روی کار آمدن پارلمان دهم با سه اقلیت قدرتمند

روزنامه اعتماد نوشت؛
کارکردش همین است؛ عده‌ای را در سیاست و قدرت، صاحب خانه می‌کند و جماعتی را خلع ید. خانه ملت از این دسته و قصه خارج نیست. پارلمان ایران حداقل در این سه دهه هم مستاجر اصلاح‌طلب داشته و هم اصولگرا. عصری خانه چپ‌ها بوده و عصری دیگر پذیرای راست‌ها. یک روز اصلاح‌طلبان در این خانه سرمشق سیاست می‌نوشتند و روزی دیگر اصولگرایان تمرین سیاست کرده‌اند. «پارلمان و دولت» که نه، «قدرت و سیاست» در ایران امروز و از سه دهه گذشته، هر هشت سال یک بار از راست به چپ یا چپ به راست می‌چرخد و دست به دست می‌شود. هر هشت سال یک بار بخت یک جناح باز می‌شود و همزمان عصر عسرت و فصل خزان جناحی دیگر شروع می‌شود. این چرخش در قدرت و سیاست و دست به دست و این صاحبخانه شدن و بی‌خانمان شدن قوم سیاستمدار شاهد مثالی دارد به قطر کتاب تاریخ سیاست ورزی درپارلمان ایران معاصر. این حکایت بازهم روز جمعه تکرار شد. با سر انگشتان مردم ایران، «تغییر ترکیب» مجلس رقم خورد، یعنی همان چیزی که اصولگرایان استرس و اضطرابش را داشتند. حالا با اعلام نتایج اولیه تهران و نتایج قطعی برخی استان‌ها و حوزه‌های انتخابیه مشخص شد که ایرانیان تمایلی به یکدست بودن مجلس با ترکیب اصولگرایانه ندارند. همین بود که با رای‌شان به لیست امید و اصولگرایان بیرون مانده از لیست انتخاباتی شورای ائتلاف اصولگرایان حکم کردند که اینان نیز باید سهمی برادرانه و اساسی در مدیریت پارلمان دهم داشته باشند. با توجه به قطعی شدن پیروزی ٦٣ نامزد انتخاباتی لیست امید و پیروزی کامل این لیست در تهران باید گفت اصلاح‌طلبان با فرمول اعتدال به قدرت بازگشتند. ٦٣ نفر لیست امید در سراسر کشور به انضمام احتمال ورود ٢٩ نفره این لیست در تهران در حالی است که ائتلاف اصلاح‌طلبان و اعتدال گرایان همچنان برای ٤٣ کرسی باقیمانده ٢٣ کاندیدا دارد که بر اساس اخبار و گزارش‌های موجود شانس رای آوری این کاندیداها در مرحله دوم انتخابات بسیار بالاست. از سوی دیگر پیروزی ٣٢ کاندیدای اصولگرای بیرون مانده از لیست ائتلافی اصولگرایان که نزدیک به علی لاریجانی هستند و ١٦ کاندیدای دیگر را هم در مرحله دوم انتخابات دارند می‌شود پیش بینی کرد که مجلس دهم از سه اقیلت مقتدر و با تعداد نمایندگان تقریبا مساوی تشکیل خواهد شد. سه اقلیت مقتدر مجلس دهم را فراکسیون‌های امید، اصولگرایان و مستقلین تشکیل خواهند داد. از سوی دیگر با توجه به حضور کاظم جلالی و بهروز نعمتی در لیست انتخاباتی اصلاح‌طلبان و رای آوری آنان و تخریب‌های مخالفان علی لاریجانی در قم، تحقق این فرضیه دور از ذهن نیست که اصلاح‌طلبان، اعتدال گرایان و اصولگرایان نزدیک به علی لاریجانی در مجلس دهم ائتلاف قدرتمندتری را نسبت به اصولگرایان تشکیل خواهند داد. از همین رو باید گفت حال و هوای امروز سیاست ایران و پارلمان دهم چیزی شبیه هیچ دوره‌ای از ادوار سابق مجلس نخواهد بود و این‌بار هیچ کدام از جریان‌های سیاسی، سیادت تام و تمام در آن نخواهد داشت.

تغییر ٨٠ درصدی ترکیب مجلس دهم نشان از آن دارد که اصولگرایان گام دوم را همچون گام اول به اصلاح‌طلبان و اعتدال گرایان واگذار کردند. هرچند علی لاریجانی و حامیان زخم خورده از اصولگرایان در ماجرای لیست انتخاباتی آنان بی‌تردید روزهایی سخت‌تر را برای جناح راست رقم خواهد زد.
برآیند انتخابات پارلمان دهم، تغییر ٨٠ درصدی ترکیب مجلس، بازگشت اصلاح‌طلبان و نزدیک شدن علی لاریجانی به ائتلاف گفتمان اصلاحات-اعتدال نشان می‌دهد که فصل یکه تازی اصولگرایان در سپهر سیاسی ایران به پایان رسیده و ستاره سیاست ورزی آنان با رای مردم در حال افول است. حالا اصلاح‌طلبان که فصل دیگری از سیاست‌ورزی در سال ٩٢ را آغاز کرده بودند با چراغ سبز مردم می‌دانند که انزوای داوطلبا‌نه‌شان در انتخابات مجلس نهم یک اشتباه استراتژیک بوده. از سوی دیگر با توجه به شکست سخت مخالفان دولت همه می‌دانند که سیادت در سیاست وابسته به لجستیک سیاسی و بهره مندی از مواهب عیان و نهان برخی از نهادها نیست و این مسیر تنها از مسیر صندوق رای می‌گذرد. هفتم اسفند ١٣٩٤ بوی رای دوم خرداد ٧٦ را می‌دهد، رایی که بخش‌هایی از خانه ملت را از اصولگرایان گرفت و اصلاح‌طلبان را مستاجر آن کرد. این انتخابات مهر باطلی زد بر تعلیق اجباری اصلاح‌طلبان و همین است که باید گفت پارلمان دهم، شبیه هیچ یک از ادوار گذشته مجلس نیست.