باورکنید که می توانیم

بازسازی کشور پس از جنگ نیز بر دوش زحمتکشان ایرانی بوده و هست و پیشرفت‌های علمی سطح بالا نظیر استفاده از سلول‌های بنیادی در شبیه‌سازی و پزشکی و فن‌آوری نانو نیز توسط دانشمندان ایرانی و بدون کمک خارجی‌ها حاصل شده تا مفهوم توصیه حضرت امام (ره) که فرموده‌اند: «اگر باور داشته باشید که می‌توانید صنعتی مستقل داشته باشید، این باور توانایی شما را توانا می‌کند» بیشتر آشکار شود. استفاده از فن‌آوری‌ها و استعدادهای خارجی با حفظ مدیریت و تسلط بر امور که امر صحیحی است، عاقلانه است؛ لیکن بی‌محتوا شدن و از دست دادن اعتماد به نفس و عدم حفظ عزت کشور و کرامت مردم همان‌گونه که قبل از انقلاب شایع شده بود گناهی نابخشنودنی است. نمونه بارز این رویه انتخاب سرمربی تیم ملی است که هر بار با شروع دوره‌ای از مسابقات آسیایی یا جهانی آغاز می‌شود و برخوردهای ضعیف نمایندگان فوتبال و نیز درخواست‌های طرف مذاکره چنان ذلت‌آور است که دل انسان‌های آگاه را می‌سوزاند.

سوال این است که چرا در مقابل یک کارشناس فوتبال هر چند سطح بالا این‌گونه احساسات مردم به بازی گرفته می‌شود و ناز و کرشمه‌های وی با تیتر درشت در روزنامه‌ها درج می‌شود و مسوولان مربوطه بر سر آن به بحث و جدل علنی می‌پردازند؟ آیا فوتبال از فن‌آوری‌های اتمی، نانو، سلول‌های بنیادی، نفت، معادن و پزشکی بالاتر است که ایرانی‌ها قابل به فهم آن نیستند؟ اگر به دقت بنگریم، یک موضع بسیار مهم خودنمایی می‌کند و آن اینکه در هر جا که افراد دست‌اندرکاران یکدل و همراه بوده‌اند، پیشرفت عظیمی حاصل شده است؛ اما در بخش‌هایی که آشکار و پنهان با یکدیگر جدل می‌کنند، عقب‌ماندگی نصیب می‌شود که ذهن مسوولان را به طرف کمک خارجی سوق می‌دهد. اگر مربی ایرانی کارآیی ندارد (که البته کارنامه خارجی‌ها هم قابل قبول‌تر هم نیست) عدم آگاهی و فهم کارشناسی آنها نیست، بلکه نبود یکدلی و یکرنگی دست‌اندرکارانی است که مربی را به سمت بی‌اعتمادی به خویش و بازیکنان پیش می‌برد و حتی در مسابقات باشگاهی تلاش همه‌جانبه، صفا و صمیمیت در کادر مدیریت باعث پیشرفت در انجام بازی زیبای تیمی و کسب نتیجه می‌شود.در حال حاضر گروه مربیان تیم ملی به‌رغم اینکه شاید جزو بهترین‌ها نباشند به‌نظر یکدست می‌رسند و تشویق ایشان از طرف کلیه مسوولان فوتبال و کشور و احتمالا گرفتن کمک از مربیان دیگر مطمئنا بهترین نتیجه را برای تیم ملی رقم خواهد زد که ارزش کسب مقام کمتر آن پیش از هدر دادن عزت و پول کشور و کسب مقام بالاتر خواهد بود.اما فوتبال دوستان نیز باید پشتیبان این گروه کاری مربیگری باشند، سطح توقع خود را در همین حد پایین بیاورند که شکست تیمی که همچون دانش‌آموزان فقط شب امتحان درس می‌خواند، دور از عدالت نیست و مشوق و همراه این عزیزان باشند تا با آرامش روحی به‌کار خود ادامه دهند. از طرفی مربیان و بازیکنان با غیرت نیز می‌دانند اگرچه مقابل تیم‌هایی با برنامه‌ریزی‌های چند ساله با صرف هزینه‌های گزاف قرار می‌گیرند؛ اما حمیت و استعداد ایرانی همواره باعث شده تا از این میدان‌های سخت سربلند بیرون آیند و امید است این بار نیز چنین باشد.