چرا عقل عربی از گذشته درس نمیگیرد؟

روزنامه «المصری الیوم» در مقاله‌ای به قلم «عبدالناصر سلامه» با عنوان «بین اعدام النمر و زندانی‌شدن بحیری» از مواضع دوگانه برخی در سکوت یا حمایت از اعدام شیخ النمر شخصیت مذهبی سعودی و در عین حال اعتراض به صدور حکم زندان بحیری (مجری برنامه مذهبی «با اسلام» شبکه «قاهره و مردم») انتقاد کرده و نوشته است: چگونه می‌توان از اعدام یکی حمایت و به حکم زندان دیگری اعتراض کرد، اگر مساله صرفا سنی‌بودن بحیری و شیعه‌بودن النمر است که مساله‌ای غیرقابل توجیه است. آیا فقط به این خاطر است که خاندان پادشاهی سعودی خط قرمز هستند و مقدسات اسلامی خط قرمز ندارند؟ به‌طور قطع در سایه سیاست زر (حمایت مالی سعودی از مصر) و همچنین دعوت مجانی برای ادای مناسک حج و عمره، کسی بین سیاستمداران رسمی و شخصیت‌های مذهبی ما پیدا نمی‌شود که اعدام شیخ النمر را محکوم کند.

به گزارش ایسنا نویسنده با اشاره به ظهور نخبگان ادبی در مصر که با نزدیکی ناگهانی به اسرائیل و انکار وجود مسجد الاقصی و احادیث نبوی، به سوی دریافت جایزه صلح نوبل گام برمی‌دارند، دریافت دلارهای نفتی سعودی را نیز نیازمند سکوت در مقابل هر گناه و خطایی در سعودی دانسته و نوشته است: برخی ملت‌ها همچنان در جنب و جوش اقدامات اولی (اسرائیل) و پایتخت‌های دیگر منطقه هم در حال تحرک و خروش علیه اقدامات دومی (سعودی) هستند که برخورد قطعی در منطقه را شتاب می‌بخشد و این برخورد، زودهنگام خواهد بود تا ملت‌ها به بحران و دشمنی فزاینده‌تر و بیشتری کشیده شوند.

این روزنامه در ادامه این مقاله، خواستار مداخله فوری دولت‌ها برای آرام‌سازی اوضاع قبل از پیچیده‌تر شدن آن شده و اجرایی و فعال‌شدن نظریه ریل راه‌آهن یا خط موازی (ایده السیسی برای حمایت از امنیت کشورهای شورای همکاری) را اکنون در سایه تشدید اوضاع منطقه قابل قبول ندانسته و اضافه کرده است: کسی نمی‌تواند منکر این شود که منطقه الان روی کوه آتشفشان قرار دارد و هرگونه شعله‌ور شدن منطقه در چارچوب طرح‌های بیگانه و خارج از منطقه است. به طور قطع هر کشوری در سیاست داخلی خود آزاد است مگر اینکه این سیاست‌ها تاثیر منفی بر همه کشورهای منطقه بگذارد و باید این سیاست‌ها متوقف شود زیرا آتش طائفه‌گرایی همه را می‌سوزاند.

عبدالناصر سلامه درپایان مقاله خود تاکید کرده است: گفتمان و ادبیات تکفیر بحیری یا توصیف النمر به عنوان خشونت شیعی مناسب این مرحله نیست. عقل عربی از اشتباهات گذشته و سیاست‌های عربی حامی خشونت و خونریزی درس نمی‌گیرد و این ملت‌ها هستند که هزینه اشتباهات حکام خود را از مدیترانه تا خلیج فارس می‌پردازند و هیچ کس هم از این امر مستنثی نیست.