امسال هم در آستانه رقابت‌های دور برگشت والیبال لیگ‌جهانی که در خانه (ایران) برگزار می شود و ادامه هم دارد، صحبت‌ها، حرف و حدیث‌ها و نقل‌قول‌ها و اخبار ضدونقیض بسیاری در رد یا قبول حضور زنان در ورزشگاه و قانونی‌شدن و مشروعیت و مقبولیت آن گفته و شنیده شد؛ قول‌هایی که گاه کارشناسانه و گاه از سر احساس زده شد؛ گاه ملایم و دلسوزانه و گاه با تندی و از سرلجاجت مطرح شد. در این میان آنچه خلأ آن به شدت حس می‌شد و جای خالی‌اش در فضای رسانه و اجتماع بسیار به چشم می‌خورد، عدم مدیریت اجتماعی و سیاسی این موضوع بود. به گزارش مهرخانه، مروری بر اتفاقاتی که افتاد، بحث‌هایی که انجام شد و نتیجه‌ای که به دست آمد، ما را در قضاوت بهتر نسبت به این موضوع کمک خواهدکرد. آغاز مطالبه سال گذشته در زمان بازی والیبال ایران و برزیل، از حضور زنان در ورزشگاه ممانعت به‌عمل آمد. این ممانعت، و البته خط و نشان‌های فدراسیون جهانی والیبال، آغازگر جریانی از مطالبات بود؛ مطالباتی که نقش معاونت زنان نیز در آن دیده می‌شد؛ به‌طوری‌که در اولین بازی سال گذشته سارا قاسمپور؛ دبیر وقت کارگروه دختران معاونت زنان به همراه تعدادی از فعالان حقوق زنان جلوی ورزشگاه حاضر شدند و در ایجاد مطالبه نقش‌آفرینی کردند. روند مطالبه - ۱۵فروردین ماه امسال بود که رسانه‌های مکتوب و حتی بخش خبری صدا و سیما، صحبت معاون فرهنگی، آموزشی و پژوهش وزیر ورزش و جوانان را در مورد تأیید طرح پیشنهادی این وزاتخانه برای حضور زنان و خانواده‌ها در سالن‌های ورزشی از سوی شورای امنیت کشور پوشش دادند: «این طرح امسال اجرایی می‌شود. عبدالحمید احمدی در این‌باره گفته بود: سال گذشته وزارت ورزش و جوانان آیین‌نامه جامع خود را برای حضور خانواده‌ها و زنان در سالن‌های ورزشی به شورای امنیت کشور ارایه کرد که خوشبختانه اواخر سال ۹۳ مورد تأیید این شورا قرار گرفت.» (۱) - فردای همان روز این خبر از سوی وزرات کشور تکذیب شد و دین‌پرست؛ رییس مرکز اطلاع‌رسانی و امور بین‌الملل این وزارتخانه اعلام کرد: «شورای امنیت کشور در خصوص حضور بانوان در سالن‌های ورزشی مصوبه‌ای نداشته است.» (۲) - روز بعد، مولاوردی با بیان این نکته که «فعلاً قرار است سازوکارهای لازم برای حضور زنان در استادیوم‌های والیبال فراهم شود البته این سازوکارها برای اجرا هنوز ابلاغ نشده و مقدمات اجرایی‌شدن آن در حال فراهم‌شدن است، افزود: کمیته مشترکی بین معاونت امور زنان و خانواده و وزارت ورزش و جوانان تشکیل شده است و آیین‌نامه جامعی را برای حضور خانواده‌ها و زنان در ورزشگاه‌ها به «شورای عالی امنیت ملی» فرستاده‌ایم، اما این آیین‌نامه هنوز در دستور بررسی این شورا قرار نگرفته است.» (۳) - در این میان روزنامه شرق در گفتگویی با معاون رییس‌جمهور در امور زنان و خانواده، در مورد حضور زنان در ورزشگاه از قول مولاوردی نوشت: «فعلاً قدم‌به‌قدم باید جلو برویم.» (۴) - ۱۸فروردین ماه، مولاوردی در نشست خبری خود با اصحاب رسانه در آستانه فرارسیدن هفته بزرگداشت مقام زن در خصوص حضور زنان در