براساس گزارش گاردین، معادله به دست آمده نشان می‌دهد برای مخفی‌نگه‌داشتن یک پنهان‌کاری برای یک دهه، کمتر از هزار نفر باید درگیر ماجرا باشند و برای حفظ یک راز برای یک قرن باید کمتر از 125 نفر باید در این پنهان‌کاری دست داشته‌باشند. با درنظر گرفتن این موضوع که در مشهورترین نظریه‌های توطئه در واقعیت بیش از هزاران نفر انسان درگیرند، احتمال پنهان ماندن آنها کاهشی قابل توجه پیدا می‌کند.

همشهری آنلاین نوشت دیوید گریمز فیزیکدان دانشگاه آکسفورد می‌گوید نتایج نشان می‌دهند هر توطئه‌ای که بیش از صد‌نفر در آن دست دارند،‌محکوم به فروپاشی و افشا شدن است و برهمین اساس توطئه‌های علمی بزرگ نمی‌توانند پایدار باقی بمانند.

اگرچه مطالعات گریمز معمولا بر سرطان متمرکز است،‌ وی گاه و بیگاه برای رسانه‌ها داستان‌های علمی می‌نویسد و پس از دریافت ایمیل‌های فراوان از سوی افرادی که به نظریه‌های توطئه مشهور باور داشتند،‌تصمیم به انجام این پژوهش گرفت. به گفته وی رد کردن نظریه‌های توطئه و موافقان آنها امری رایج است،‌اما من این‌بار رویکردی متفاوت را درپیش گرفتم تا ببینم چطور این نظریه‌ها می‌توانند امکان‌پذیر باشند. برای انجام این‌کار به کلیدی‌ترین الزام برای یک توطئه پایدار، محرمانه‌بودن،‌توجه کردم.

وی معادلات خود را برای چهار نظریه توطئه مشهور به‌کار برد: نظریه ابتلا به اوتیسم به تزریق واکسن، نظریه حقیقی نبودن تغییرات اقلیمی، نظریه تقلبی بودن فرود آمریکا روی ماه و نظریه وجود درمان کامل سرطان و پنهان شدن آن توسط شرکت‌های بزرگ داروسازی.

گریمز برای ایجاد معادلات ابتدا باید احتمال افشا شدن یک راز را درگذر زمان مورد بررسی قرار می‌داد و برای انجام اینکار وی سه موضوع محرمانه متعلق به آژانس امنیت ملی آمریکا را که پس از گذشت ۶ سال توسط ادوارد اسنودن افشا شدند،‌ درنظر گرفت. وی همچنین پنهان‌کاری مشهور آزمایش تاسکیگی سفلیس که در آن درمان سفلیس،‌پنیسیلین،‌برای مدتی از مبتلایان به این بیماری پنهان باقی ماند را نیز مورد بررسی قرار داد. در این توطئه ۶۷۰۰ نفر دست داشتند و به تدریج و پس از ۲۵ سال توسط یکی از پزشکانی که درگیر ماجرا بود افشا شد.

گریمز با بررسی این توطئه‌ها و پنهان‌کاری‌ها به این نتیجه رسید که پنهان‌کاری‌ها و دروغ‌های بزرگ همواره رخ می‌دهند،‌اما برای مدت طولانی پنهان باقی نمی‌مانند.

گریمز می‌گوید تمامی افرادی که به نظریه‌های توطئه اعتقاد دارند غیرمنطقی و بی‌فکر نیستند. امیدوارم با نشان دادن اینکه پنهان ماندن واقعیت تعدادی از این نظریه‌های توطئه تا چه‌اندازه غیرممکن است، برخی از افراد درباره اعتقادات ضدعلمی خود تجدیدنظر کنند؛ زیرا شاید اعتقاد به دروغین بودن فرود روی ماه برای کسی ضرری نداشته‌باشد، اما اطلاعات نادرست درباره واکسن‌ها می‌تواند فاجعه به بار آورد.



با درنظر گرفتن تعداد افرادی که برای ایجاد هریک از این چهار توطئه‌ به آنها نیاز است، و مدت‌زمانی که این افراد درگیر ماجرای توطئه هستند وی به این نتایج دست‌یافت:

درصورتی که فرود آمریکا روی ماه حقیقی نبود، بیش از 411 هزار کارمند ناسا از این توطئه آگاه بودند و واقعیت آن در کمتر از 3.7 سال آشکار می‌شد.
پنهان کردن ارتباط میان واکسن‌ها و ابتلا به اوتیسم باید ۳.۲ تا ۳۴.۸ سال پس از آغاز این نظریه افشا می‌شد.
حقیقت تقلب در زمینه تغییرات اقلیمی باید در طول 3.7 تا 26.8 سال آشکار می‌شد.
پنهان‌کردن درمان سرطان باید درعرض ۳.۲ سال توسط یکی از دست‌اندکاران شرکت‌های داروسازی افشا می‌شد.
این محاسبات براساس بالاترین توانایی‌های دست‌اندکاران توطئه انجام شده‌است،‌به بیانی دیگر گریمز در معادلاتش اینطور تصور کرده‌است که دست‌اندرکاران توطئه در حفظ اسرار بهترین‌ها هستند،‌در شرایطی که هیچ بازجویی و تجسسی نیز از آنها صورت نگرفته‌است.

بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.