زیباکلام:تندروها حق اعتراض دارند اما ...

صادق زیباکلام در آرمان نوشت؛

واقعیت این است که در بررسی کلیات برجام در مجلس حتی تصور نمی‌شد که بیش از ۵۰تن از نمایندگان با آن مخالفت کنند اما تعداد مخالفان به حدود ۱۰۰نفر رسید که عموما اعضای جبهه پایداری و اصولگرایان تندرو هستند. جلسه روز گذشته مجلس فضای ملتهبی بود و بارها و بارها علیه مذاکره‌کنندگان هسته‌ای جبهه‌گیری صورت گرفت.

همچنین شاهد بودیم دکتر صالحی وزیر خارجه دولت سابق و دکتر ظریف وزیر خارجه فعلی از طرف تندروها تهدید به مرگ شدند که باید گفت ضمن اینکه تاسف‌آور است اما واقعیت‌های جامعه ایران را هم به نوعی یادآور می‌شود. نوع رفتار دیروز مجلس را اگر بتوانیم با رفتار نمایندگان سنا و کنگره آمریکا مقایسه کنیم، باید بگوییم رفتار نمایندگان آمریکا اخلاقی‌تر از رفتار برخی نمایندگان ما بود.

اگر کسی رفتار نمایندگان ایران و آمریکا را به صورت بی‌طرف بنگرد مشخص خواهد شد که کدام رفتار مربوط به یک کشور توسعه‌یافته و کدام رفتار مربوط به یک کشور در حال توسعه است. قطعا در یک کشور توسعه‌یافته نمایندگان، وزیر یا مسئولی را هیچ‌گاه تهدید به اعدام و مرگ نمی‌کنند زیرا در تمام مدتی که مخالفان در آمریکا تلاش می‌کردند که برجام به تصویب نرسد حتی یک بارهم به جان کری و اوباما توهین نکردند اما نمایندگان مخالف در مجلس ایران خیلی راحت مسئولان ارشد اجرایی را متهم کرده و می‌کنند.

فارغ از این ملاحظات اما بخش‌هایی از نگرش‌های جامعه را نشان می‌دهد. باید به این درک برسیم که اینگونه مخالفت‌ها از دل جامعه برآمده و نباید آن را نبینیم. باید تا حدودی به نمایندگان مخالف حق داد زیرا بیش از ۱۰سال از تریبون‌های رسمی و غیررسمی پرونده هسته‌ای به عنوان سندی برای عملکرد آنها استفاده شد. بنابراین حالا که بر اساس تعهداتمان باید تغییراتی به وجود آوریم، آنها حق دارند اعتراض کنند. لذا آن روز که بر طبل هسته‌ای می‌کوبیدیم باید جامع نگرتر بودیم.

وقتی قطعنامه ۵۹۸ را پذیرفتیم بسیاری از کسانی که به ادامه جنگ اعتقاد داشتند دچار تردید شدند. شاید اگر کسی غیر ازامام قطعنامه ۵۹۸ را می‌پذیرفت درآن مقطع مورد انتقاد قرار می‌گرفت اما در آن زمان هنر آیت‌ا... هاشمی بود که در زمان زنده بودن حضرت امام(ره) مساله جنگ را خاتمه دادند. مشکل و خطا بزرگنمایی‌ای بود که از ۸۲ تا ۹۲ شد ولی آنچه درحال حاضر در این زمینه دنبال می‌شود صحیح است چرا که بر اساس این ادبیات هم عضو تاثیر‌گذاری در جامعه جهانی هستیم و هم به مواضع و منافع خود دست یافته‌ایم. لذا لازم است این مواضع را تا جایی که امکان دارد، ادامه دهیم.