نیویورک‌تایمز:مذاکرات باید با فشارهای کنگره همراه باشد

دو نفر از رؤسای لابی صهیونیستی «آیپک» در مقاله‌ای در روزنامه آمریکایی «نیویورک‌تایمز» عنوان کردند نباید در مذاکرات هسته‌ای بر ایران آسان گرفت و تأکید کردند از سیاستی حمایت می‌کنند که مذاکرات کنونی را با اقدامات ضدایرانی کنگره تکمیل کند.

به گزارش فارس ،« مایکل کاسن» و «لی روزنبرگ» از روسای لابی صهیونیستی «آیپک» در آمریکا،در روزنامه نیویورک تایمز نوشتند: همچون تمام آمریکایی‌ها، ما به شدت امیدواریم که تلاش‌های دیپلماتیک دولت «باراک اوباما» رئیس‌جمهور آمریکا به برچیده شدن صلح‌آمیز برنامه تسلیحات هسته‌ای ایران منتهی شود.

به منظور دستیابی به این هدف امنیت ملی کلیدی، ما از سیاستی حمایت می‌کنیم که مذاکرات کنونی با ایران را با طیفی از اقدامات کنگره تکمیل کند که این اقدامات کنگره تهدید ایران با فشارهای اقتصادی و دیپلماتیکی بیشتر است.

برخی از مخالفان چنین سیاستی با وقاحت، حامیان این سیاست را جنگ‌طلب می‌خوانند و با اخم و بدخلقی می‌گویند که تهران از میز مذاکرات عقب می‌نشیند اما منتقدان برعکس فکر می‌کنند.

رویکردی که ما مطرح می‌کنیم بهترین فرصت جلوگیری از درگیری نظامی با ایران را فراهم می‌کند، در واقع دیپلماسی که به پشتوانه تهدید به پیامدهای صریح و روشن نباشد، بزرگترین تهدید برای مذاکرات را به همراه دارد و چشم‌انداز جنگ را افزایش می‌دهد زیرا به ایران می‌گوید که با استقبال از موضع غیرقابل انعطاف، چیزی برای از دست دادن ندارند.

مذاکرات موفقیت‌آمیز بین رقبا به تلاقی منافع و اهداف بستگی دارد. ایران به میز مذاکره آمد زیرا به دنبال لغو تحریم‌ها بود، ما به میز مذاکره آمدیم تا به توافقی دست پیدا کنیم که برای ایران گسترش سلاح هسته‌ای را غیرممکن کند.

پیام ما به تهران باید واضح باشد و این باشد که ایران تا زمانیکه ما را راضی نکند به اهداف خود دست پیدا نمی‌کند. متأسفانه رهبران ایران به گونه‌ای عمل می‌کنند که گویی این پیام را دریافت نکردند. در هفته‌های اخیر، «حسن روحانی» رئیس‌جمهور ایران اعلام کرد که دولت وی یک سانتریفیوژ را نیز برنمی‌چیند.

ایران همچنین با آزمایش موشک‌های بالستیکی دوربرد که قابلیت رسیدن به پایگاههای نظامی آمریکا در خاورمیانه و همچنین همپیمان ما اسرائیل را دارد، یک گام از لفاظی‌ هم فراتر گذاشته است. ایران حتی کشتی‌های جنگی به نزدیکی مرزهای دریایی آمریکا در اقیانوس اطلس هم فرستاده است.

ما همچنین می‌دانیم که ایران در دورهای گذشته مذاکرات تلاش کرده تا ما را فریب دهد. در سال ۲۰۰۳، وقتی روحانی مذاکره کننده ارشد ایران در مذاکرات بود، تهران بیانیه‌ای صادر کرد مبنی بر آنکه غنی‌سازی اورانیوم و فعالیت‌های دیگر هسته‌ای خود را به تعلیق درآورده است. سال گذشته، او برای انتخابات ریاست‌جمهوری ایران کاندید شد و حتی افتخار می‌کرد که ایران این توافقنامه را به استهزاء گرفته است.

ابراز تمایل کردن به تنهایی کافی نیست. دیپلماسی باید به پشتوانه یک گزینه روشن و واضح برای دولت ایران باشد و این پشتوانه باید این باشد: ایران یا برنامه هسته‌ای خود را برمی‌چیند و دیگر مسیر قابلیت تسلیحات هسته‌ای ندارد یا با تحریم‌های اقتصادی بیشتر و انزوای بین‌المللی روبرو می‌شود. بدون این شفافیت، هیچ کس نباید در صورتیکه ایران پیشنهاد دیپلماتیک را رد کند، شگفت‌زده شود.

احیای نسبی اقتصاد ایران در هفته‌های اخیر، به واسطه کاهش تحریم‌ها، همزمان با ادامه تحقیقات پیشرفته و توسعه سانتریفیوژها بر نگرانی‌ها ما تأکید دارد. اگر ایران بتواند بدون برچیدن هر بخشی از برنامه هسته‌ای خود، به چنین پیشرفتی برسد، پس به چه دلیل باید امتیازاتی را واگذار کند؟

ما به شدت معتقدیم که تأکید کنگره از نقش تاریخی ‌اش در سیاست خارجی می‌تواند به طور قطع، تلاش‌های دولت آمریکا در قبال ایران را تکمیل و تقویت کند، در واقع ایران را وادار کند که این مسئله را به رسمیت بشناسد که مفهوم کامل هرگونه ناسازگاری را درک کند. رئیس‌جمهور باید از ابتکار عمل کنگره حمایت کند که در واقع دست دولت در مذاکرات آتی با ایران را تقویت می‌کند و آنرا ضعیف نمی‌کند.

ما به شدت امیدواریم که تلاش‌های دیپلماتیک اوباما به برچیده‌شدن صلح‌آمیز برنامه تسلیحات هسته‌ای ایران منجر شود. بنابراین ما از کنگره می‌خواهیم برای ایران شرایط قابل قبول از یک توافق نهایی را مطرح کند. این طرح باید دستکم شامل برچیدن برنامه هسته‌ای ایران باشد به طوریکه ایران نه اورانیوم داشته باشد نه یک مسیر پلوتونیوم به سوی تسلیحات هسته‌ای داشته باشد.

دوم آنکه، کنگره می‌بایست نظارت بر این داشته باشد که تهران به این مسئله واقف باشد که معماری تحریم‌های کلیدی کنونی در تمامی دوران مذاکرات بر جای خود باقی می‌ماند.

سوم آنکه کنگره باید بر تداوم اجرای توافق موقت با ایران نظارت داشته باشد: ما نمی‌توانیم به ایران اجازه دهیم یکبار دیگر با تقویت برنامه هسته‌ای خود، حتی حال که به مذاکرات پیوسته است، اعتماد ما را نقض کند.

در نهایت، ما از قانون ایران عاری از سلاح‌های هسته‌ای به حمایت «رابرت منندز» رئیس کمیته روابط خارجی سنا، دموکرات نیوجرسی و سناتور «مارک کرک» جمهوری‌خواه ایالت ایلینوی حمایت می‌کنیم. این لایحه منویی از پیامدها از جمله تحریم‌های جدید را در صورتیکه و فقط در صورتیکه مذاکرات شکست بخورد، در اختیار ایران قرار می‌دهد. اوایل ماه جاری میلادی، ما با به تعویق افتادن رأی‌گیری درباره این لایحه در سنا، موافقت کردیم اما همچنان به تصویب این لایحه متعهد هستیم.