احمدی نژاد تهدید بود یا برجام؟

دکتر حمید میرزاده رییس دانشگاه آزاد اسلامی در مطلب در خبرگزاری آنا نوشت؛

رییس جمهوری اسلامی ایران با یک تدبیر سنجیده، بالاخره موفق شد یک توطئه بزرگ آمریکایی - صهیونیستی را خنثی کند و پرونده هسته ای ایران نه تنها صلح آمیز شناخته شد بلکه قطعنامه های ۶ گانه فصل هفتمی شورای امنیت هم یک جا لغو و حق غنی سازی گرفته شد.حقوق هسته‌ای ایران تثبیت و تحریم‌ها لغو و برجام به عنوان یک الگوی جهانی و راه‌کار برد-برد در تاریخ مباحثات و مذاکرات بین المللی ثبت شد.

به راستی مردم ما و اقتصاد ایران سال‌ها به نوعی گرفتار جنگ تحمیلی دومی به نام تحریم شد و به خاطر شرایط تحمیلی تحریمی، هزینه‌هایی برای خرید کالا و خدمات و فناوری و ماشین الات به اقتصاد ایران تحمیل گردید و بین ۱۵ تا ۲۵ در صد گران تر از قیمت های واقعی مجبور به " گران خریدن " شدیم که در این مقال جای تحلیل آمار و ارقام این حجم عظیم میلیارد دلاری تحمیلی به اقتصاد ایران نیست. اما آنچه مسلم است این است که این هزینه‌های اضافی می‌توانست برای توسعه زیربناها و رفاه مردم و ایجاد اشتغال جوانان بکار گرفته شود که نشد.

با آغاز به کار دولت تدبیر و امید و چرخش شعارها و برنامه‌ها در جهت حفظ منافع ملی و رویکرد تعاملی با جهان، فضای سیاسی - اقتصادی تحت تاثیر قرار گرفت، شعاری که مردم در خرداد ۱۳۹۲ به آن رای مثبت دادند. جالب است علیرغم این‌که هنوز اجرای برجام آثار اقتصادی خود را نشان نداده اما همان فضای گفتگوها و اتخاذ درست سیاست‌های داخلی و خارجی از ابتدای استقرار دولت جدید، کار خود را کرد و آنقدر موثر بود که دولت موفق شد تورم ۴۰ در صدی در دولت قبل را به حدود ۱۳ درصد و رشد اقتصادی منفی ۶.۸ در همان دولت را به مثبت ۳ درصد برساند که یک معنای دیگر آن رشد حدود ۵ درصد مثبت تولید ناخالص داخلی ظرف دو سال اخیر است. ضمن اینکه در سال ۹۳ تقریبا بین صادرات و واردات کشور _حدود ۵۰ میلیارد دلار- تعادل نزدیکی به‌وجود آمده است.

این دست‌آوردها از آنجا مهم است که اگر توجه کنیم که ایران در سال ۱۳۹۰ بالغ بر ۱۱۸ میلیارد دلار درآمد ارزی داشت، در حالی‌که در آمد دولت در سال جاری حدود ۲۵ میلیارد دلار بوده است. هر چند که اقتصاد ایران تحت شرایط تحمیلی تحریمی هنوز رنجور و آسیب‌های فراوانی دیده است که باید جبران شود و از دقایق شرایط پسابرجام برای بازسازی و رونق اقتصاد ایران حداکثر استفاده به‌عمل آید و فرصت سوزی نشود. این را بدین روی یادآور می‌شوم که متاسفانه سوابق بعد از انقلاب نشان می‌دهد در بسیاری از زمینه‌ها ما "قهرمان از دست دادن فرصت‌ها" بوده‌ایم . اکنون دیگر دوران ایران هراسی به سر آمده و اغلب کشورها در تحلیل آخرشان پیام ایران را طی دو سال اخیر به طور اعم و طی مذاکرات برجام ، بطور اخص گرفتند و همین است که شاهد حضور چشمگیر اخیر هیات‌های خارجی برای همکاری‌های اقتصادی با ایران هستیم. هر روزی که از این شرایط مناسب به نفع اقتصاد ایران استفاده نشود، معنای آن تداوم هزینه از جیب مردم و تعویق طرح‌ها و برنامه‌های اجتماعی و رفاهی و کندی رشد شاخص‌های ملی پیشرفت خواهد بود.

برای رسیدن به اهداف برنامه چشم انداز و به‌خصوص برنامه پنج‌ساله ششم باید سالانه ۸ درصد رشد تولید ناخالص ملی را داشته باشیم و برای غلبه بر انبوه مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور حداقل ۱۵۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری سالانه لازم داریم. این مهم انجام نمی‌شود مگر اینکه از فرصت‌های پسابرجام استفاده بهینه شود به قول حضرت امام علی (ع) الفرصة تمر مر السحاب فانتهزوا فرص الخیر. در این صورت است که دشمنان این کشور منزوی و ایران عزت‌مند خواهد شد.