کنایه جهانگیری به احمدینژاد: هنوز بسیاری از حرفها نگفتهام /به جای عذرخواهی طلبکار هم هستند
معاون اول رئیس جمهور به چالشهای پس از تحریم اشاره کرد و گفت: فساد اداری مانند موریانه به جان کشور افتاده است.
اسحاق جهانگیری ظهر امروز در چهارمین نشست هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران گفت: استنباط من از وضعیت بخش خصوصی این است که این بخش اکنون بالغ، عاقل و به حدی رسیده است که موقعیتها را خوب تشخیص دهد و اگر زمانی گروههای تحصیلکرده کشور مایل بودند تا جذب بدنه دولت شوند،اکنون به سرعت به سمت بخش خصوصی میروند.
وی با تاکید بر اینکه کشور ما در شرایط خاصی قرار دارد، خاطرنشان کرد: مقطعی که ما (بخش خصوصی و دولتی) کنار هم نشستهایم از یک بیم و هراس بزرگ عبور کردهایم و با لغو تحریمها وارد دوران جدیدی شدهایم که بخش خصوصی و دولت مسئولیت متفاوتی دارد.
اهم اظهارات معاون اول رییس جمهور را به نقل از فارس بخوانید؛
*در دوران سخت تحریم مردم ما صبوری کردند و لب به گلایه باز نکردند و از طرف دیگر رئیس جمهور کشورمان به عنوان یک مذاکره کننده قوی در شرایط سخت و پیچیده به گونهای عمل کرد که باید گفت به نتیجه رسیدن مذاکرات، پیروزی منطق و دیپلماسی و هنر مذاکره بود که توانست ایران را بر بام افکار دنیا بنشاند.
* امروز همه دنیا بجز رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای منطقه از این توافق خوشحال هستند، نباید اجازه دهیم که افراطیها، رژیم صهیونیستی و کسانی که همواره میخواستند جمهوری اسلامی ایران را در التهاب قرار دهند تا نتواند توسعه پیدا کند دوباره میداندار شوند و ما در این فرصت باید بخشی از خسارتها و آسیبهایی که به کشور وارد شده را ترمیم کنیم.
*متاسفانه تجربه تلخی که داریم گاهی اوقات فرصتهای خوب پیش آمده برای توسعه کشور را تبدیل به فرصتسوزی میکنیم، سالهای گذشته میلیاردها دلار به کشور وارد شد که میتوانست به محلی برای توسعه کشور تبدیل شود اما نه تنها توسعه ایجاد نکرد بلکه مشکل هم درست کرد.
*در دوران سخت تحریم از جمله جنگ، معمولاً دولتها تصمیماتی میگیرند که چندان مناسب اقتصاد آزاد و رشد و توسعه کشور نیست و دولت در آن دوران باید تصمیماتی را میگرفت که فشار بر زندگی مردم کمتر شود.
* اولین کاری که باید انجام دهیم این است که تمام تصمیمگیریهای دوران تحریم که برای متمرکز کردن کارها بود باید لغو شود،حتی قوانینی که در آن دوران برای دور زدن تحریمها در ستاد تدابیر ویژه تصویب شده بود باید تغییر کند و بخش خصوصی هم باید این مسائل را پیگیری و مدام آن را به دولت گوشزد کند تا کشور روی شرایط قبل بازگردد.
*{در مورد انتقاد بخش خصوصی نسبت به رقابت شرکتهای شبه دولتی}: نباید هیچ شرکتی جای بخش خصوصی را تعیین کند. نه دولت نه نهادهای عمومی و باید همه در ساز و کار مناقصه و رقابت وارد عرصه شوند.
*درباره چالشهای مهم پیش رو در دوران پس از توافق هستهای باید گفت آسیبهای مهمی در گذشته به اقتصاد کشور وارد شده که باید آن را شناسایی و ترمیم کنیم تا حدی که رشد اقتصادی کشور باید به بیش از ۸ درصد برسد، اکنون ما چند میلیون جوان تحصیلکرده بیکار و جویای کار داریم که در سال ۸۴ که دولت را تحویل دادیم تعداد شاغلین ۲۰ میلیون و اندی بود که این رقم در سال ۹۴ هم همان است و خالص شغل به نوعی ایجاد نشده است.
*شغل با کارهای ضربتی ایجاد نمیشود، یکی از دغدغه مطالبات معوق طرحهای زودبازدهی است که یک مرتبه ایجاد شد که هم فرد را بدهکار کرد و هم شغلی ایجاد نشد، بخش خصوصی واقعی برای بهبود فضای کسب و کار که دغدغه واقعی دولت است باید به میدان بیاید.
