اعتراض آیتالله مهدوی کنی به احمدینژاد بعد از مناظره با موسوی
سخنگوی جامعه روحانیت مبارز معتقد است که احمدینژاد از دوره اول ریاستجمهوریاش که روی کار آمد، حرکاتش تبلیغاتی برای دور دوم انتخابات بود و دور دوم که روی کار آمد رفتارش انتخاباتی بود، برای یک یار از یاران خودش که بعدها معلوم شد این یار احمدینژاد، مشایی بود.
چکیده اظهارات غلامرضا مصباحیمقدم که با خبرگزاری آنا گفتوگو کرده به شرح زیر است: *در دور دوم ریاستجمهوری احمدینژاد مسائلی کلید خورد که فاصلهای بین هواداران احمدینژاد به حساب اینکه ارزشهای اصولگرایانه را نمایندگی میکند، شروع شد. * نخستین دلیل این فاصله میان اصولگرایان و احمدینژاد نسبت به انتخاب آقای مشایی برای معاون اولی بود که با تذکر مقام معظم رهبری مواجه شد و متاسفانه واکنش رییسجمهوری در مقابل تذکر مقام معظم رهبری ابتدا بیاعتنایی بود، شش روز از این ماجرا گذشت تا فشارهایی به احمدینژاد وارد شد و بر اساس گزارش آقای ابوترابیفرد، نایبرییس مجلس شورای اسلامی، که نظر مقام معظم رهبری را بازتاب داد و علنی کرد، واکنش احمدینژاد این بود که اعلام کرد استعفای آقای مشایی از معاون اولی را پذیرفت. * علاوه بر این، مسائل جدیدی را آقای مشایی مطرح کرد که احمدینژاد پاسخش این بود که افکار بنده با مشایی یکی است و بعد از آن گروهی موسوم به جریان انحرافی کنار رییسجمهور شکل گرفت. به این ترتیب فاصلهها بین احمدینژاد و حامیانش بیشتر شد. * مرحوم آیتالله مهدویکنی، در انتخابات سال ٨٨ نسبت به مناظرهای که آقای احمدینژاد با آقای موسوی انجام داد، اعتراض داشت و این اعتراض را مستقیم به آقای احمدینژاد گفتند و گلایه کردند، چون در آن مناظره هم به آقای هاشمی و هم به آقای ناطق تعرض شده بود آن هم بدون آنکه آنها حضور داشته باشند و بتوانند از خودشان دفاع کنند. * نوع رفتار احمدینژاد همراه با نوعی غرور بود و از این جهت مورد اعتراض آیتالله مهدویکنی قرار گرفت و بعد از سال ٨٨ ایشان ارتباط نزدیکی هم با احمدینژاد برقرار نکردند و نه دعوتی از رییسجمهوری به عمل آمد که به دفتر آیتالله مهدویکنی برود و نه گفتوگوی تلفنی بین آنها برقرار شد. * اعلام اینکه چنین لیستی دارم و در جیبم است و ندادن آن به قوه قضاییه و افشانکردن آن، حکایت از جدی نبودن آن داشت و معلوم بود این آدم جدی نیست؛ چراکه اگر جدی بود سازوکارهای لازم برای برخورد با مفسدین و مطرح کردن موضوع وجود دارد. اگر هم این لیست وجود داشت، احمدینژاد میخواست از آن استفاده افشاگرانه و تبلیغاتی کند. * در همه موارد تخلفات معاونان احمدینژاد به ایشان تذکر داده شد؛ ولی بنای ایشان بیاعتنایی به این تذکرات بود و اکنون نمیتواند شانه از زیر بار مسوولیت تخلفات معاونینش خالی کند. اگر ایشان میگوید که اتهامات رحیمی مربوط به دولت من نبوده است، معنایش این نیست که پس شما در انتصاب این افراد تقصیری ندارید، چراکه اگر در دولت قبل معلوم شد که ایشان تخلفاتی داشته است ولو اینکه محاکمه نشده و محکومیت ندارد، کفایت میکرد که شما بدانید دست روی کسی گذاشتهاید که متهم است و نباید متهمی را در هیات دولت میآوردید و جایگاه این فرد را معاون اولی در نظر میگرفتید که جایگاه مهمی است. * مگر میشود آقای احمدینژاد مسوولیت اقداماتی که آقای مرتضوی انجام داده است را به عهده نگیرد یا در مورد آقای بقایی هم همین مساله بود ولی احمدینژاد روحیه خاص خودش را داشت و آن روحیه اصرار بر حرف خود و گوش نکردن به حرف ناصحان بود.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.