احترام هالیوود به تاریخ خودساخته

امسال اما حکایت دیگری روی سن گلدن گلاب در جریان بود و احتمالا تا روی سن اسکار ادامه خواهد داشت. امسال با اینکه از ما فیلمی در این مراسم و اسکار حاضر نیست، اما بیش از هر زمان دیگری نام ایران به گوش می‌رسد؛ بهانه‌اش هم فیلمی است به نام «آرگو» -که بهترین فیلم گلدن گلاب امسال شد- که به جریان تسخیر سفارت آمریکا در تهران می‌پردازد و عملیات کماندویی کانادایی‌ها برای آزادی شش گروگان آمریکایی از تهران. سینما چنین اثری در جهان دارد. آرگو در میان نامزدهای اسکار هم که چند روز قبل اعلام شد حضور دارد و در کنار جانگو رها از بند و لینکلن سه فیلمی هستند که مقاطعی از تاریخ آمریکا را به تصویر کشیده‌اند. رویکرد هالیوود به تاریخ آمریکا -که پانصد سال بیشتر نیست- به ما می‌گوید که آنها فهمیده‌اند برای استواری و امنیت ملی باید ریشه‌هایشان را سفت و محکم بچسبند و گیرم که این ریشه‌ها عمق چندانی هم نداشته باشد. سه مقطع تاریخی در فیلم‌های ذکر شده به اضافه انبوه سریال‌های تلویزیونی که به تاریخ معاصرشان می‌پردازد - یکی از سریال‌هایی که در گلدن گلاب برنده شد و نامش «تغییر بازی» بود به وقایع ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ آمریکا می‌پرداخت- جهان را به تاریخی که خودشان ساخته‌اند حساس می‌کند. تاریخی که ما ۲۵۰۰ سالش را عجالتا در جیب داریم و منتظریم تا فیلمی مثل«آرگو» یا «سیصد» ساخته شود و بعد دست به کار ساختن پاسخ آنها شویم!