حاشیههایسخنرانى نیمهتمام معین در شیراز
چهارشنبه شب است و تالار فجر دانشگاه شیراز پر است از دانشجویانی که آمدهاند سخنرانی دکتر مصطفی معین درباره «چالشهای اصلاحات اجتماعی در ایران» را بشنوند. مراسم با کمی تاخیر شروع میشود و کمی حاشیه.
روزنامه اعتماد نوشت؛
بنابه دستور مسوول حراست دانشگاه شیراز و برخلاف عهد قبلی، مسوولان دانشگاه اجازه ورود به خبرنگاران نمیدهند و حتی دستور دکتر صفوی، قائم مقام دانشگاه نیز افاقه نمیکند. پیگیری خبرنگاران از معاون سیاسی- امنیتی استاندار فارس (هادی پژوهش) نیز نتیجهای نمیدهد و در نهایت به شرط عدم نوشتن خبر، خبرنگاران اجازه ورود به دانشگاه شیراز را میگیرند. معمولا سخنرانی یک وزیر علوم سابق در دانشگاه محل تحصیلش امری عادی است، اما وقتی میزبان برنامه انجمن «فرهنگ و سیاست» دانشگاه شیراز باشد و سخنران هم چهرهای چون دکتر معین که برخی سایتها و خبرگزاریهای استان او را «یکی از افراطیترین چهرههای اصلاحطلبان» میخوانند که «دیدگاههای ساختارشکنانه خاص خود رادارد»؛ اوضاع کمی متفاوت میشود. حساسیتها اما به ٨ ماه پیش برمیگردد که انجمن «فرهنگ و سیاست» دانشگاه شیراز، چهره سرشناس سیاسی دیگری را دعوت کرد تا از «اسلام و آزادی» بگوید، اما چنان که افتد و دانی، علی مطهری هرگز نتوانست به دانشگاه بیاید و موتورسوارانی با حمله به او مانع از انجام سخنرانیاش در دانشگاه شیراز شدند. آن حمله پیامدهای بسیاری داشت، از تغییر استاندار فارس تا به دادگاه کشاندن گروه فشار شیراز.
مصطفی معین اما با شیراز ناآشنا نیست، داماد آیتالله شهید دستغیب و گوهرالشریعه دستغیب است و به قول خودش «افتخار نمایندگی شیرازیان شریف در نخستین دوره مجلس» را نیز داشته است. ١٤سال هم در دانشگاه شیراز دانشجو، استاد و رییس دانشگاه بوده و میداند که «شیرازیها به طبع نرم، اخلاق خوش و مهماننوازی شهره شهرند و بهطور حتم، روح و روانشان از هرگونه خشونت و ددمنشی و سیطره بینش، تفکر و رفتار اسلام داعشی متنفر و بیزار است.»
سخنان مصطفی معین
مصطفی معین صحبتهای خود را با اشارهای به آخرین دیدار خودش از دانشگاه شیراز آغاز میکند که «برمیگردد به سال ٨٤، اما این خواسته من نبود؛ ما در این ١٠سال به کسی که ١٠سال وزیر علوم بوده اجازه سخنرانی در دانشگاه شیراز را نمیدادند». دکتر معین سپس میگوید رسالت دانشگاه تنها علم و پژوهش نیست و دانشگاه یک رسالت اجتماعی نیز دارد. به باور او دانشگاه نقشی تعیینکننده در همه تحولات و اصلاحات اجتماعی پس از سال ٣٢ داشته است: «در ١٥خرداد ٤٢، انقلاب اسلامی، دوران دفاع مقدس، دوم خرداد ٧٦ و ٢٤ خرداد ٩٢.» وزیر علوم دولت اصلاحات سپس به بررسی چالشهای اصلاحات اجتماعی میپردازد و با تاسف میگوید که برداشت غالب از اصلاحطلبی، اپوزیسیون و ضدارزش بودن است و غیرمستقیم به صحبتهای اخیر محمدرضا باهنر اشاره میکند: «میگویند حتی معتدلترین اصلاحطلب هم نباید به مجلس راه پیدا کند، مگر مجلس ارث پدری کسی است؟ مجلس، مجلس مردم است». معین اصلاحطلبی را مرادف بزرگترین اهداف عالیه انسانی برمیشمرد و امام حسین را نماد اصلاحطلبی میخواند که برای اصلاح امور شهید شد. به گفته معین اصولگرایی نیز اگر واقعی باشد همردیف اصلاحطلبی صادقانه است.
وزیر اسبق علوم سپس به چالشهای عملی اصلاحات اجتماعی اشاره میکند؛ «گسلهای اجتماعی.» میگوید احساس بیگانگی و بیاعتمادی میان مردم باعث اغلب ناهنجاریها شده است و سپس آماری میدهد از میزان بیاعتمادی مردم به یکدیگر که «عدد وحشتناک٨٠درصد» است. به اعتقاد معین این ازهمگسیختگی اجتماعی باعث اغلب معضلات اجتماعی است.
پس از صحبت های دکتر معین جلسه پرسش و پاسخ برگزار میشود، پرسش و پاسخی که تبدیل میشود به میتینگ منتقدان و شعار دادنها و حتی حمله کردن آنها به سمت جایگاه. یکی از دلواپسان معین را متهم به دروغگویی در خصوص آمار ٨٠درصدی بیاعتمادی مردم به یکدیگر میکند که دکتر معین با اشاره به سند تحقیقاتی پژوهش میدانی این ادعا میگوید: «نباید سرمان را زیر برف کنیم و از حقیقت عریان جامعه فرار کنیم.» سوالات دیگری هم از معین درباره انتخابات ٨٤ و اعتراض او به نتیجه آن انتخابات پرسیده میشود که معین اعتراض را حق طبیعی هر نامزد میخواند و میگوید «تنها من معترض نبودم و آقایان هاشمی و کروبی هم به آن انتخابات معترض بودند». سرانجام شعارهای عده اندکی از دلواپسان و ایجاد ازدحام و شلوغی در سالن باعث ناتمام ماندن جلسه پرسش و پاسخ میان دکتر معین و دانشجویان میشود و برنامه «چالشهای اصلاحات اجتماعی در ایران» در دانشگاه شیراز، در حوالی ساعت ٢٠:٣٠ به پایان میرسد.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.