۵+۱ تبدیل به ۳+۴ می‌شود؟
یک کارشناس روابط بین الملل گفت: ایران در منطقه دارای قدرت بزرگ منطقه ای است که از منظر کد ژئوپلتیک همسان با تحرک ایالات متحده آمریکا قرار می گیرد. آمریکا بر آن است که شرکای استراتژیک خود را بر مبنای نیازهای قرن ۲۱ خود، باز تعریف کند.
مهدی مطهرنیا در گفت و گو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران درباره چگونگی تغییر معادلات منطقه ای و جهانی بعد از توافق هسته ای ایران با کشورهای ۵+۱ اظهار کرد : من به همگرایی ژنوم ژئوپلوتیک ایران و آمریکا در نظام بین الملل تاکید دارم. ایالات متحده آمریکا ابرقدرت نظام بین الملل و بازمانده از متن قبلی نظم بین المللی بر مبنای نظام دو قطبی است و ایران در گستره فلات ایران و خلیج فارس مهمترین جغرافیای هدف در قرن ۲۱ میلادی برای شکل دهی در نظم در هارتلند بزرگ است.
وی با بیان اینکه در کمربند هارتلند بزرگ، نوهارتلند یعنی ایران قرار دارد، افزود: ایران مرکز محتوا بخشی به حرکت کنش گران بین المللی برای نظم دهی به نظام آینده بین المللی خواهد بود. از این جهت ژنوم ژئوپلتیک ایران و آمریکا باهم تلاقی خواهند کرد. ابرقدرت دنیای امروز بعد از فروپاشی نظام دوقطبی به سمت و سوی هارتلند علیا که تبت است می آید تا رقیب استراتژیک خود در قرن ۲۱ چین را کنترل کند. از سوی دیگر ایران در منطقه دارای قدرت بزرگ منطقه ای است که از منظر کد ژئوپلتیک همسان با تحرک ایالات متحده آمریکا قرار می گیرد. آمریکا بر آن است که شرکای استراتژیک خود را بر مبنای نیازهای قرن ۲۱ خود ، باز تعریف کند.
این استاد علوم سیاسی دانشگاه با اشاره به اینکه شرکای استراتژیک آمریکا، کانادا، ژاپن، کره جنوبی، ایران و استرالیا خواهند بود، تصریح کرد: آمریکا نیازمند نزدیکی به ایران ، فلات ایران و خلیج فارس یعنی نوهارتلند است. از این جهت در آینده این توافق در آینده موجب افزایش سطح هماهنگی ایران و آمریکا در قالب ۵+۱ خواهد بود. ۵+۱ درآینده نزدیک به ۵+۲ یا ۴+۳ تبدیل خواهد شد. از این منظر در آینده نظام بین الملل شاهد شکل گیری یک نظام تک - چند قطبی خواهیم بود نظامی که درآن می توانیم ۶+۱ را مد نظر قرار دهیم. ۶ قدرت بزرگ به علاوه ایالات متحده آمریکا نظم دهنده های نظام بین الملل خواهند بود.
وی با بیان اینکه اگر چه ایران یک قدرت بزرگ بین الملل نیست، ولی یک قدرت بزرگ منطقه ای با ژنوم ژئوپلتیک بالاست، ادامه داد: ایران می تواند تاثیرگذاری به سزایی در نظام بین الملل آینده داشته باشد.
مطهرنیا در پاسخ سوالی دیگری در مورد نقش کشورهای چین و روسیه در روند مذاکرات هسته ای ایران با قدرت های جهانی، عنوان کرد: مذاکرات دو کنش گر مرکزی و ۵ کنشگر پیرامونی داشت. کنشگران مرکزی ایران و ایالات متحده آمریکا بود و ۵ کنش گر پیرامونی عبارت از آلمان، فرانسه، انگلیس و روسیه بودند.
وی اضافه کرد: کنشگران فراپیرامونی این مذاکرات هم عبارت بودند از گروه "نم" که تا دو سال پیش حداقل از لحاظ شکلی و آرایشی سعی داشتند، خود را هم راستا با ایران نشان دهند. ولی در دور اخیر مذاکرات در دولت یازدهم ما شاهد فعال شدن کشورهای فراپیرامونی مثل عربستان و رژیم صهبونیستی بودیم. اینها نهایت سعی خود را کردند تا تاثیر خود را بر مرکزیت مذاکرات یعنی ایران و آمریکا بگذارند. تحرکات نتانیاهو از دالان آنها عبور می کرد.
این کارشناس روابط بین الملل با ارائه تحلیلی در رابطه با نقش کشورهای مذاکره کننده در توافق هسته ای، یادآور شد: بر اساس تجارب موجود سیاسی در این مسیر، انگلیس برنامه ریز، آلمان حالت برزخ گونه حمایتی و فرانسه سخنگوی کشورهای فراپیرامونی در تاثیرگذاری بر ایالات متحده آمریکا و ایران در مذاکرات بودند. اما ظرافتی که ظریف آن را به خرج داد و کری از آن حمایت کرد این بود که زمینه های ارتباط مستقیم ایران و آمریکا در جهت حل مساله هسته ای و خنثی شدن تحرکات کشورهای پیرامونی و فراپیرامونی ایجاد شد.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