*مجوزهای دست و پاگیر از جمله دیگر چالشهاست. وزیر اقتصاد اعلام کرد که افزاد باید ۱۶۰۰ مجوز را در دستگاههای دولتی به عناوین مختلف دریافت کنند که اعلام کردیم مجوزهای دستو پاگیر لغو شود از طرفی دیگر موانع سرمایهگذاری و تولید در کشور باید برطرف گردد.
*برای اداره کشور نیاز به امید و اعتماد مردم داریم و باید سرمایه اجتماعی را افزایش دهیم که یکی از نکاتی که اعتماد ملی را بالا میبرد مبارزه با فساد اداری است. فساد اداری مانند موریانه به جان کشور افتاده که باید با آن برخورد کنیم و میدانیم راه دشواری را پیش رو داریم که با شعار حل نمیشود.
*فساد منابع کشور را به باد داد و شاید بیشترین ضربهای که خوردیم از همین محل بود، یک زمانی طرف امضایی کرد تا ۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار نفت کشور در اختیار فلان آقا قرار گیرد و اکنون به جای عذرخواهی از ملت تازه طلبکار هم هست که این مسئله در تاریخ ایران بیسابقه است. در دوران تحریم تصمیماتی گرفته شد که عدهای سودجو دست به کار شدهاند و هنوز برخی از این پولها دست این افراد است، این سینه پر درد است و هنوز بسیاری از حرفها را نگفتهام.
*ارز مملکت را گرفتهاند تا کاری برای تحریم کنند و در نهایت نه کاری کردهاند نه ارز را برگرداندهاند البته نمیخواهیم مردم را نگران کنیم و سعی میکنیم خودمان مسائل را حل کنیم به همین دلیل در این دولت سعی کردیم تا در گلوگاهها و نقاط حساس از جمله گمرک و سیستم بانکی، سامانههای الکترونیکی ایجاد شود و در همین سیستم بود که متوجه شدیم که در یک سیستم بانکی ۹۰۰ حساب بانکی داشته که با آن هرکاری میتواند بکند.
*بزرگ شدن دولت یکی دیگر از چالشهای پیش روست. در سال ۸۴ یک شرکت بزرگ دولتی ۲.۷ میلیون تن تولید داشت و نیروی شاغل آن ۶ تا ۷ هزار نفر بود اما اکنون براساس مدیر همین شرکت تولید تغییری نکرده و بلکه کاهش داشته اما ۲۲ هزار نفر در آن شاغل هستند.
*در دوران تحریم در میادین مشترک ضرر کردیم و یک کشور کوچک توانست با برداشت بیشتر دهها میلیارد دلار پول این ملت را برداشت کند. اکنون نیز در بخش پتروشیمی ۷۰ میلیارد دلار طرح آماده شده و نیمه آماده داریم که اگر راه بیوفتد ۵۰ میلیارد دلار ارزش محصولاتش است.
*صنایع ما نیاز به زیرسازی دارند و در بسیاری از رشتههای صنعتی میتوانیم با شرکای معتبر خارجی مذاکره کنیم تا آنها پول و دانش بیاورند و ما بازار ایران را در اختیارشان قرار دهیم.
*{در پاسخ به درخواست بخش خصوصی در مورد ضرورت یکسانسازی نرخ ارز}: در صورتی که فرصت مناسب فراهم شود بنا داریم تا برخی موانع را هموار کرده و یکسان سازی نرخ ارز نیز از سیاستهای ماست همچنین به دنبال تورم تک رقمی هستیم اما نباید فراموش کرد که مدیریت دوران پس از تحریم بسیار دشوار است و اگر درست مدریت نشود با مشکلات زیادی همراه خواهد بود.
*{در پاسخ به برخی منتقدان در مورد عدد و رقمهای متفاوت ارزهای بلوکه شده خارج از کشور}: دولت هیچ چشمداشتی روی منابع بانک مرکزی ندارد و ما به عنوان دولت نباید به دنبال آن باشیم که منابع را دوباره به ریال تبدیل کنیم کما اینکه قبلاً ریال آن را از بانک مرکزی گرفتهایم.
*با سهلترین شرایط به دنبال واگذاری این طرحها به بخش خصوصی هستیم و دولت قطعاً باید در برخی رشتهها خرید خدمت کند.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.