رویگردانی اصولگرایان سنتی از تندروها؟

« آرایش سیاسی مجلس آینده » عنوان یادداشت روز روزنامه آرمان به قلم غلامعباس توسلی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

با نزدیک شدن به انتخابات مجلس که قرار است اسفند ماه برگزار شود تحلیل‌های گوناگونی در مورد ماهیت لیست‌های اصلاح‌طلبان شنیده می‌شود که به احتمال زیاد اصلاح‌طلبان شناسنامه دار از فیلتر تایید صلاحیت عبور نخواهند کرد در نتیجه این احتمال وجود دارد که این دسته از فعالان سیاسی از ثبت‌نام در انتخابات مجلس امتناع ورزند لذا باید به فکر بود از گزینه‌های درجه چندم نیروهای اصلاحات که توانایی لازم برای احراز صلاحیت را دارند، استفاده شود. استفاده از این افراد نیازمند شناسایی دقیق به منظور به وجود آمدن یک مجلس تخصصی از نیروهای اصلاح‌طلب و اعتدالی است تا بتوان از این طریق با دولت فعلی هماهنگ بوده و عقب‌ماندگی‌های به وجود آمده در نتیجه بی‌توجهی‌های دولت گذشته در زمینه توسعه را جبران کرد.

ماهیت مجلس آینده که از لیست‌های مختلف انتخاباتی بیرون خواهد آمد ممکن است تا حدودی تندرو یا به اصلاح‌طلب‌ها نزدیک باشد ولی به نظر می‌رسد با توجه به جو اعتدالی کشور، قالب نیروهای مجلس آینده را اعتدالیون دوجناح تشکیل خواهند داد. در انتخابات پیش رو نقش دولت و بی‌طرفی برگزارکنندگان بسیار مهم است. دولتی که داعیه‌دار اعتدال است و بر رفتار اعتدالی اعتقاد دارد لازم است در انتخابات بی‌طرف باشد. اصلاح‌طلبان به‌هیچ‌وجه اعتقادی ندارند که دولت باید در انتخابات به دلیل اینکه بدنه اجتماعی خود را مدیون اصلاح‌طلبان است از آنها حمایت کند زیرا اگر این دولت از اصلاح‌طلبان حمایت کند چه آنها پیروز انتخابات شوند و چه شکست بخورند دولت از خط اعتدال خارج خواهد شد. هر چند که مسائل مختلف از جمله بررسی صلاحیت اجازه اظهارنظر در مورد مجلس آینده را سلب می‌کند.

موضع دیگر این است که رد صلاحیت اصلاح‌طلبان نباید به گونه‌ای باشد که برای اصولگرایان منفعت محسوب شود و اصلاح‌طلبان و اصولگرایان در بستر یک انتخابات رقابتی باید بتوانند کرسی‌های مجلس آینده را به دست آورند. ائتلاف میان اصلاح‌طلبان و اصولگرایان نیز امر بعیدی به نظر نمی‌رسد هرچند این ائتلاف به طور یقین به معنی حذف رقابت میان دو جناح کشور نیست؛ ائتلاف میان اصلاح‌طلبان و اصولگرایان در حد استفاده اصلاح‌طلبان از افراد مطرح اصولگرایان در لیست‌های انتخاباتی است چرا که اگر قرار باشد این دو جریان سیاسی با یکدیگر ائتلاف کنند اساسا دیگر رقابت و ایجاد شور و شعف برای حضور مردم در انتخابات بی‌ثمر خواهد بود ولی به طور یقین بخش قابل توجهی از مجلس آینده در هر صورت در دست نمایندگان اصلاح‌طلب خواهد بود.

رأی بالای حجت‌الاسلام روحانی و عملکرد وی در پرونده هسته‌ای متضمن این ادعاست. مساله بعدی ورود تندروها به مجلس آینده است. به نظر می‌رسد تندروها به دلیل اینکه تا حدودی هرچند کم، دارای بدنه‌ اجتماعی هستند به مجلس آینده راه خواهند یافت ولی به طور یقین تعداد این تندروها کمتر از مجلس فعلی است زیرا بدنه اصولگرایان سنتی به طور قاطع از آنها حمایت نخواهد کرد. از طرفی شرایط حال حاضر کشور تندروی را برنمی‌تابد زیرا تندروها چندان بر اساس منافع ملی عمل نکرده و بیشتر منافع ذهنی خود را در نظر می‌گیرند. اگر هم تعدادی از تندروها به مجلس آینده راه پیدا کنند به دلیل مشی اعتدالی مجلس نمی‌توانند بر تعداد خود در مجلس بیفزایند و برای دولت دردسرآفرین باشند هرچند که صدای تندروها همواره حتی با وجود تعداد کم نیز بلند خواهد بود. اگر تصمیمات مجلس آینده با مشی اعتدالی دولت هماهنگ باشد، باعث خواهد شد حرکت کندی که دولت آقای روحانی شروع کرده است شتاب بگیرد و جریان توسعه کشور با سرعت بیشتری حرکت کند.