهایی اروپایی نیز میزبان دیپلمات های ایرانی بودند و از ایده گسترش روابط با ایران استقبال کردند.

در همین حال، در داخل ایران تندروها اما نگران بودند و این تغییرات که تحولات جدیدی را برای ایران به ارمغان آورده بود برای آنها خیلی مطلوب به نظر نمی رسید. جناح مخالف دولت از سیاست خارجی روحانی خشمگین شدند و بارها و بارها این خشم و عصبانیت را ابراز کردند.

المانیتور در ادامه می نویسد: علت اصلی نگرانی جناح مخالف این بود که روحانی به طور ویژه ای بر روابط ایران با اروپا متمرکز شده است.

یک فعال اصولگرا که بخشی از تیم سابق مذاکرات هسته ای ایران در دوران سعید جلیلی نیز به شمار می رفت و از منتقدان اصلی برجام نیز به شمار می رود ادعا کرد که پول خرج کردن بسیار دولت روحانی در اروپا تلاش وی برای زنده نگه داشتن برجام است. روحانی اینگونه رفتار می کند تا اروپایی ها را خوشحال کند و در مقابل از ادامه روند برجام اطمینان حاصل کند.