استادیوم‌های ورزشی و تکذیب‌های صورت‌گرفته، اظهار داشت: «خبر جدیدی در این زمینه ندارم. خبری منتشر شد مبنی بر این‌که شورای امنیت کشور مصوب کرده است که زنان می‌توانند در ورزشگاه‌ها حضور داشته باشند که این خبر تکذیب شد. برای ورزش والیبال سازوکاری در حال تعبیه است و در وزارت کشور جلساتی برگزار شده و مصوباتی هم بوده، اما هنوز ابلاغ نشده است.» او در این نشست در پاسخ به سؤالی مبنی بر این‌که چند درصد از زنان و دختران ایرانی چنین مطالبه‌ای دارند، گفت: «این مسئله با نظرسنجی قابل دسترسی است، اما مطالبه‌ای در سطح جامعه است که باید مدیریت شود و سازوکارهای لازم را برای آن فراهم کنیم. این سازوکار باید طوری تعبیه شود که سبب نگرانی جامعه متدین ما نگردد و ملاحظات عرفی و شرعی نیز لحاظ شود. از سوی دیگر، ما نباید این مسئله را تبدیل به دغدغه نظام کنیم.» (۵) - در پایان فروردین ماه، فاطمه رهبر؛ رییس فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی با تأکید بر این‌که «حضور در ورزشگاه‌ها دغدغه اصلی زنان نیست، افزود: به هر حال تعدادی از دختران جوان ما علاقه دارند در تماشای بعضی از رشته‌های ورزشی حضور داشته باشند که این موضوع باید هدایت و مدیریت شود. ما مخالف این موضوع در صورت رعایت مسایل شرعی، عرفی و اخلاقی نیستیم، اما باید با مدیریت درست، برای آن تصمیم‌گیری شود.» (۶) - وزیر کشور نیز در نشستی که در پایان ۶۰۰ روز تصدی مسئولیت در وزارت‌خانه برگزار شده ‌بود، در رابطه با حضور زنان و خانواده‌ها در ورزشگاه‌ها عنوان داشت: «به دلایل اخلاقی و اجتماعی تا به حال فرصت حضور بانوان به‌خصوص در ورزش‌های پرتماشاگر را نداشتیم. سال قبل به دلیل برگزاری مسابقات والیبال، این مسئله تبدیل به یک مسئله حقوقی بین وزارت ورزش و فدراسیون‌های بین‌المللی شد و ممکن بود مشکلاتی برای ورزش کشور ایجاد کند. ما در حد محدود این موضوع را حل کردیم، اما برای اطمینان بیشتر از رعایت جنبه‌های اخلاقی و اجتماعی، به بررسی مسئله می‌پردازیم. در این رابطه کارشناسان وزارت کشور و وزارت ورزش و جوانان آیین‌نامه‌ای را در دست تدوین دارند که نحوه حضور زنان در صحنه‌های ورزشی را مشخص می‌کند. این آیین‌نامه در مرحله اتمام است و آن را در مراکزی که باید در این خصوص تصمیم‌گیری کنند، ارایه خواهیم کرد.» (۷) نگاهی دوباره به اتفاقات رخ‌داده در این یک ماه، گزارش‌ها و مصاحبه‌های منتشره، همه و همه بیان‌گر نوعی سردرگمی و نابسامانی است. مطالبه‌ای که به تیتر یک نشریات و سایت‌های خبری تبدیل شده و به عنوان یکی از پرسش‌های ثابت تمامی نشست‌ها و مصاحبه‌ها، به‌خصوص از مولاوردی و سایر عوامل درگیر و حتی بی ارتباط با این قضیه، تبدیل شده است. فضایی که به نظر می‌رسد بیش از جامعه زنان کشور، معاونت زنان ریاست جمهوری پیگیر عملی و اجرایی‌شدن آن است و در تمام صحبت‌های خود بر آن تأکید دارد و با رسانه‌ای‌شدن و پررنگ‌ترشدن آن نه تنها مشکلی ندارد، که راضی هم به نظرمی‌رسد.

بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.