دلواپسی‌بس است،پرونده برجام بسته‌شد
رامش و امنیت در بازار و کنترل تورم هم از فواید دیگر این توافق است.
« پرونده پربرکت برجام بسته شد » عنوان یادداشت روز روزنامه ابتکار نوشته غلامرضا کمالی پناه است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
واقعیت این است که برجام فواید زیادی برای کشور ما درپی داشته و دارد. این که دنیا به قدرت ایران احترام واعتراف کرد و قدرت های جهانی پذیرفتند که همه آنها در یک کفه ترازوی مذاکره و ایران به تنهایی در کفه دیگر قرار گیرد و گاهی هم این کفه به نفع ایران سنگینی کند تا اینجای کار خود یک شاهکار کم نظیر است که می توان گفت در تاریخ ایران و حتا جهان سابقه چندانی نداشته است. در کنار این، پذیرش ایران به عنوان یکی از قدرت های تصمیم گیر و تعیین کننده در ماجرای سوریه و به تعبیر روزنامه ابتکاربرجام سوری خود نشانگر عزتی است که از قدرت منطق ایران در برجام هسته ای برخاسته است.
آرامش و امنیت در بازار و کنترل تورم هم از فواید دیگر این توافق است. اما یکی از بارزترین برکات برجام همنوایی و همدلی ملت و نظام در این موضوع است.جز اندک گروهی که به هر دلیلی دغدغه هایی دارند همه مسوولان ،امامان جمعه،مراجع،سیاسیون و کارشناسان و مردم در این که این توافق مفید و لازم هست تردیدی ندارند.اینکه سید احمد خاتمی امام جمعه موقت تهران در خطبه‌های جمعه گذشته راجع به برجام گفته:"بگو مگو‌ها درباره برجام تمام شود،زیرا الان یک قانون است و باید از این فرصت برای سامان دادن به جمهوری اسلامی استفاده کرد." این سخن هوشمندانه و لازم در این اوضاع و احوال از نشانه‌های بارز همدلی و همنوایی همه مسوولان و سخنگویان نظام برای استفاده از فرصت‌ها در جهت بهبود بخشیدن و سروسامان دادن به اوضاع گوناگون کشور است .
واقعیت این است که مشکلات زیادی داریم و برای برون رفت از آنها باید راه حل مخصوص و دقیق و واقعی را جست و جو کنیم. برای هر دردی نمی توان هر دارویی را تجویز کرد. بلکه هر بیماری و دردی دوای مشخص و مخصوصی دارد که در درمان آن اثربخش است. تحریم‌های اقتصادی کمر اقتصاد و تولید و شغل و رفاه مردم را شکسته است. در چند سال اخیر اقتصاد کشور زمین گیر شده است. هیچ بخاری از دیگ تولید بر نمی خیزد. بورس به سوی سقوط کورس گذاشته است. هیچ شغلی ایجاد نشده بلکه غالبا همان مشاغل اندک نیز از نای و نفس افتاده است. امید به آینده در میان مردم به ویژه جوانان کمرنگ شده است. و هزار و یک جور مشکل دیگر که بر شمردن آنها در این نوشتار میسر نیست. البته ناگفته نماند که سخنان تند و ناپخته برخی مسوولان در ایجاد این شرایط بی اثر نبوده است. اینکه هر چه دوست دارید قطعنامه صادر کنید تا...و سخنانی ازاین دست نشان می‌داد که کسانی که سکان اجرایی مملکت را در دست دارند خیلی به وضع موجود مردم شناختی ندارند و چون خودشان بر اسب مراد سوار هستند از حال پیاده‌ها خبر ندارند.
