مردم به میراث فرهنگی حساسیت دارند

احمد جلالی شامگاه سه‌‌شنبه در آیین جشن انقلاب اسلامی در محل تالار خانه شهر کرمان اظهار داشت: کارهایی که در یونسکو مطرح می‌شود زمانی ارزش پیدا می‌کند که به دل مردم بیاید.

به گزارش خبرگزاری فارس، وی بیان داشت: جهان ما در حال تغییر است و زندگی ما نسبت به یک‌هزار سال، ۵۰۰ و یا ۱۰۰ سال قبل تغییر می‌کند و تغییر و تحول از ویژگی‌های جهان ما است و تاریخ مانند درخت تنومند کهنه‌ای است که طی قرن‌ها ریشه در خاک دوانیده است و اگر خشکسالی شود و یا باد، توفان و سرما بیاید این درخت تکان نمی‌خورد.

نماینده دائمی ایران در سازمان یونسکو ادامه داد: این درخت تاریخ باید به نسبت ذائقه ما شاخه‌های نو بیاورد و جوانه‌های نو را نیز به آن پیوند زد و اینکه دانش ما پیشرفت می‌کند و ما چیزهای جدیدی یاد می‌گیریم، اینها جوانه‌هایی هستند که آن را به تنه تاریخ پیوند می‌زنیم و باید این جوانه‌ها دارای ریشه و خلاقانه باشد زیرا در غیر این صورت فرهنگ و اعتقادات ما در حوادث روزگار از بین می‌رود.

جلالی با تاکید بر اینکه باید نوآوری، استقامت و ریشه داشته باشیم، ابراز داشت: ثبت جهانی سه اثر تاریخی استان کرمان به این معنی است که بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ متخصص میراث فرهنگی جهان، بررسی تخصصی را انجام می‌دهند و این سه اثر را دارای ارزش منحصربه‌فرد جهانی می‌دانند و اقرار می‌کنند ۱۹ اثر ثبت جهانی شده ایران ارزش منحصربه‌فرد جهانی دارند و اینها ریشه‌های تاریخ ما است.

وی تصریح کرد: با ثبت و نگهداری میمند از ریشه‌های تاریخ حفاظت می‌کنیم و در نتیجه زندگی آینده ما که جدید است بر روی آن ریشه استوار می‌شود و حوادث، ما را از پا در نمی‌آورد و اینکه ما می‌توانیم نیروهایی تربیت کنیم که به دفاع از این سرزمین برخیزند این در زمانی امکانپذیر است که ریشه‌های قوی داشته باشیم.

جلالی با اشاره به اینکه حفظ میراث فرهنگی به معنای حفظ ریشه‌های تاریخ کشور است، افزود: بچه‌های ایران از طریق مواریث فرهنگی به هزاران سال تاریخ متصل می‌شوند.

وی یادآور شد: خوشحال هستم که اگر ۵۰ سال قبل یک اثر تاریخی در کشور و یا استان کرمان خراب می‌شد، شاید فقط یک، دو نفر باستان‌شناس غصه می‌خورند و خواب نمی‌رفتند، اما امروز حساسیت اجتماعی در بدنه جامعه نسبت به میراث فرهنگی و آثار تاریخی پیدا شده است.

نماینده دائمی ایران در سازمان یونسکو اضافه کرد: ایران و فرهنگ ما به ما حیات، زندگی، تربیت، رشد، معنویت و بوی زندگی بخشیده است و ما این خاک را می‌بوسیم و به آن تعظیم می‌کنیم و ریشه‌های فرهنگی خودمان را حفاظت می‌کنیم.