نامه تلگرامی احمد توکلی به مردم

این نامه ایست که امروز بصورت تلگرامی برای برخی از همشهری های عزیز ارسال کردم.

سلام

من احمدتوکلی هستم.

طی سالهایی که از خدا عمر گرفتم و به اعتماد شما خدمتگزار بودم، عمده تلاش و دغدغه ام حول دو مساله بوده است. "مبارزه با فقر" و "مبارزه با فساد". فقر وبال دین ورزی است و فساد دامنگیر انقلاب. فقر بیاید دین می رود و فساد جمع نشود بساط انقلاب جمع می شود.

چه آنکه اعتقاد دارم آنچه فساد سیستمی با انقلاب می کند، کودتا و شورش و جنگ نظامی نمی کند.

برای این روزهای تهران نیز نگرانم.

نگران آلودگی و ترافیک. نگران گرانی ها و بی کاری. نگران آسیب های اجتماعی تهران و ظواهر کم تناسب با فرهنگ مان.

نگران کارتن خواب های بی نوا و کودکان کار معصوم که همه آنها نتیجه کم کاری ما مسوولین و علما و ثروتمندان بوده است.

همه اینها را می بینم و با تمام وجود درک می کنم؛

اما برای اصلاح و تغییر، سرشار از امیدم؛ چه آنکه انقلاب نبود روزگار تلختری داشتیم.

امید، روشنایی راه است و رمز عبور از سختی های صعب و دشوار.

از دغدغه مشترکمان نوشتم تا از شما همشهری عزیزم خواهشی کنم.

امیدوار پای صندوق رای بیائید. امید به اینکه باهم و درکنار هم بر مشکلات فائق آییم.

که "به زیر خاک هم امید روشنایی هست...."

مهم نیست انتخاب شما چه کسی است.

مهم "حضور شما" و "ظهور امید شماست" که حرمت دارد.

صائب به زیبایی گفته است که؛

ﻫﻤﺖ ﻣﻦ ﺩﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﻨﺪ

ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻤﺎﻥ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﺯﻭ ﻣﺮﺍ