مشکلات اقتصادی به کنار، وضعیت امنیتی نیز در شرایط ویژه ای است. درست است که ایران اسلامی با تدبیر مسوولان و هوشیاری بالای مردم ایران اکنون در آرامش وامنیت به سر می‌برد ولی فراموش نکنیم در منطقه آشوب زده و نا امنی قرار داریم. کشور ما مثل جزیره امنی در دل دریای متلاطم منطقه واقع شده است. سرطان جهل و عصبیت کور پیکره کشورهای منطقه به ویژه ملل اسلامی را فرا گرفته است. این غده چرکین با عناوین مختلف گاه از عراق و زمانی از سوریه ویمن و مصر وگاه از افغانستان و پاکستان و ترکیه و...سر در می‌آورد. گاهی طالبان نام می‌گیرد و زمانی القاعده و اکنون هم داعش نام گرفته است.پشت سر این غده‌های چرکین فکر و پول و نقشه‌های شوم قدرتهای منطقه ای و جهانی است.کدام عقل سلیمی می‌پذیرد که در اندک مدتی گروهی جنایتکار و خشن به نام داعش باهزاران نیروی تعلیم دیده و مجهز به تمام سلاح‌های پیشرفته روز ناگهان ظهور کند و شهرها و روستاهای عراق و سوریه را یکی پس از دیگری تصرف نماید؟ این طفل حرامزاده محصول فکر و نقشه‌ی استعمار و پول‌های شیوخ منفعل عرب از جمله عربستان است. آنان از این که ایران قدرت اول منطقه شده به شدت ناراحت هستند و از این که ایران برای خودش قدرتی شده که کشورهای منطقه را تحت نفوذ گرفته است شدیدا احساس حقارت و هراس می‌کنند. این موضوع البته برای قدرتهای غربی نیز خوشایند نبوده و نیست. برای آمریکا بسیار سخت است که عراق و افغانستان را با هزینه‌های گزاف مالی و جانی تصرف کرده و این وسط ایرانی‌ها با هوشیاری آمده اند و میزان نفوذ خود را در این کشورها از خود آمریکا بیشتر کرده اند.
این است که دول عربی و غربی به این فکر افتاده اند که دیگی که برای ما نمی جوشد بهتر است که سر سگ در آن بجوشد. ولذا کل منطقه را با ایجا گروه‌های ترویستی به آشوب کشیدند و منطقه را نا امن کردند. متاسفانه دولت‌ها و کشورهای دوست ایران از این رهگذر آسیب بیشتری دیده اند. شاید گناه آنها همین دوستی با ایران بوده است. یمنی‌ها به جرم شیعه بودن کشته و آواره می‌شوند. سوریه و عراق و لبنان و بحرین جرمشان این است که اکثریت شیعه در قدرت و با ملت است. این‌ها پایه‌های قدرت ایران در منطقه هستند.دشمن در پی آن است که این پایه‌ها را متزلزل کند. و البته این کشورها به کمک فکری و مالی و حتا نظامی ما نیاز دارند.
برای تامین نیازهای آنان لازم است که مشکلات اقتصادی خود را حل کنیم. بدون شکستن ورفع تحریم‌ها این کار میسر نیست. این توافقی که صورت گرفته و برجام نامیده شده است حاصل تدبیر مسوولان نظام و در راس آنان مقام معظم رهبری است. کار ملک است آن که تدبیر و تامل بایدش. واقعیت این است اگر نتوانیم کشورها و ملت‌های دوست و تحت نفوذ را یاری کنیم آنان از ما ناامید شده یا تسلیم می‌شوند و یا ممکن است به دامان دیگران پناه ببرند. آنان هم از این توافق خوشحال هستند. تنها دشمنان ملت ایران از این توافق نگرانند.عربستان با حمله به یمن و حتا حادثه منا تلاش کرد که ایران را عصبی کند و به واکنش نظامی بکشاند تا این توافق تحت شعاع قرار گیرد اما هوشیاری سران نظام این نقشه‌های شوم را خنثی کرد. به هرحال این اجمالی از اوضاع و احوال و شرایط منطقه و کشور است. در چنین شرایطی مجلس و شورای نگهبان و قوای دیگر با هدایت‌های رهبری و تلاش دولتمردان به این نتیجه رسیده اند که برای تقویت قدرت و عزت ملت ایران برجام را اجرایی کنندو از این فرصت برای ساماندهی امور بهره بگیرند. و لذا این پرونده بسته شده و بهتر است برخی دلواپسی را کنار بگذارند و با ملت و دولت و رهبری همدل و همزبان شوند.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
