تحلیل دویچه وله از کوبا پس از کاسترو

رائول کاسترو

براساس تحلیلی که در پایگاه اینترنتی دویچه وله آمده، «تغییرات» واژه‌ای است که در حال حاضر اغلب از سوی کوبایی‌ها اظهار می‌شود. البته این واژه بیشتر از سوی نسل جوان کوبا به گوش می‌رسد، نسل جوانی که تاکنون رییس‌جمهوری غیر از فیدل کاسترو و برادرش رائول را نمی‌شناخته است.

بنابر این تحلیل، سه چهارم کوبایی‌ها بعد از انقلاب سال ۱۹۵۹ و با شعار «یا سرزمین پدری یا مرگ» به دنیا آ‌مده‌اند. با عقب‌نشینی فیدل کاسترو بار دیگر کارمندان و نهادهای دولتی امیدی دوباره برای تغییرات کسب کرده‌اند. البته با تعمق در این مساله به نظر می‌رسد که در کشوری که دشمن سرسخت آمریکا است، مردم نمی‌توانند امیدی به تغییر سیاست یا ایجاد سیاست جدید در کشور داشته باشند.

«تغییرات» کلمه‌ای است که در آمریکا نیز کاندیدای دموکرات‌ها توانسته با کمک آن طرفداران بسیاری را به سوی خود جلب کند. البته برای ساختن سیاستی جدید بین کوبا و آمریکا راهی طولانی وجود دارد. این را می‌توان به راحتی از واکنش‌ها نسبت به اظهارات اوباما که گفته بود بعد از احراز پست ریاست جمهوری برای گفت‌وگو و ملاقات با رهبر کوبا آمادگی دارد، فهمید.

بعد از آن بود که موجی از اختلافات از جمله اعتراضات هیلاری کلینتون نسبت به گفته‌های اوباما آشکار شد. البته رائول کاسترو که او را می‌توان با ۷۶ سال سن به عنوان رییس‌جمهوری دولت انتقالی نامید نیز اگرچه راهش را برای گشایش در مشکلات کوبا ادامه خواهد داد، اما تلاش‌های سیاسی اقتصادی وی به کمک‌های اتحادیه اروپا متکی شده است.

البته بهبود روابط با آمریکا نیز جزو رئوس سیاست خارجی کوبا قرار ندارد؛ چرا که با وجود عقب‌نشینی فیدل کاسترو وی همچنان به عنوان سیاستمدار بزرگتر و ارشد در صفحه‌ سیاسی این کشور حضور دارد و پیشنهادهای سیاسی‌اش را در روزنامه‌ «گرانما» که متعلق به حزبش است، منتشر خواهد کرد.

البته در کوبا مشکلات دیگری هم وجود دارد که باید برای حل آنها راه حلی اندیشه شود: کمبود تامین مایحتاج زندگی یا وضعیتی که در آن کوبایی‌ها به طور متوسط با ۳۰ یورو در ماه زندگی می‌کنند، اگرچه حداقل به ۸۰ یورو در ماه برای زندگی احتیاج دارند. مشکل دیگری نیز که گریبانگیر کوبایی‌ها است، مشکل جوانان تحصیل کرده در این کشور است که شانس و بخت خود را در مکزیک، آمریکا یا اروپا جست‌وجو می‌کنند.