چرا کروش و دستیارانش بعداز شکست تیم امید سکوت کردند؟

به گزارش خبرگزاری خبر آنلاین؛ شکست تیم ملی امید در مسیر المپیک و قهرمانی آسیا، بهترین زمان برای کروش و دستیارانش بود تا جواب منتقدان‌شان را در تیم ملی امید بدهند؛ همان‌هایی که ماه‌ها پیش از بازی‌های تیم ملی، به کروش و تیمش تاختند. حداقل در یک سال گذشته هر بار که تیم ملی بازی داشت، چند روز قبل از مسابقه این مصاحبه‌ها شروع شد و بعضی از مسئولان تیم ملی امید به جای تمرکز روی تیم خودشان، فقط علیه کروش و تیمش حرف می‌زدند. به همین خاطر بعد از شکست امیدها، بهترین فرصت در اختیار مربی پرتغالی و دستیارانش بود تا سکوت خود را بشکنند اما آنها چنین کاری نکردند. نکته اینجاست که آنها حتی به تیم امید روحیه دادند. مارکار آقاجانیان قبل از اعزام امیدها به قطر در مصاحبه‌ای به حمایت از این تیم پرداخت. کروش هم در زمان مداوای خود، از پرتغال به قطر رفت تا با حضور در ورزشگاه به ملی‌پوش‌ها روحیه دهد. با این وجود، بعضی از مسئولان تیم امید دوباره بعد از شکست توپ را به زمین کروش انداختند و از نتایج تیم ملی ایراد گرفتند. بی‌شک رفتار مربی پرتغالی و دستیارانش می‌تواند یک الگوی خوب برای آن دسته از مربیانی باشد که همیشه در زمان شکست تیم‌ها و یا در زمان بردشان، از فرصت استفاده می‌کنند و منتقدان‌شان را می‌زنند. بی‌شک اگر آنها در همان روز اول جواب مایلی‌کهن را می‌دادند، شکست تیم امید به طور کامل زیر سایه این دعوا قرار می‌گرفت و به نوعی رفتار آنها هوشمندانه هم بود!