ایران با تحریم‌های تسلیحاتی چه خواهد کرد؟

توافق هسته ای با نجات یافتن از سنا به نتیجه رسید و هم اکنون به مرحله اجرا رسیده است. چه شما موافق و یا مخالف توافق باشید، حقیقت این است که برجام به انزوای بین المللی ایران پایان می دهد و آغازی بر مشروعیت و شناسایی بین المللی ایران است. پرونده هسته ای ایران از درگیری های خاورمیانه جدا بود، اما حالا زمانی است که تلاش های دیپلماتیک و سیاسی برای حل درگیری سوریه و مبارزه با داعش مد نظر قرار گرفته است. این مسئله منجر به ایجاد چالش های جدیدی شده است، چون ایران مخالف برنامه های غرب -و متحدینش اسرائیل و عربستان- در منطقه است.

به گزارش دیپلماسی ایرانی حمایت مالی و نظامی ایران از گروه های غیردولتی در منطقه موجب شده است تا این کشور تبدیل به یک قدرت بی ثبات کننده با جاه طلبی های هژمونیک شود. نیروی قدس، که در درگیری های سوریه، عراق و احتمالاً یمن حضور دارد، اولین شاخه نظامی یک کشور است که توسط دولت بوش به عنوان سازمان تروریستی معرفی شد.

هیلاری کلینتون، کاندیدای پیشتاز دموکرات ها در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ در سخنرانی ای که در موسسه بروکینگز داشت گفت توافق هسته ای نیاز دارد تا در یک سیاست گسترده تر دیده شود و این سیاست باید شامل استراتژی جامع منطقه ای که منجر به ثبات و مقابله با افراط گرایی می شود، باشد. حالا ما یک توافق هسته ای بلندمدت داریم و سیاست گسترده تر در قبال ایران به معنای اتخاذ یک دستور کار معنی دارتر با این کشور خواهد بود.

به غیر از چارچوب توافق هسته ای، ایالات متحده تحریم های تروریسم و حقوق بشر را حفظ می کند، اما توافق شامل لغو تحریم های تسلیحاتی سازمان ملل می شود و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت از توافق حمایت می کند.

لغو تحریم تسلیحاتی

لغو تحریم تسلیحاتی یکی از جنجالی ترین مشخصه های توافق است که می تواند در چرخه انتخاباتی واشنگتن حساسیت زا باشد. تحریم شامل سه عنصر بوده است. عنصر اول مربوط به سال ۲۰۰۶ و با قطعنامه ۱۷۳۷ به وقوع پیوست که براساس آن صادرات و واردات تکنولوژی های مرتبط با فعالیت هسته ای ممنوع شد.

دومین عنصر تحریم در سال ۲۰۰۷ بود که توسط قطعنامه ۱۷۴۷ وضع شد و صادرات تسلیحات ایران را ممنوع کرد. هدف این قطعنامه ممانعت از صادرات تسلیحات ایران به گروه های شبه نظامی شیعه همانند حزب الله بود.

تعامل با ایران به عنوان یک صادرکننده تسلیحات

در سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳، ایران به طور قابل ملاحظه ای تغییر کرد. ایران قادر به دسترسی به بازارهای بین المللی نبود و در نتیجه ناچار به اجرای اقتصاد مقاومتی -جایگزین کردن واردات با تولیدات داخلی- شد. ایرانی ها یاد گرفتند که چگونه کارها را خودشان انجام دهند. در طول سال هایی که ایران تحریم بود علاوه بر برنامه هسته ای، موشک ها و هواپیماهای بدون سرنشین را هم گسترش داده است. این امر در تضاد کامل با دیگر کشورهای خلیج فارس است که خریدار تسلیحات هستند.

ایران به عنوان خریدار تسلیحات

سومین عنصر تحریم در ژوئن ۲۰۱۰ به وقوع پیوست که صادرات اکثر تسلیحات به ایران ممنوع شد. اما این تحریم ها شامل سامانه ضد هوایی اس-۳۰۰ که روسیه قصد داشت به ایران بفروشد نمی شود.

اعضای اتحادیه اروپا از طریق لنز منافع خودشان به تحریم تسلیحاتی نگاه می کنند. از این رو، به رغم پیشرفت به سوی یک سیاست مشترک دفاعی و امنیتی در اروپا، سیاست اتحادیه اروپا در قبال ایران احتمالاً بستگی به منافع اقتصادی و رقابت های بین کشورهای عضو دارد.

اما با توجه به دلمشغولی های ایران در درگیری های عراق و داعش، این مسئله سوال برانگیز است که آیا ایران می خواهد بخش زیادی از بودجه دفاعی اش را به خرید تسلیحات معمولی اختصاص دهد. ایران در درجه اول بر تولید تسلیحات کوچک در داخل کشور و به دست آوردن هواپیماهای غیرنظامی تمرکز خواهد کرد.

منبع: لوب لاگ