تحریم: دوره آموزش پریدن با بال‌های بسته
تحریم، یک جنگ تمام‌عیار اقتصادی بود، خدا را شکر که با تلاش و تدبیر دولت امید برداشته شد.
محسن بهرامی‌ارض‌اقدس.رئیس کمیسیون تسهیل تجارت اتاق تهران در روزنامه شرق نوشت؛
کسی منکر تلخی تحریم نیست؛ تلخ بود و به‌غایت آزاردهنده، اما این‌کار مزایایی هم داشت. باعث شد بدون اتکا به قدرت‌های بزرگ و دانش فنی و تکنولوژی آنها، با استقامت، کوشش و تحمل سختی‌ها، در حوزه‌های متعددی به رشد و توانمندی برسیم. در شرایط تبعیض‌آمیز تحریم، کشوری که با اکثریت قدرت‌های بزرگ در جنگ اقتصادی بود، توانست گلیم خود را از آب بکشد، محصولات تولیدی صنعتی، معدنی و خدمات فنی و مهندسی صادر کند و در بسیاری حوزه‌ها به خوداتکایی برسد. اینها همه یک سوی ماجرا هستند. صادرکننده ایرانی باید شرایط تبعیض‌آمیزی را تحمل می‌کرد. اجازه حضور و رقابت در بازار هدف را نداشت. دو دستی بازار را به حریف می‌دادند و در حالتی که بازرگان ایرانی برای حمل‌ونقل کالا و نقل‌وانتقال پول هم مشکل داشت، باید به این بازارهای یک‌طرفه، کالا صادر می‌کرد و برای اینکه پولش را به ایران برگرداند هم باید هزینه‌های هنگفتی می‌پرداخت. باید منتظر می‌ماند پولش به ارز دیگری تبدیل شود و از طریق کشورهای دیگر به ایران برسد. کالای وارداتی را نیز از سازنده و تولیدکننده نمی‌خریدیم. از دست دوم و سوم می‌گرفتیم. مجبور بودیم از طریق واسطه‌ها و با چند برابر قیمت بخریم. مردم حتی دوست ندارند یک کیلو برنج از دست واسطه بخرند، حالا ببینید چه وضعی است که اغلب امور تجاری یک کشور با دلال و واسطه روبه‌راه شود. برای خرید کالاهای اساسی هم مشکل داشتیم. تحریم‌ها تلاشی بود تا هر مشکلی که ممکن بود را برای ایران ایجاد کنند. هدف زمین‌زدن ایران بود؛ خطوط تولید کارخانه‌های بزرگ، گاه به دلیل نبود یک قطعه کوچک تعطیل می‌شد. هواپیماها هم از نبود قطعه زمین‌گیر شدند؛ گرچه باز هم با بال‌های بسته پریدند.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
