چرا اقبال عمومی به حدادعادل کم بود؟

محمد سرشار، فرزند رضا سرشار (رهگذر) که اینک ریاست حوزه هنری استان تهران را بر عهده دارد در یادداشتی به تشریح دلایل آنچه که آن را "کم‌اقبالی مردم به غلامعلی حداد عادل" دانسته، پرداخته است.

به گزارش ایسنا، متن این یادداشت به نقل از پارسینه به شرح زیر است:

«ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ١٣٨٨، ﺁﻗﺎﻱ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﺟﻠﻮﻩ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻭ ﺷﺒ ﻬﺎﻱ ﭘﺮ ﺗﺐ ﻭ ﺗﺎﺏ ﻓﺘﻨﻪ، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻣﺮﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻬﻮﺭﻳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﻱ ﺍﺳﻼﻣﻲ ﺩﻓﺎﻉ ﻛﺮﺩ، ﺩﻛﺘﺮ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﺎﻝ، ﻣﻦ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻏﻴﺮﺕ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﺩ ﭼﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﺩﻛﺘﺮ ﺭﺍ ﻣﺜﺎﻝ ﻣﻲ ﺯﻧﻢ: ﻏﻴﺮﺕ ﺍﻧﻘﻼﺑﻲ.

ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺳﺎﻝ ١٣٩٢ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺫﻫﻨﻲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻛﺘﺮ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮﺩ: ﻣﺮﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺟﻤﻬﻮﺭﻱ ﺍﺳﻼﻣﻲ ﻣﻬﻤ ﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ، ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺩﻟﻴﻞ، ﺍﻗﺒﺎﻝ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻛﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ:

١- ﻭﺭﻭﺩ ﺩﻛﺘﺮ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﺑﻪ ﺍﺧﺘﻼﻑ (ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﺋﺘﻼﻑ ۱+۲) ﺧﻄﺎﻳﻲ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻱ ﺑﻮﺩ. ﺑﺪﺍﺧﻼﻗﻴﻬﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻋﻠﻴﻪ ﺟﺒﻬﻪ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻱ، ﺁﻗﺎﻱ ﺑﺎﻗﺮﻱ ﻟﻨﻜﺮﺍﻧﻲ ﻭ ﺁﻗﺎﻱ ﺳﻌﻴﺪ ﺟﻠﻴﻠﻲ، ﺑﺎ ﻣﺮﺍﻡ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺩﻛﺘﺮ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﺗﻌﻬﺪﺵ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﺪ.

٢- ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﺧﺘﻼﻑ ۱+۲، ﭘﻴﻤﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﻱ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ‌ﺍﺵ ﺍﻳﻦ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ: ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺩﺭ ﺍﺗﻔﺎﻗﻲ ﻋﺒﺮﺕ‌ﺍﻧﮕﻴﺰ، ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻗﺎﻳﺎﻥ ﻗﺎﻟﻴﺒﺎﻑ ﻭ ﻭﻻﻳﺘﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺁﻳﺖ‌ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻬﺪﻭﻱ ﻛﻨﻲ ﻋﻤﻞ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺘﺎ ﺣﻜﻤﻴﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺻﻨﺪﻭق‌های ﺭاﻱ ﺳﭙﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﺴﺖ‌ﺑﻨﻴﺎﺩ، ﺩﻛﺘﺮ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﺮﺻﻪ‌ﺍﻱ ﻛﺸﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻣﻬﻴﺎﻱ ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩ.

٣- ﻋﺪﻡ ﻭﺭﻭﺩ ﺟﺪﻱ ﺳﺘﺎﺩ ﺩﻛﺘﺮ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ، ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻴﺰ ﺳﺮﺍﻳﺖ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺩﻛﺘﺮ، ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻳﻚ ﺗﺮﻣﺰ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻨﺪﺭﻭﻳ‌ﻬﺎﻱ ﺗﺨﺮﻳﺒﻲ ﺍﺧﺘﻼﻑ ٢ +١ ﻭ ﻳﻚ ﺧﻴﺮﺧﻮﺍﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻔﺖ ﻧﺎﻣﺰﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻳﺪﻧﺪ. ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﺰﺩﻳﻜﺎﻥ ﺩﻛﺘﺮ ﻭﻗﺘﻲ ﻋﺰﻡ ﻭﺭﻭﺩ ﺟﺪﻱ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﻳﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.

٤- ﻛﻢ‌ﺗﺠﺮﺑﮕﻲ ﮔﺮﻭﻩ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻲ ﺩﻛﺘﺮ ﺣﺪﺍﺩﻋﺎﺩﻝ ﻭ ﺿﻌﻒ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﻭ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ‌ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﺗﻴﻢ، ﮔﻤﺎﻥ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﻪ ﺟﺪﻱ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻛﺘﺮ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻛﺮﺩ.»