توسعه بام نفتی ایران در گرو رونق صنعت

امری که با وجود حدود ۸۰ سال سابقه فعالیت صنعت نفت اما هنوز نتوانسته است جایگاه واقعی خود را در گچساران کسب کند.

به گزارش ایرنا این شهرستان که با ظرفیت تولید روزانه ۶۸۰ هزار شکه نفت، منابع گاز فراوان، معادنی مانند فسفات و گوگرد، منابع آب شیرین سرشار ،خاک حاصلخیز، داشتن مناطق تاریخی، مذهبی، طبیعت بکر استعدادهای فراوانی برای توسعه صنعت دارد اما متناسب با ثروت های خدادادی خود رشد نکرده است.

امری که سرگردانی هزاران جوان در بازار کار را به دنبال داشته است.

نبود راه های ارتباطی مناسب و بهره برداری ناقص از فرودگاه شهر دوگنبدان امکان جذب سرمایه گذار بخش خصوصی برای رونق صنایع را کم کرده است.

بهره وری از قابلیت های استفاده نشده گچساران برای توسعه پرورش ماهی و شیلات، صنعت گردشگری و به ویژه صنایع دستی گوشه ای از نیازهای گچساران برای توسعه و رونق صعت است.

نیازهایی که در صورت به ثمر نشستن می تواند گرهگشای اشتغال جوانان،بهبود درآمد تولیدکنندگان و افزایش تولید ملی و در نهایت زمینه ساز تحقق اقتصاد مقاومتی باشد.

به اذعان بسیاری از کارشناسان قرار داشتن این شهرستان در محل اتصال راه ارتباطی استان های مرکزی به جنوب کشور فرصتی طلایی برای تبدیل کردن گچساران به یک منطقه صنعتی است.

اما بی توجهی به بهره وری صنایع بالادستی نفتی، حرکت لاک پشتی یا غیرفعال شدن طرح های بزرگ صنعتی مانند پتروشیمی،کارخانه سیمان، کارخانه سیکل ترکیبی برق باعث ماندن هزاران جوان پشت دروازه آهنین بازار کار شده است.

معضلی که پایین بودن سطح معیشتی خانوارها،افزایش سن ازدواج و دیگر آسیب های اجتماعی را به دنبال داشته است.

کند بودن عملیات اجرایی طرح پتروشیمی گچساران افزون بر محروم ماندن کشور از تولید باعث از دست رفتن چهار هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم فرصت شغلی شده است.

به گفته مسئولان نبودن بازاریابی مناسب برای کارخانه تولید قطعات خودرو عامل اصلی تولید یک چهارم ظرفیت و ایجاد ۳۰ فرصت شغلی به جای ۲۳۰ اشتغال در این واحد تولیدی مهم شده است.

به نظر می رسد بهره وری از سرمایه های طبیعی گچساران برای پیشرفت و آبادانی نیازمند عزم دولت، جذب سرمایه های سرگردان مردم، مدیریت بهینه و مشارکت بخش خصوصی است.

ناگفته پیداست بدون وجود رسانه های ارتباط جمعی مسئول و مطالبه گر، فرهنگ سازی برای جلب مشارکت مردم، فراهم کردن زیرساخت های فعالیت سرمایه گذاران مانند راه های ارتباطی زمینی و هوایی مناسب امکان بهره وری از این استعدادها وجود ندارد.

اگرچه دولت یازدهم تلاش هایی برای فراهم کردن بستر فعالیت سرمایه گذار به گچساران مانند شروع طرح چهار خطه بابامیدان،گچساران، بهبهان به طول ۱۴۰ کیلومتر، تصویب اعتبار و مجوز برای ساخت جاده چرام گچساران به بنادر جنوبی به عنوان یکی از راهکارهای اصلی توسعه صنعت گردشگری و حمل و نقل کالا به مناطق مختلف کشور کرده است، اما به نظر می رسد تکمیل این پروژه ها به عنوان خشت اول توسعه این شهرستان نیازمند شتاب بخشی است.

اخذ مجوز پتروشیمی دوم ،منطقه ویژه اقتصادی و سفر چندین وزیر و مسئولان عالی رتبه کشوری در یک سال اخیر به گچساران بارقه های امید را دل جوانان برای باز شدن قفل اشتغال در این خطه روشن کرده است.

اما به نظر می رسد با توجه به سیاست کوچک سازی دولت و کاهش تصدی گری بخش دولتی جلب سرمایه گذاران بخش خصوصی راهکاری موثر برای رونق صنعت و تولید در این شهرستان باشد.

سرمایه گذاران بخش خصوصی کهگیلویه و بویراحمدی که با داشتن ثروت های هنگفت هم اکنون در حال اجرای طرح های بزرگ در استان های مجاور هستند فرصتی بی بدیل برای توسعه گچساران است.

متخصصان اقتصادی اعتقاد دارند باز شدن پای سرمایه گذار در مناطق کمتر توسعه یافته نیازمند مشوق هایی مانند معافیت های مالیاتی و پرداخت تسهیلات بانکی با ضمانت دولت است که نیازمند حمایت بیشتر دولت است.

اما کاهش سود تسهیلات بانکی توسعه صنایع از ۱۶درصد به ۱۲درصد و حمایت های دولت از طریق صندوق توسعه ارزی هنوز نتوانسته است راهگشای توسعه گچساران باشد.

در این رهگذر بهره وری از سرمایه های کوچک مردم در بانک ها و در بازار مسکن در حال فعالیت است که می تواند کمکی برای حمایت از توسعه گچساران باشد.