ادامهٔ واکنش ها به دفاع شجریان از خانهٔ موسیقی

پس از استعفای حسین علیزاده از دبیری و سخنگویی شورای عالی خانهٔ موسیقی، محمدرضا شجریان (رئیس شورای عالی خانهٔ موسیقی)، با بیان اینکه «عملکرد خانهٔ موسیقی کاملاً شفاف است»، تمام قد به دفاع از عملکرد این خانه و مدیرعامل و هیئت مدیرهٔ آن پرداخت.

به گزارش ایرنا اما این گفته های شجریان، موجی از انتقاد را به ویژه در میان منتقدان خانهٔ موسیقی برانگیخت، به طوری که شماری از آن ها با انتشار نامه و یادداشت هایی در رسانه ها، پاسخ گفته های وی را دادند.

در ادامهٔ این واکنش ها، این بار علیرضا بنایی (نوازنده و عضو خانهٔ موسیقی) با نوشتن و در اختیار رسانه ها قرار دادنِ یادداشتی، پاسخ سخنان محمدرضا شجریان را داده است.

بنایی در یادداشت خود آورده است: «ساکنان خانهٔ موسیقی این روزها به شدت در تلاش هستند و به هر دری می زنند تا به این هیئت مدیره وجههٔ قانونی بدهند و در این تکاپو، منتقدان را متهم به هتاکی، براندازی و ... می کنند. جای بسیار تأسف است که خانهٔ موسیقی که باید نهادی پر شور در جهت اعتلای هنر والای موسیقی باشد، تبدیل به محلی برای سوء استفاده ساکنان آن گشته است. در ظاهر فعالیت صنفی می کنند، به دنبال حقوق از دست رفتهٔ هنرمندان هستند و زمانی که جامعه باورشان نمی کند، پرده ها را کنار می زنند و شخصیت اصلی خود را هویدا می کنند، پا را فراتر می گذارند و به پروندهٔ درخشان خود قدرت نمایی، تهدید و ارعاب را نیز می افزایند. البته این تهدیدها که امروز شکل علنی به خود گرفته، پیش از این نیز برای اشخاص به طور غیرعلنی وجود داشت.

«در آخرین اقدام ناموفق و نامبارکشان، از جایگاه بلند استاد بزرگ آواز بهره جستند و پهلوان آواز ایران زمین را تا سطح رئیس غیرقانونی شورای عالی خانهٔ موسیقی تنزل دادند، تا شاید دخالت ایشان گرهی از کارشان بگشاید».

بنایی در ادامهٔ یادداشت خود نوشته است: «نسبت به فرمایش های استاد بزرگ دو برداشت وجود دارد؛ یکی، اینکه ایشان را از واقعیات مطلع نکرده بودند و او ناآگاهانه به این بازی سراسر باخت وارد شد. دوم، اینکه ایشان با علم و اشراف کامل به تمامی تخلفات موجود در خانهٔ موسیقی، دست به این حمایت ناشیانه زد که البته نگارنده بر آن است که با توجه به سابقهٔ اجتماعی استاد و نظر به هوش و ذکاوت کم نظیر ایشان در تحلیل مسائل، برداشت دوم به واقعیت نزدیک تر است. درایت ایشان چنین نیست که مدیرعامل و رئیس هیئت مدیرهٔ غیرقانونی خانهٔ موسیقی به راحتی او را بفریبند و وارد این بازی کنند. اما ظاهراً حضرت استادی فراموش کرده اند که اینجا صنف است و جایگاه رفیع ایشان در موسیقی هرگز نمی تواند سرپوشی بر تخلفات شاگرد و همکارانش باشد. برای اهالی صنف فصل الخطاب، اساسنامه است، نه فرمایش های غیرکارشناسانهٔ استاد. اینجا دیگر صحبت از سوء استفاده از ردیف یک مؤلف نیست که ایشان با پدرسالاری مطلق پرونده را به نفع شخص خاطی مختومه اعلام فرمایند».

این نوازندهٔ سنتور در ادامهٔ یادداشت خود به گفته های حقوق دان خانهٔ موسیقی نیز اشاره کرده و گفته است: «حقوق دان خانهٔ موسیقی در جلسه اعلام می کند 'با کسب اجازه از هیئت مدیره و شورای عالی خانهٔ موسیقی نسبت به منتقدان اقدام قانونی می کنم'. اکنون سئوال ما از استاد این است، حقوق دانی که برای انجام اقدامات قانونی از هیئتی غیرقانونی کسب تکلیف می کند آیا صلاحیت آن را دارد که استاد به گفته های ایشان استناد کنند و هیئت مدیره و شورای عالی را قانونی تشخیص دهند؟

حقوق دانی که هنوز نمی داند فعالیت خانهٔ موسیقی در چه قالبی تعریف شده و استناد به قانون تجارت می کند، آیا نباید به گفته هایش بدبین بود؟ فرض را بر این بگذاریم که این حقوق دان معیار کار را قانون تجارت قرار داده است، آیا بهتر نبود پیش از طرح گفته هایی نامعقول و تهدید منتقدان، همان قانون تجارت (مواد ۲۵۳،۲۵۴ و ۲۶۰) را کامل مطالعه و پس از آن اظهار نظر می کرد؟

شنیدن اظهارات اخیر استاد محمدرضا شجریان ما را یادآور آن شد که باید قدر استاد شایسته یی چون حسین علیزاده را بیش تر بدانیم و هزاران درود بر بزرگی و آزاد اندیشی ایشان بفرستیم. استاد علیزاده یک بار دیگر ثابت کرد که همچنان می تواند الگویی ارزشمند برای جوانان سرزمینش باشد. امید است که حمایت استاد شجریان از یک نهاد متخلف، مصداق آن نگردد که 'هفتاد سال عبادت، یک شب به باد دادی'.

علیرضا بنایی/ بهمن ۱۳۹۴».

علیرضا بنایی سنتور را نزد سعید مسعودی و مسعود شناسا آموزش دیده است. وی همچنین آموزش تار را نزد بهرام ساعد، زیدالله طلوعی، حسین علیزاده و استاد هوشنگ ظریف فرا گرفته و چهار سال نیز به فراگیری ردیف در محضر استاد روانشاد جلال ذوالفنون پرداخته است.

وی همچنین در آهنگسازی و علوم مربوط به آن، مانند هارمونی و کنترپوان (ارتباط بین دو یا چند نُت موسیقی که در ریتم و کشش زمانی متفاوت هستند، اما از دید هارمونی به هم وابسته اند) از محضر استادان فرهاد فخرالدینی و حسین دهلوی بهره مند گردیده و مدتی نیز ردیف آوازی را نزد استاد مرحوم احمد ابراهیمی فرا گرفته است.

از اثرهای بنایی می توان به «از زخمه تا مضراب» و کتاب «خروش ماندگار» اشاره کرد.